In grooten nood.

De ontzettende nood, waarin de bevolking van Sovjet-Rusland verkeert, houdt op dit oogenblik de volle aandacht van gansch de beschaafde wereld bezig.
Zooals de bladen van binnenland en buitenland berichten, wordt in het oude Czaren-rijk bittere armoede geleden, zijn de eerste levensmiddelen tot hoeveelheden gerantsoeneerd geworden, die het nauwelijks mogelijk maken om in het noodzakelijk levensonderhoud te voorzien ; is de nachtarbeid zoowel voor mannen als voor vrouwen in de fabrieken ingevoerd moeten worden en klom het sterftecijfer tot een hoogte als te voren nimmer werd gekend.
En gelijk het gesteld is met den socialen en economischen nood van het Russische volk, zoo staat het ook met de zedelijke ellende, waarin de bevolking van het onmetelijke Rijk verkeert.
Van een huwelijksleven is bij de groote menigte in Rusland geen sprake meer. Man en vrouw leven in concubinaat.
Het gevolg daarvan is, dat duizenden kinderen zonder ouderlijke woning rondzwerven, die de straten der steden en de wegen van het platteland onveilig, maken en als misdadigers door de politie worden opgepakt.
In het jaar 1928, het laatste jaar, waarvan cijfers bekend zijn, werden 33000 onbekende kinderen in kindertehuizen ondergebracht, 44000 in werkplaatsen, waar zij dag en nacht moeten vertoeven, aan den arbeid gezet ; 176 kinderkolonies opgericht, waarin 14000 misdadige kinderen onder de anderen leven, en in 45 arbeidsinrichtingen den velen duizenden kinderen, die van de straat worden opgeraapt, een onderdak gegeven.
Doch veel vreeselijker dan de stoffelijke nood en de zedelijke verwording, waarin de bevolking van Rusland zich bevindt, zijn de pogingen, die worden aangewend om het geestelijk leven van dat.deel van het Russische volk, dat zich nog aan de Kerk vasthoudt, te vernietigen en om den godsdienst uit te roeien.
In de maatregelen, die te dien aanzien worden getroffen, komt het satanisch karakter van het communisme en het bolsjewisme in het volle daglicht te staan. Welke deze maatregelen zijn ?
Zij bestaan in het vernielen van kerken, het zwichten van bedehuizen tot fabrieken en werkplaatsen, het onthouden van voedsel aan , hen, die God belijden, het doen afzweren door het belijdend volk van het geloof der vaderen.
Hongerdood en gevangenis is het lot, dat dezen menschen wacht. Het begon met de afschaffing van den zevendaagschen rustdag. Deze hechte christelijke grondslag der maatschappij moest worden vernietigd. De goddelijke scheppingsordinantie werd door de menschelijke wet van een vrijen dag om de vijf dagen vervangen.
Daarna kwam de geloofsvervolging. Het Marxistische materialisme — de grondslag van het communisme — is onvereenigbaar met het godsdienstige leven. Daarom moet het Christendom verdwijnen en de bevolking goedschiks of kwaadschiks gedwongen worden het atheïsme (godloochening) te omhelzen.
Het overgroote deel des voiks juicht de maatregelen van de Sovjet-autoriteiten toe. Het kleine kuddeke, dat getrouw blijft, wordt tot bloedens toe vervolgd.
Een der groote bladen schreef niet lang geleden : „Gevolg gevende aan den wensch van de groote meerderheid der bevolking, hebben de Sovjet-autoriteiten gedurende de Kerstdagen, de begrafenis van den godsdienst doen vieren. Een bende godloochenaars trok zegevierend door Moskou, overviel in de duisternis de moedige kerkgangers, sloeg ze bewusteloos of half dood, en verstoorde alle godsdienstoefeningen". Er werden gedurende de Kerstdagen niet minder dan 579 kerken in Centraal Rusland gesloten, terwijl maatregelen worden getroffen om binnen enkele jaren alle kerken op te ruimen en voor goed een einde te maken aan alles, wat aan het godsdienstig leven van het volk herinnert.
Wat in Rusland plaats heeft, wijst op het Beest uit de Openbaring van Johannes, alwaar van het Beest geschreven staat, dat allen, die zijn beeld niet zouden aanbidden, gedood zouden worden. En dat niemand mag koopen en verkoopen, dan die het merkteeken van het Beest op het voorhoofd draagt.
Ontzettend zijn de berichten, die uit Rusland komen, maar die ook getuigen van een ongekenden geloofsmoed, die bezegeld wordt met het bloed der martelaren. Bij dezen stand van zaken, die de geheele wereld in beroering brengt, zijn twee dingen onbegrijpelijk.
In de eerste plaats, dat er nog mogendheden in Europa zijn, die diplomatieke betrekkingen met de Sovjet-republiek onderhouden. Vooral is dit te verwonderen van het Christelijk Engeland, het land, waarvan juist een krachtig protest tegen de geloofsvervolgingen van het Russische volk moest uitgaan. Doch instede dat daartoe wordt overgegaan en alle betrekkingen met de Bolsjewistische regeering worden afgebroken, ziet men Engeland en Rusland in rustig verkeer met elkander leven.
Wèl heeft de Aartsbisschop van Canterbury met klem van woorden tegen hetgeen in Rusland gebeurt, geprotesteerd, maar Wat geeft zulk een protest, wanneer de Engelsche regeering en het Engelsche volk onaandoenlijk blijven ?
En in de tweede plaats moet het verbazen, dat de Volkenbond in Geneve geheel werkeloos blijft.
Dat dit instituut, met hetgeen in Rusland geschiedt, en wat een gevaar voor de veiligheid van heel de wereld oplevert, geen bemoeienis zou hebben, kan niet worden toegegeven. De Volkenbond houdt zich wel met andere dingen bezig, waarvan men zich moet afvragen, wat hij met andermans zaken te maken heeft.
Greep de instelling van Geneve ditmaal in, zij zou voorzeker een loffelijk werk verrichten en de Christenvolken achter zich hebben.
Doch laat de Volkenbond deze gelegenheid voorbij gaan, dan kan met recht de vraag worden gesteld, wat de wereld toch aan dit instituut heeft.
De Volkenbond is het eenige lichaam, dat maatregelen kan treffen om het gevaarr dat Rusland voor den wereldvrede heeft, te keeren en dat aan de geloofsvervolging een einde kan maken. De Volkenbond is toch het centrale instituut, waarin de volken der wereld vertegenwoordigd zijn.
De Volkenbond zou Rusland moeten afsluiten van het wereldverkeer en Rusland uit het wereldverkeer moeten bannen. Alle betrekkingen, die de mogendheden met de Sovjet - republiek hebben, zouden dienen verbroken te worden en de handelsverdragen moeten worden opgezegd.
Gebeurde dit, dan kon Rusland niet meer bestaan.
Wanneer Rusland zijn producten niet meer kan uitvoeren, moet het te gronde gaan. Daarvoor zullen de Sovjet-autoriteiten terugschrikken.
Doch bij de zaak is groote haast.
De vervolgde en ten doode toe gemartelde Christenen in Rusland roepen en smeeken om hulp. Zij willen alles verdragen : spot, hoon en schande, wanneer zij de Kerk maar mogen behouden.
In opdracht van duizenden boeren in de Sovjet-Unie is een schrijven tot alle Christenen der wereld uitgegaan, om de schending en de vernietiging van datgene, wat dezen menschen lief en dierbaar is, te voorkomen.
Het slot uit dit schrijven laten wij hier nog volgen.
„Wie helpt ons ? " zoo wordt gevraagd.
Allen moeten helpen, allen, die nog werkelijk Christen zijn. Uwe hulp is dringend noodig!
Christenen ! Geloofsbroeders op deze wereld ! Er moet gemeenschappelijk een weg gevonden worden, om ons, ongelukkigen, te helpen en ons te bewijzen, dat ons leed uw aller leed is, dat gij ons niet vergeet en ons uit deze aardsche hel bevrijden wilt.
Zooals eens bij de kruistochten gewapende legermachten uittrokken om 't Heilige Graf te beschermen, zoo moet er nu Een GeesteIijke Kruistocht der Christenheid op touw worden gezet voor uw broeders in de Sovjet-Unie. Maar snel moet deze geestelijke en stoffelijke hulp komen, want wij dreigen te verhongeren !
Men ontneemt ons onze geestelijken en onze bedehuizen.Behoedt ons voor geestelijken ondergang !
Wij roepen u toe :
S. O. s.
Redt onze zielen !
De toestand, waarin de Christelijke bevolking van Rusland verkeert, is wel hoogst ernstig. Moge de Heere de gebeden, die uit alle landen der wereld oprijzen om verlossing uit den groten nood, genadiglijk verhooren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen