FEUILLETON.

SCHETSEN UIT HET FRIESCHE DORPSLEVEN
— DOOR IDSARDI —
59)
Daarna volgt een rondgang door het huis en over het erf, waarbij alles goed wordt opgenomen. „Inspectie,"; — zegt de meid tegen Sien „of alles wel goed schoon is." Nu, men kan het hier na gaan. 't Is bekend dat bij bakker Deelstra alles keurig in orde is, zooals dat trouwens vooral bij een bakker ook hoort te zijn. Alles krijgt bij dezen rondgang een beurt: De zolder en de vloer; de kelder en de trap naar boven, de gordijnen en de looper, de voorstraat en de achtergevel de keuken en de werkplaats. 
Als men eindelijk weer binnenkomt is op tafel een heele verandering gekomen. Het theeservies is verdwenen, en heeft moeten plaats maken voor eenige flesschen en glazen, die als kristal blinken, terwijl een nieuwe schaal met allerlei gebak tot smullen noodigt. 
,,En wat zullen de dames nu gebruiken," vraagt vrouw Deelstra, die zelf geheelonthoudster is, maar voor deze gelegenheid haar geweten bezwaart, door óók nog iets anders te presenteeren dan wat zij onschadelijke dranken noemt. 
„Ik maar een advokaatje," — zegt vrouw Radsma, wier gezicht den heelen middag nog niet zoo vroolijk gestaan heeft als thans, en die af en toe met de tong aan het verhemelte komt, als zij haar oogen over dien overvloed op tafel laat gaan. „Een ad­vokaatje vind ik altijd wel lekker," — vult zij aan.
Nu, daar stemmen de meesten mee in. Een enkele heeft liever een glas Samos of Portwijn, terwijl vrouw Feikema en juffrouw Bakker de gastvrouw met haar Sina gezelschap zullen houden. „Dat goed daar geef ik niks om", zegt vrouw Radsma, — „dan kan je ook even goed pompwater drinken." 
„Je houdt er je verstand bij, " — merkt meesters juffrouw op, maar de andere zegt „nu dat hoop ik ook bij mijn glaasje te houden." — En de anderen oordeelen dat het anders ten minste ,,niet zoo best" is. 
„Nu ja, maar zoo bedoelt juffrouw het niet; zij wil maar zeggen dat veel drank­gebruik het verstand wel eens benevelt en dan kwaad doet, en dat men bij Kwast of hoe dat goed dan ook maar heet, normaal blijft. En daar had juffrouw vanzelf volkomen gelijk aan, maar dat gold dit gezelchap niet, want hier zou elk wel oppassen een droppel te veel te nemen, 't was toch ook weer waar dat de wijn het hart verheugt en onwillekeurig den mensch in een andere stemming brengt.
En dat bleek ook hier duidelijk. In eens was het een en al fleur. D'r kwam een stemmengeroes zooals er dezen middag nog niet geweest was, en waarbij geen orde of regelmaat viel op te merken. Waar ging het niet over. Over de kleeren en de kinderen, en de huishouding en de komende familiedagen als die drukke hooioogst maar aan kant was; over de familieleden, tot nu en dan hier of daar de stemmen daalden tot een luistergesprek, als iets meer intiems verteld werd, natuurlijk met bepaling „om er niet weer van te praten." Soms klonk een algemeen gelach op, waaraan zelfs vrouw Rijpema en juffrouw Bakker niet ontkomen kon, als vrouw Radsma den een of anderen uitval deed, of door haar potsierlijk gelaat, wat steeds meer begon te glinsteren en te gloeien, niettegenstaande haar vegen met den zakdoek, de algemeene aandacht trok.
Een enkele maal scheen er weer eenige samenhang in de gesprekken te komen, vooral wanneer het over onderwerpen ging, die de algemeene aandacht hadden. Zooals b.v. toen Syke „op de tafel" kwam.
„Wat ziet zij er tegenwoordig sjofeltjes uit, niet?" — wordt er gezegd.
„Ei ja, maar dat is ook geen wonder; de sloof krijgt ook veel te weinig in de maag."
„Maar zij is ook altijd al wat schraal geweest."
„En wat slordig daarbij".
„Ja, maar men kan wel zien dat daar ook lang niet genoeg inkomt. Die man moest mij niet voor hebben. Symen heeft een heel groot woord, en weet bij anderen goed te zeggen hoe het hoort, maar aan werken heeft hij een broer dood. 'k Hoor het wel eens van 't manvolk, maar zijn baas heeft geloof ik de maag haast ook van hem vol."
„Hij is nu bezig om hier een groote vergadering met een vreemden spreker te beleggen, niet?"
„Waarvoor?"
„Ja, weet ik het. Om te zeggen hoe het in de wereld anders worden moet, denk ik, en men voortaan met een praatje er komen kan." „'t Moet ook niet gekker. Ze moesten zulke kerels het dorp uitbannen. Juist geschikt om de menschen oproerig te maken. 't Zal zoover komen, dat men geen dienstvolk meer krijgen kan. 't Is nu al een heele toer om klaar te komen."
„Syke moest hem ook beter aanpakken. Ik zou zeggen: zorg jou in de eerste plaats voor je vrouw en kinders, dan behoef ik me niet zoo af te beulen en kan wat meer acht op de huishouding geven, 't Is ook niet goed dat de vrouw er altijd uit is."
„Hij zou er zich niet veel van aantrekken; Symen ligt niet van één slag."
„Nou, dan zou ik zeggen, die niet hooren wil, moet voelen, en dan liet ik hem mijn vuisten zien," — zegt vrouw Radsma, terwijl zij dreigend haar vuist verheft, en waardoor de algemeene lachlust wordt opgewekt.
,,Dus jou wou er maar inklappen?"
,,Ja wis; zoo moet je met zulke menschen. Wat weerga! De man is er toch voor om te zorgen voor het gezin? Waarom trouwen ze anders."
„Symen zegt dat alles eerst eens onderstboven moet en het dan heel anders worden zal; 'k hoor er onze jongens wel eens over."
„Nou dan moet hij zelf eerst maar eens onderstboven; misschien wordt hij dan ook wel eens anders." — Weer algemeen gelach. (Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen