UIT DE PERS.

De andere Unie.
De herdenking van de Unie van Utrecht heeft die der andere Unie, de Unie, een School met den Bijbel, wel te veel in de schaduw gezet. Tweeërlei gedachtenis viel samen. Er is reden om het verband dat er bestaat, niet te vergeten.
"De Unie van Utrecht betrof het politieke leven, de wording van den Nederlandschen Staat. Maar Groen van Prinsterer wees er met nadruk op dat deze Unie voor de Reformatie van ons volk en de kracht dier Reformatie voor de wereld, van evengroote beteekenis was. Zij legde het fundament voor het staatsgebouw, vooral omdat zij het terrein schiep waarop de vrijheid van consciëntie een veilige plaats vond. Een vrijheid, bovenal dus te verstaan, dat aan de gehoorzaamheid aan het Woord van God geen hinderpaal in den weg werd gelegd.
Zoo was de opzet van politiek karakter. Maar het gevolg was rijk resultaat voor dat geestelijk leven, dat de bron werd voor onze nationale geestkracht en onze nationale glorie. Zonder den Bijbel en de volle gehoorzaamheid aan dien Bijbel is de historie der opkomst van ons volk niet te verstaan. Maar zonder den Bijbel en zijn verwerping is ook de geestelijke en nationale inzinking niet te ver­klaren.
En nu komt die inzinking stellig nooit scherper uit dan in het feit, dat drie eeuwen na de sluiting van de Unie van Utrecht een nieuw verdedigend verbond noodig werd: de Unie, Een School met den Bijbel. Een verdedigend verbond, om voor ons volk, zijn school, zijn jeugd, den Bijbel in zijn volle waarde te behouden. Zoo ver was het gekomen met ons volk. Zoozeer had het zich gebukt voor de revolutie-idee, het platte en geestelooze rationalisme, dat die rijke schat weer moest worden bevochten, omdat voor een groot deel van ons volk, en dan wel het leidend deel, de glans daarvan geheel was verdonkerd en men er niets meer van verstond.
De zware druk wekte echter allengs krachtiger verweer. Eindelijk kon het Volkspetitionnement tegen de wet-Kappeyne doen zien hoe inzonderheid bij de kleinen in den lande de liefde voor den Bijbel niet was verstorven. En zoo kwam de Unie: een School met den Bijbel tot stand.
Het was geen politiek verbond. Het betrof slechts de school. Maar niemand zal kunnen ontkennen dat het resultaat niet alleen voor de school, maar voor heel ons volk, ook in zijn staatkundig leven, groot is geweest.
Zonder den strijd voor den Bijbel zou de Unie van Utrecht niet zijn geboren. Zonder den nieuwen strijd voor den Bijbel zou ons volk niet in staat zijn geweest de beteekenis van deze Unie thans te verstaan. De School met den Bijbel heeft ook de geschiedenis van ons volk gered.
Vóór drie en een halve eeuw was er dus een politiek verbond, dat beslissend werd voor den gang van het geestelijk leven van ons volk. Na drie eeuwen was het een verbond, om louter geestelijke goederen, de opvoeding rakende, dat grooten invloed had op het politieke leven. Na drie en een halve eeuw mogen wij zien, dat de herdenking van deze beide verbonden een herdenking in blijde dankbaarheid mag zijn. Dit is natuurlijk niet toevallig. De volksactie, die in beide Unie's tot rijke uiting kwam, vond in beide gevallen immers zijn geestelijken impuls en zijn geestelijke kracht in de liefde voor den Bijbel. En het wordt zoo duidelijk, dat èn onze nationale beteekenis èn onze geestelijke vrijheid slechts zoolang veilig zijn als er bij ons volk blijft een gehoorzaam buigen voor het Woord van God, voor de ordinantiën, die dit Woord ons voor heel het leven openbaart.
(,,De Standaard")

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen