KERK, SCHOOL, VEREENIGING

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.
Drietal te Kampen : D. J. van de Graaf te Ede ; W. L. Mulder te Voorthuizen en A. F. P. Pop te Vaassen.
Beroepen te Koekange A. Oskamp, hulppr. te Wemeldinge — te Kortenhoef J. Bakker, cand. te Benschop — te Kethel O. S. Cazemier te Stavoren — te Minnertsga Th. Hettinga te Dantumawoude — te Haarlem W. A. Zeijdner te Dedemsvaart — te IJmuiden dr. G. P. van Itterson te Alblasserdam — te Scheveningen J. de Jong te Spijk — te Dinxperlo J. S. Steenhuizen te Made — te Krimpen a.d.Lek D. Th. Keek te Heteren.
Aangenomen naar Holten J. Jebbink te Steggerda — naar Kats M. Hansen, cand. te Utrecht — naar Boxmeer J. G. H. van Hoogstraten, cand. te Noordwijk aan Zee — naar Echteld A. Hoogendijk te Eist.
Bedankt voor Maasdam-Cillaarshoek O. Hinstra, cand. te Scharnegoutum — voor lerseke P. Hofstede te Noordwijkerhout — voor Sint Annaland J. Bakker, cand. te Benschop — voor Goëngarijp P. Hulstra, cand. te Scharnegoutum — voor Eemnes-Buiten D. E. J. Hupkes te Oosterwolde.

GEREFORMEERDE KERKEN.
Beroepen te üenemuiden en te Oudega Ch. W. J. Teeuwen, cand. te Leiden — te Noordwijk Binnen en te Geldermaisen H. B. Visser, cand. te Nijmegen.
Aangenomen naar Reeuwijk P. Warmenhoven cand. te Leiden.
Bedankt voor Harlingen A. Wijngaarden te Bedum.

CHRISTELIJK GEREFORMEERDE KERK.
Aangenomen naar Groningen J. Jongeleen te Hilversum.
Bedankt voor Rotterdam W. Bijleveld te Haarlem.

GENEMUIDEN, 6 januari 1930. In een overvolle kerk hield gisterenmiddag ds. Luteijn zijn afscheidsrede. In zijn voorafspraak memoreerde spreker hoe hij in de 21/2 jaar, die hij hier gestaan heeft als het ware met de Gemeente was vast gegroeid, en dat nu de tijd naar Gods bestel gekomen was dat de wortels en vezels moesten worden losgemaakt. Het was ook aan onzen beminden leeraar te bemerken dat hem dit scheiden moeilijk viel. Tot tekst was gekozen : Deut. 33 vers 27. Na den dienst sprak Z.weleerw. onderscheiden colleges toe. Eerst den Kerkeraad, met wie hij altijd in de beste verhouding en met hartelijke liefde had saamgewerkt. Daarna Kerkvoogden en Notabelen, waarvan hij den aartgenamen omgang naar voren bracht. Vervolgens den consulent, ds. v. d. Kooij, van Kampen, het Hoofd en den Raad der Gemeente, de catechisanten, Jongelings-, Meisjes-en Knapenvereeniging, het hoofd en personeel der Herv. School, Zondagsschool, organist, koster, voorlezer en Vader en Moeder van het Armhuis. Nadat gezongen was Psalm 62 : 5 nam de consulent het woord namens Kerkbestuur. Gemeente enz. Het had hem getroffen met welk een aangenaamheid hier de scheidende leeraar gearbeid had en wenschte hem ook in zijn nieuwe Gemeente, Huizen, dezelfde toegenegenheid toe en dat zijn prediking daar ook, evenals hier, met vrucht mocht wezen. Hierna werd den leeraar toegezongen Psalm 121 : 4. Nadat ds. Luteijn den consulent en Gemeente voor al de beste wenschen bedankt had, sprak hij den zegen des Heeren voor het laatst als eigen herder en leeraar over de Gemeente uit, en ging de menigte diep geroerd huiswaarts.
HILVERSUM. Men schrijft ons : De Ned. Herv. (Geref.) Mannenvereeniginig „Calvijn" hlield op Donderdag 19 December haar eerste jaarvergadering in het Evangelisatiegebouw alhier, onder voorzitterschap van den heer B. Kreuning, terwijl haar eere-voorzitter, ds. W. J. van Lokhorst, mede aanwezig was.
De voorzitter opende de vergadering met het doen zingen van Psalm 75 vers 1 en 6, het lezen van dien Psalm en gebed, en heette alle aanwezigen hartelijk Welkom in het bijzonder den eere-voorzitter, ds. W. J. van Lokhorst.
Spreker merkte in zijn openingswoord op, dat de vergaderingen der Mannenvereeniging uit den aard niet voor vrouwen toegankelijk waren, doch dat op deze vergadering afgeweken was van den regel en nu de vrouwen eens mee konden komen om te kunnen beluisteren wat de vereeniging Calvijn alzoo is.
Spreker herinnerde ons aan Israels strijd met de Amalekieten en de opgeheven armen van Mozes. Waren deze armen opgeheven, zoo won Israël, zonken ze neer, zoo wonnen de Amalekieten. Dit noemde spreker wel een beeld voor „Calvijn". Dan ziet hij de vrouwen in 't gebed en de mannen arbeidende voor de Geref. beginselen.
Spreker stelde nu gaarne ds. van Lokhorst in de gelegenheid een inleidend woord te spreken.
ZEw. begon met op te merken, dat hij grootelijks verblijd was, dat hij mede had mogen werken aan 't oprichten van dezen kring en verblijdde zich over de groote opkomst van dezen avond, en over 't feit, dat deze vereeniging zich voortdurend in groei en bloei verheugde, en sprak den wensch uit, dat deze kring op moge bloeien uit de belijdenis, dan wordt het een leven uit één beginsel, maar dan moeten de menschen die leven uit de Gereform. belijdenis elkander zoeken om met en voor elkander voor dit beginsel te strijden.
Deze opgerichte vereeniging wil zich juist plaatsen op dit standpunt, om de Geref. belijdenis in onze Vaderlandsche Kerk hoog te houden en daarvoor pal te staan. Weliswaar is deze vereeniging ook een kerkelijke Kiesvereeniging, doch hoofdzaak is, dat er in gevonden wordt een kring van mannen, die met elkander willen naspeuren de Geref.' beginselen en de kracht van dat beginsel te zoeken in de volstrekte afhankelijkheid van Israels Koning, de Machtige Jacobs.
ZEw. bepaalde ons dan ook bij dat gedeelte van Gods Woord, hetwelk is opgeteekend in Jesaja 8 : 20 : „tot de wet en de getuigenis, en anders geen dageraad."
De strijd, die laag , bij den grond wordt gevoerd, is de banen uit het oog te verliezen.
Het beeld van de Kerk is het overblijfsel der Kerk, die met troffel en zwaard stonden bij de muren van Jeruzalem.
De krachtsontplooiing wordt dan ook gevonden in de afhankelijkheid van den Machtige Jacobs.
Waarom toch Geref. beginselen ?
Waarom toch een Geref. Bond ? zoo roept ZBw. uit. Wat wil dit toch zeggen ?
Is dit alleen maar een kerkelijk inzicht ?
Is dit niet het beginsel zooals dit door Calvijn is uitgedragen, en juist het inleven dier beginselen, waarvoor Calvijn heeft gestreden, is het beginsel van alle eeuwen. Ook voor onze Kerk in den strijd van heden. Z.Ew. stond stil bij 't geen in 1834 en 1886 was geschied en wees op de opleving in onze Kerk in het heden, voor het opzoeken der oude paden. En nu ook weer in deze gemeente. Doch het is des Heeren gunst, dat Hij ons nog gelaten heeft op de erve der vaderen, in onze Vaderlandsche Kerk, welker geschiedenis toch geschreven is met het bloed der .martelaren, en éénmaal zal het openbaar worden, wat uit die Kerk zal zijn toegebracht.
Reorganiseeren is aan de orde van den dag. Doch nu op de erve der Vaderen van verschillenden kant stemmen opkomen voor reorganisatie en zich daar mannen voor hebben gegeven, die dit zeer ernstig hébben opgevat, nu is •er weer een lichtstraal, welke hope wekt.
Zoo wekt ook Z.Eerw. ons op om te strijden uit liefde voor het beginsel om met en voor elkaar op te trekken om ons niet te verliezen in bijkomstige en kleine dingen, doch het moet gaan om de Eere Gods, en anders geen dageraad.
Na het zingen van Psalm 89 vers 7 verkreeg de secretaris gelegenheid voor het jaarverslag, waaruit bleek dat de vereeniging, opgericht met ruim 100 leden, in één jaar tij ds in ledental was verdubbeld, en merkten wij op, dat het verkiezingswerk voor de colleges niet het aangenaamste, maar ook miet hit voornaamste deel der vereeniging was geweest.
Het verslag van den penningmeester baarde geen zorg omtrent het financieele, hoewel de verkiezingen een groot deel der financiën hadden opgeslokt.
Verschillende zustervereenigingen boden hunne felicitaties aan, waarna de voorzitter aan ds. Van Lokhorst zijn dank betuigde voor het gesproken woord en Z.Eerw. verzocht dezen goed geslaagden avond met dankzegging te beëindigen.

's-GREVELDUlN-CAPELLE. Men schrijft ons: Zondag 29 December j.l. had de bevestiging plaats van den halven kerkeraad, welke wederom herkozen was, n.l. de brs. J. A. Verheijden en J. Rozebrand (ouderlingen) en A. J. Verhoeven en J. van der Schans (diakenen).
Maandag 30 December j.l. had de jaarlijksche verpachting plaats van de zitplaatsen in de Ned. Hervormde Kerk. Werden 't vorig jaar reeds hooge prijzen besteed, dit jaar was de opbrengst nog ruim ƒ400.— hooger dan verleden jaar. Mede als een der redenen mogen we gerust noemen, dat we ons verheugen mogen in het bezit van een eigen herder en leeraar en van een geregelden dienst des Woords.
Afvaardiging Zendelingleeraar H. C. Heusdens te Putten o.d. Veluwe. Belangstelling uit alle deelen des lands.
De Morgenvergadering. Uit alle streken van ons vaderland was men opgekomen om deze plechtigheid bij te wonen. Ds. Klomp opende om 11 uur de morgenvergadering op gebruikelijke wijze, waarna het woord werd gegeven aan ds. Warmolts, voorzitter der Classicale Zendingscommissie. De lang gekoesterde wensch zal eindelijk in vervulling gaan. De eerste zendeling zal worden afgevaardigd.
„Ik zal met u zijn, spreekt de Heere !" Deze heerlijke belofte zij zendeling H. tot steun. Dan zult gij uitgaan in Gods kracht. Gezongen werd Psalm 87 vers 3 en 4.

Rede ds. Bieshaar.
Gaarne kwijt spreker zich van deze taak om zendeling H. en zijn echtgenoote toe te spreken. Gaat heen ! zoo luidt de marschorde. En predik ! zoo luidt de dagorde ! Kerk en Zending hebben elkaar de hand gereikt. Daar zit het echtpaar in ons midden om straks te gaan naar het verre Toradja-land. De Heere heeft en geeft overvloedig werk. Spreker feliciteerde de Classicale Commissie met dezen gewichtigen dag en leest Zacharia 10 vers 9, '' 1e ged. : „En ik zal hem onder de volkeren zaaien", zegt de profeet van Israël. En is deze profetie niet letteriijk vervuld ? Zij mochten niet in hun land blijven. Verstrooid en toch niet vermengd ! Hoe ook vervolgd, tooh zijn ze niet uitgeroeid. Achter dat oude Israël staat de gemeente des Nieuwen Verbonds.
Wij gaan met de boodschap der genade de wereld in ! „Strooien" doen wij dat wat geen waarde heeft, b.v, zand. Maar „zaaien" dat doet de Heere !
Naar uitgestrooid zand ziet niemand meer om maar de landman let op het gezaaide of 't niet ontkiemt.Achter het groote schip, dat het echtpaar Heusdens straks wegvoert, staat de Heiland die zegt: „Ik zal ze onder de volkeren zaaien".
Van de Loosdrecht moest zelfs het donkere graf in, hij de eerste van den G.Z.B, werd vermoord. Gods molens malen langzaam, maar zeker en secuur.
Dit leven is een gestadig afscheid nemen, maar worde het U straks gegeven weder te keeren met uw vrouw en met uw gezin. De Heere zal wasdom geven. De schooven zullen binnen gebracht worden. Dit zegt de profetie. Wederkeeren tot den troon Gods en des Lams. God zal u zelf bevestigen en schragen. Na deze boeiende rede werden de bekende vragen gesteld door ds. Warmolts en door den Zendelingleeraar Heusdens met een hoorbaar „ja" beantwoord. De gemeente zong Psalm 132 vers 6, waarna de ordening geteekend werd.
Ds. Fokkema spreekt namens de Zendingsschool te Oegstgeest en den Ned. Zendingsraad, die nog een 25 weken bestaat.
Dr. Fortgens, die den heer Heusdens reeds lang kent, feliciteert hem er mee dat de lang gekoesterde wensch nu in vervulling gaat. Spreker, die 20 jaar in Indië vertoefde, zegt dat er muziek in de zending zit ; hij zou gaarne meegaan.
Ds. Boeke spreekt namens het Nederlandsch Bijbelgenootschap.

Rede ds. Timmer.
Dan spreekt ds. Timmer, van Ermelo, namens het Proviinciaal Kerkbestuur. Spreker juicht het toe dat op de Veluwe de.Kerk zelf het zendingswerk ter hand heeft genomen.
Ds. Van Mastrigt : God zal zorgen voor Zijn eigen werk. Dat geeft kracht om te gaan. De Heere zij U een allesvervullende God.
Ds. Van Dorp kent zendeling H, het langst. Ds. Van Dorp is zeker de oudste leeraar. Een nieuwe toekomst opent zich, een nieuwe staat, nieuwe taal, maar oud is en blijft wat gij gaat brengen. Het Evangelie is oud ; een ander Evangelie is er niet. Dat hebt gij gehoord als jongen lop mijn catechisatie. Soms is het zoo oud, dat wij zoeken naar een tekort. Wat kan het dan oud zijn. Dat oude Evangelie is glanzend nieuw voor verbroken harten. Werk dan in Zijn kracht, die in het graf werd gelegd. Moge Zijn kracht in uwe zwakheid worden volbracht. Na kort gebed van ds. Van Montfrans werd de morgenvergadering gesloten.
Middagvergadering.
Déze werd ook bezocht door prof. dr. H. Visscher, hoogleeraar te Utrecht.
Een 'geweldige schare vulde het groote Hervormde kerkgebouw. Ds. Van Montfrans liet zingen Psalm 138 vers 3. Hij. gaat voor in gebed, waarna gelezen wordt Jesaja 43 vs. 1—12.
Ds. Van Montfrans spreekt over blijdschap in den hemd over één zondaar die zich bekeert. God zoekt het afgedwaalde. Saulus, de vervolger, wordt een uitverkoren vat. God stort Zijn Geest uit tot blijdschap in den hemel en op de aarde. Als wij onbekeerd blijven voortleven, zal deze samenkomst eens ons oordeel verzwaren.
Zendeling H., gij zult op rotsen moeten ploegen, misschien om één enkele ziel ! Ga dan heen in des Heeren mogendheid. Voor een doorn geeft Hij een dennéboom, voor een distel een mirt.
De afvaardigingsplechtigheid.
Nadat Psalm 91 vers 1 gezongen was, beklom ds. Van Amstel in toga den kansel om de afvaardigingsplechtigheid' te verrichten. Deze derde dag van 't nieuwe jaar is een zeer merkwaardige, nu wij gereed staan naar Midden Celebes een arbeider uit te zenden. De gem: van de Veluwe rekenen het tot een eer en vreugde dit zendingswerk te verrichten ; deze jonge man moet gesteund worden ook door ons gebed
Wat zullen wij U voorhouden ? Wat U mede geven ? Hoort het wat wij U voorhouden : Jesaja 51 vers 16 : En Ik leg u Mijne woorden in uwen mond. Spreker geeft geen breede Schriftverklaring. Hier wordt gezegd wat God doet voor Zijn dienstknechten.
Een gewichtige opdracht wordt hier gegeven. Jeremia bezweek er bijna onder. De profeten zaten zoo dikwijls neer, ziende hun onbekwaamheid.
De Heere legt Zijn woorden in hun mond door de bekwaammakende genade des Heiligen Geestes. Al hun bekwaamheid is uit God.
Broeder Heusdens ! Dat geve de Heere U door Zijne genade. Veilige bescherming hebt gij noodig. Vde gevaren zijn aan dat werk verbonden.. Gevaren in het reizen te water en te land. Hij bedekt U met de schaduw Zijner hand. Zoo wordt gij beveiligd door den Almachtigen God.
Profeten, apostelen en zendelingen, het zijn de arbeiders Gods, die Zijn Koninkrijk moeten uitbreiden. Ga dan uit, br. Heusdens, rekenend op Gods liefde en beveihging. De eere des Heeren worde ook door uw arbeid groot gemaakt.
Dan staat de heer Heusdens op om te luisteren naar het formulier tot bevestiging en spreekt na voorlezing ontroerd het „ja"-woord uit. Waarna handoplegging plaats heeft
Ontroerende oogenblikken zijn het, als de vele predikanten één voor één hun zegenbede uitspreken.
Rede zendeling Heusdens.
Dan beklimt zendeling Heusdens den kansel en spreekt over Efeze 3 vers 8. Paulus noemt zich de minste. En toch, wat heeft hij niet gepresteerd. Gezwoegd en geslaafd heeft hij om het Evangelie bekend te maken. Toch noemt hij zich de minste van al de heiligen ; de voornaamste der zondaren. Dat is van Paulus geen nederige hoogmoed. Hij heeft zichzelf leeren kennen als zondaar voor God.
Als hier in de kerk een groot zondaar is, dan moet die zien op Paulus en op de groote liefde van Jezus Christus, die zondaren zaligen wil. Paulus is door Christus geroepen, daarom is hij zendeling ; niet uit liefhebberij. Spreker wil zich niet met Paulus op één lijn stellen. Aan het begin van mijn loopbaan is het mij een voorrecht naar de Toradja's te gaan.
Nog enkele dagen, en wij zullen van hier vertrekken om van den Eenigen Naam te spreken, die onder den hemel gegeven is. Wie in Hem gelooft, blank of bruin, geel of rood, die zal niet verstooten worden. Wat het  licht is voor de oogen, wat lucht is voor de longen, dat is Jezus alleen. Zendingswerk is moeilijk en zwaar, omdat het volk in verwildering leeft. De grootste moeilijkheid is de zen-, deling zelf, die heen en weer geschommeld wordt. Gemeente van Putten, vergeet mij niet in uwe gebeden. Zoo aanvaard ik mijn taak.
Dankbaar aan allen, die onderwijs gaven, hartelijk dank !
Ds. Warmolts ging in dankgebed voor, waarna de gemeente zendeling-leeraar Heusdens en zijn gade Psalm "121 vers 4 toezong.
Deze plechtige vergaderingen zullen zeker bij velen in herinnering 'blijven.
De Gereformeerde Kerken en de gedachtenisviering in de Hervormde Kerk te 's-Hertogenbosch. Bij gelegenheid van het 300-jarig bestaan van de Hervormde Gemeente te 's-Hertogenbosch is een gedachtenis-feest geweest. Ook de Kerkeraad der Geref. Kerk was ter bijwoning uitgenoodigd. De Geref. Kerkeraad heeft echter voor de eer bedankt en bij die gelegenheid een brief geschreven, waaraan wij 't volgende ontleenen :
„Wij hebben natuurlijk geen bezwaar om voor het feit, dat 300 jaar geleden plaats vond, onzen God en Vader ootmoedig te danken.
Want al gelooven wij niet, dat de Kerk onzes Heeren Jezus Christus te 's-Hertogenbosch toen eerst ontstaan is, — wij zijn wel overtuigd, dat door de genade Gods nu 3 eeuwen geleden de gezuiverde Kerk in 's-Hertogenbosch opnieuw tot openbaring kwam. Immers werd sindsdien de zuivere prediking weer gehoord van de kansels; had de Bediening der Sacramenten wesr plaats naar Gods Woord en werd de tucht over de gemeente weer geoefend.
Dit belangrijke feit gezamenlijk te herdenken, achten wij echter onmogelijk, omdat Uwe waardeering hiervan, naar we meenen, te veel verschilt van de onze.
U verheugt U, als we ons niet vergissen, meer uitsluitend daarin, dat de Kerk vrij werd van de pauselijke hiërarchie, terwijl ge tegen andere menschelijke overheersching blijkbaar geen bezwaar maakt.
Wij daarentegen verheugen ons, dat dé Kerk vrij werd van de pauselijke heerschappij, opdat nu voortaan de Kerk, vrij van alle menschelijke overheersching, alleen aan Gods Woord gehoorzamen zou en Christus als haar Koning eerbiedigen en dienen zou.
Hier is alzoo een verschil, dat zich als een tegenstelling gevoelen doet. Gij zult toestemmen : het gaat tusschen U en ons over de vraag, of Christus al dan niet de eenige Koning over Zijn Kerk zal zijn ; of Gods Woord al dan niet de eenige regel voor geloof en leven zal zijn en of de Gereform. Belijdenisgeschriften (de Heidelbergsche Catechismus, de Ned. Geloofsbelijdenis en de vijf artikelen tegen de Remonstranten) al dan niet voor de leden der Kerk bindend zullen zijn.
Bij zulk een verschil, waarbij wij staan aan de zijde en voortgaan in de lijn der aloude Gereformeerde Kerk, zooals zij in 's-Hertogenbosch sinds 1629 weer tot openbaring kwam, en waarbij gij U van deze aloude Kerk (het wordt door ons met droefheid geconstateerd) afgescheiden houdt, is het niet mogelijk gemeenschappelijk een herdenkingsfeest te vieren.
Dat verhindert ons evenwel niet van ganscher harte de hoop en de bede uit te spreken, dat Uwe herdenking van hetgeen 300 jaar geleden plaats had, de liefde tot de beginselen der Hervorming en de gehoorzaamheid aan Gods Woord bij velen moge versterken ; en ontwake zoo bij U de begeerte om terug te keeren tot de belijdenis van dezelfde waarheid, welke beleden werd door hen, wier reformatorischen arbeid gij in deze dagen herdenkt."
De stomme e. De meening van prof. M. de Vries. Men schrijft aan de Nieuwe Rotterdamsche Courant.
Onlangs deelde een predikant onder de rubriek Kerknieuws mede, dat hij zich heeft laten vertellen, dat dr. A. Kuyper in de kwestie en het gebruik van de stomme e het gevoelen van prof. M. de Vries mondeling had ingewonnen. Dit is niet hedemaal juist. De Leidsche hoogleeraar heeft in een uitvoerigen brief van 8 Januari 1880 .zijn .meening daaromtrent te kennen gegeven. Zij luidt verkort, maar woordelijk aldus : ,,Waarde Vriend ! Zal men het antieke heere overboord werpen, nu weer het gewone woord is geworden ? Zeer zeker niet, maar heer blijft nu het gewone alledaagsche woord, heere wordt antieker, dus deftiger, plechtiger, en, naar het voorbeeld van den Statenbijbel, recht eigenaardig de benaming der Godheid. Heere is dus in 't algemeen boven Heer te verkiezen. Dit neemt niet weg, dat ook Heer zijne rechten heeft en te pas kan komen ter afwisseling van het rhythmus van een zin (als b.v. de Heer heeft gegeven, de 'Heer heeft genomen, de naam des Heeren zij geloofd), of waar men Heer bedoelt in de beteekenis van gebieder ; dominus (niet Dominus, maar dominus), als b.v. de Heer der Heeren, enz.). Mijn advies is dus : Heere zeer stellig te behouden (in den vocativus kan 't wel niet anders), maar Heer daarnevens te gebruiken als in bovenstaande gevallen.
Geen taalkundige zal er anders over denken. Geloof mij steeds met de u bekende gevoelens, t.t. M. de Vries".
De geheele brief is te vinden, in : Bede om een dubbel „corrigendum" aan dr. A. W. Bronsveld door dr. A. Kuyper. Amst. Kruyt, 1880.
Het Christelijk Onderwijs te Harderwijk. Ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van de Vereeniging voor Christelijk Onderwijs te Harderwijk, is in de Ned. Hervormde Kerk een herdenkingssamenkomst gehouden, waarin als feest redenaars zijn opgetreden ds. T. Ferwerda en ds. G. Oorthuis, predikanten te Amsterdam, beiden oud-leerlingen der Christelijke School Academiestraat.
Ook is in de garnizoenscantine een feestelijke vergadering gehouden.
De vereeniging begon met 60 leerlingen, heeft thans 4 schoolgebouwen met 940 leerlingen.
De komende Synode der Gereformeerde Kerken te Arnhem in het jaar 1930. Op de eerstvolgende drie-jaarlijksche Synode der Gereformeerde Kerken, die te Arnhem zal worden gehouden in 1930, zal veel werk aan den winkel zijn. Er komen rapporten over de belijdenis, het nieuwe leerboek voor de catechisaties, de litur­gie, de Radio-kerkdienst-uitzending, het vrouwenkiesrecht, de echtscheiding, de „overgang tot een anderen staat des levens" bij dienaren des Woords, en voorts het doctoraat of promptierecht aan de Theologische School te Kampen.
Nog minder dan stalvee. De Nieuwe Rotterdamsche Courant was zoo vriendelijk een beleedigend artikel te schrijven over ds. Hendrik de Cock en de Afscheiding te Ulrum. Ds. de Cock werd een „dweper" genoemd en van Ulrum, de gemeente waar de Afscheiding begonnen is, zei de N. R. Crt. dat het een gemeente was — volgens het oordeel van een tijdgenoot — welke „nog door het stalvee in godsdienstige kennis werd overtroffen".
Wat blijkt nu ? Dat die fraaie uitspraak van een modern predikant is en dat die beleedigende kwalificatie gedaan is aan het adres van de volgelingen van ds. De Cock. Ds. J. van der Linden, modern predikant te Kantens (Gr.), is de zegsman En het werd uitgebraakt over de hoofden van de volgelingen van ds. De Cock, toen deze de Gereformeerde prediking bracht.
Het denkend deel der natie heeft nooit anders gedaan dan zich berucht gemaakt door fijnen-haat. De grofste beleedigingen zijn nooit kras genoeg. Of de moderne menschen soms zoo heel veel vorderingen gemaakt hebben in godsdienstige kennis ? Ai, mij !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen