Brief aan de Romeinen.

Religie en Zedelijkheid.
„Wie God verlaat, heeft smart op smart te vreezen", zegt het spreekwoord. Maar dat hebben ook de heidenen moeten ervaren. Dat hebben ook Grieken en Romeinen ondervonden. Zij hebben God niet willen erkennen. Zij hebben niet willen lezen in het boek der natuur, waarin de Heere zich zoo kennelijk geopenbaard heeft. Maar nu kan dan ook de straf niet achterblijven. En die straf was vreeselijk. Hij heeft hen over­ gegeven aan het goeddunken van hun eigen hart. Hij heeft hun den toom, waarmee hij hen breidelde, afgedaan. En als een bergstroom banen zich nu de booze hartstochten een weg naar buiten. Het menschdom werd aan de dieren gelijk. Ja, ze vernederden zich in menig opzicht beneden de wereld der dieren.
De religie en het sexueele leven komen op uit het diepst van het menschelijke zieleleven. Ontaarding der religie gaat dan ook vaak gepaard met de ontaarding van het sexueele leven. Het moet u niet verwonderen, dat de valsche lijdelijkheidsmenschjes het vaak niet nauw nemen met het sexueele leven. De zonde van David moet vaak door hen als een schild worden gebruikt om zich daarachter te verschuilen.
Er zijn treffende voorbeelden van in de geschiedenis. Toen men in de eerste tijden der Hervorming In deze landen begon door te vloeien, was een der onmiddellijke gevolgen daarvan de schande van de naaktlooperij in Amsterdam. Mannen en vrouwen vertoonden zich naakt op straat, het luide predikend, dat de paradijstoestand was teruggekeerd. Nog eens: menschen, die op godsdienstig terrein het evenwicht verloren hebben, verliezen ook op zedelijk terrein o zoo gemakkelijk dat evenwicht.
Sinds de mensch in Eden viel, is zijn verstand verduisterd. Dat wil natuurlijk niet zeggen, dat alle menschen nu krankzinnigen zijn, maar toch zeker wel dit, dat de menschheid de ware visie in de eeuwige dingen ten eenenmale mist. Maar ook het sexueele leven in den reinsten zin des woords is ontwricht. De lagere hartstochten oefenen op den mensch, sinds hij in Eden viel, een verschrikkelijken invloed uit. Het is de Heere, die de uitgietingen van ongerechtigheid nog tegenhoudt. O, als de menschheid zich eens kon uitleven, gelijk 't verdorven vleesch dat wil, 't leven op deze wereld zou worden tot een hel. Maar door Gods genade is de absolute doorwerking van de zonde nog gestuit. God gaf den mensch nog schaamtegevoel. Hij gaf hem angst voor het gezag van vader en moeder, familie en kerk en overheid, en publieke opinie. Hij liet hem nog behouden diepe roerselen der consciëntie.
Dat is dus nog het werk van de algemeene gratie Gods, die Hij nog aan de gansche wereld bewijst, opdat er mede tijd zou wezen dat Hij in deze wereld door Zijne bijzondere Godsopenbaring nog weer een nieuwe menschheid roepen zou om zich daarin te verheerlijken.
Maar o, ontzettend, als God die algemeene gratie inhoudt. Er zijn tijden in de geschiedenis der menschheid, waarin de menschen schier losgelaten waren en weggezonken in de zonde, ver beneden het peil van het dierlijke.
Welnu, ook in de dagen van Paulus had God velen losgelaten, zoodat de gruwelijkste openbaringen van de zonde werden aanschouwd. Het sexueele leven ontaardde verschrikkelijk. Het kwam tot onteeren van eigene, maar ook van elkanders lichamen. Het bleef niet bij natuurlijke ontucht, waartegen zelfs de religieuse secte der Nicolaieten niet het minste bezwaar had. Neen, men kwam tot onnatuurlijke ontucht. De zonde van Sodom werd in de Grieksche en Romeinsche wereld schertsend bedreven. Hooggeroemde Grieken en Romeinen hielden er hunne schandjongens op na. Vrouwen geven zich over aan de zoogenaamde Lesbische liefde. Maar neen, het is al genoeg. Verder wil de apostel den sluier niet oplichten om deze gruwelen te doen aanschouwen.
Er zijn er misschien wel, die zeggen dat de apostel het scherm al veel te veel heeft opgelicht. Neen, neen, niet te veel. Gods Woord is niet te vergelijken met prikkellectuur, waardoor de booze hartstochten worden opgewekt. Neen, Gods Getuigenis teekent ons ook hier de zonde om ons te laten zien waar het op uitloopt, als men de leugen liever heeft dan de waarheid en het schepsel prijst boven den Schepper, die te prijzen is tot in der eeuwigheid. Paulus, ziende dat God zoo werd onteerd, moest even ophouden in zijn rede. Het smartte hem aan zijn hart. Vandaar dat hij zich gedrongen gevoelde om den Heere te verheerlijken en zulks te bezegelen met een plechtig „Amen".
Lezers, wat dunkt u? Heeft ons dit alles niet veel te zeggen ook voor onzen tijd? Zien we niet alom de religie ontaarden! Welk een afval! Maar is de straf ook onder ons volk niet vreeselijk? Wat neemt de ontucht toe in ons vaderland! Toenemende zedeloosheid. Schandelijke openbaring van de zonde der Sodomieten ook in onze groote steden. God laat ook vele moderne heidenen los en straft hen als in Paulus' dagen, door op hunne lichamen het stempel der eerloos­heid te drukken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen