Gereformeerde Geloofsleer

28. Vraag: Hoedanig is de inspiratie dus geweest?
Antw.: Wij spreken van een organische inspiratie, daar de H. Geest de profeten en apostelen als redelijke en zedelijke schepselen gebruikt heeft, om door hen te spreken. De Geest des Heeren is in de profeten en apostelen zelven ingegaan en heeft hen alzoo in dienst genomen en geleid, dat zij zelven onderzochten en dachten, spraken en schreven en daarbij voortbrachten wat de Heilige Geest wilde. Veel is onmiddellijk, veel ook in den middellijken weg tot de Godsmannen gekomen en dat alles is door den H. Geest ons gegeven als Gods Woord. 2 Petrus 1 vers 21: „De heilige menschen Gods, van den Heiligen Geest gedreven zijnde, hebben ze gesproken".

29. Vraag: Welke drie dingen hebben wij bij de inspiratie op te merken?
Antw.: Tot de ingeving der Heilige Schrift behoorde drieërlei daad des Geestes: 1. aandrijving (impulsie), waardoor de heilige schrijvers door Hem tot schrijven werden gebracht, want ook daartoe kwamen zij niet zonder Zijn leiding; 2. voorlichting (illuminatie), waardoor hun helderheid en zekerheid gegeven werd omtrent 't geen dat zij te schrijven hadden; 3. bewaring (directie), waardoor zij tegen alle dwaling werden beveiligd.

30. Vraag: Hoe spreken de Ethischen wel over den Bijbel als Gods Woord?
Antw. : De Ethischen zeggen: in den Bijbel is Gods Woord. De Gereformeerden zeggen: de Bijbel is Gods Woord.

31. Vraag: Wat beteekent het als wij zeggen: de Bijbel is Gods Woord?
Antw.: Als de Gereformeerden zeggen: héél de Bijbel is Gods Woord, dan willen zij te kennen geven dat héél de Schrift door den Heiligen Geest is ingegeven en alles wat er in staat door den Heere op schrift is gesteld, ook wat niet door Hem Zelf gesproken is. Zooals de Schrift is, zóó wil God spreken tot Zijn Kerk en tot de wereld.

32. Vraag: Waarin verschilt het ongeloof ten opzichte van de openbaring met de belijdenis van den Gereformeerde?
Antw.: Van een openbaring van den verborgen Raad Gods, die nooit in een menschenhart kon opkomen en die dan ook echt openbaring Gods is, wil het ongeloof niet weten, waar de Kerk van Christus door alle tijden heen die beleed.

33. Vraag: Hoe staat de Ethische tusschen de beschouwing van het ongeloof en de belijdenis van den Gereformeerde in?
Antw.: De Gereformeerde belijdt, dat de Heilige Geest de eerste Werkmeester is, die door middel van profeten en apostelen gesproken en geschreven heeft. Zoo is de Bijbel Gods Woord èn om zijn oorsprong èn om zijn inhoud. Het ongeloof verklaart alles uit den mensch en verwerpt het. De Ethische richting is het ongeloof veel te ver tegemoet gekomen om de openbaring te scheiden van het opschrijven er van. Het op schrift stellen wordt door de Ethischen tot een verschijnsel gemaakt, dat geheel ethisch uit de personen, omstandigheden en gebeurtenissen te verklaren viel. Vandaar de verschillende beschouwing ten opzichte van den Bijbel bij de Ethischen, die zeggen: in den Bijbel is Gods Woord, en bij de Gereformeerden, die zeggen: de Bijbel is Gods Woord.

34. Vraag: Wat is van die Ethische Schriftbeschouwing nog meer te zeggen?
Antw.: De Ethische beschouwing is: zooals Da Costa als een wedergeborene bezield en geïnspireerd is geworden om als christendichter zijn zangen neer te schrijven, zoo zijn mannen als Mozes, David, Jesaja, Paulus en anderen geïnspireerd om hun gedachten op schrift te stellen. Geheiligd, vroom menschenwerk dus, geboren uit vrome lust tot getuigen en schrijven, waaruit wij dan ook 't goede hebben te erkennen als Gods Woord, dat op de vleugelen des Geestes kwam aanwaaien, terwijl wij zooveel, wat wij in dat schriftelijk getuigen van vrome menschen bijkomstig of foutief kunnen noemen, naast ons moeten neerleggen of als voor ons onbruikbaar hebben te verwerpen. Zeggen de Gereformeerden: de. Bijbel is Gods Woord, de Ethischen zeggen: in den Bijbel is Gods Woord. Vandaar ook hun Schriftcritiek, welke den gang der Godsopenbaring, zooals die in de H. Schrift beschreven is, raakt. (Wel te onderscheiden van tekstcritiek, een taalkundige kwestie). De leer der Goddelijke inspiratie wordt losgelaten en een z.g.n. vrije exegese der Schrift komt er (sinds de laatste helft der 18e eeuw opgekomen) voor in de plaats. De Ethische treedt als keurmeester op ten opzichte van de H. Schrift en heeft tegelijk den toetssteen in zichzelven, om in den Bijbel te onderscheiden wat Gods Woord is en wat het niet is.
(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen