KERKELIJKE RONDSCHOUW

De overtuiging, het gevoel, dat er iets moet gebeuren in onze Ned. Hervormde Kerk leeft bij velen, ook bij velen in de gemeente. Men openbaart het niet zoo gemakkelijk in geschriften, ook niet in woorden, maar het leeft toch bij velen in de gemeente, bij velen ook die niet in het ambt staan, dat er verandering moet komen. En dan wel, omdat het zonde is voor God en voor de menschen, dat de Kerk niet als Christus' Kerk uitkomt met de belijdenis van Zijnen Naam. Men voelt het als zonde, dat de Kerk hier anders spreekt en getuigt dan daar; en dat ten opzichte van het meest fundamenteele van onze christelijke belijdenis tegelijk j a en tegelijk neen kan gezegd worden. Bij het kruis van Golgotha kan de Ned. Hervormde Kerk hier een zoo geheel ander geluid doen hooren dan daar — en dat is haar zonde voor God en voor de menschen. Dat duldt God niet, en dat dulden de belijders van den Christus niet. Dat mag en dat kan niet. 't Is een zondige toestand, waarin de Kerk leeft.
De reorganisatiegedachte en de reorganisatieplannen gaan van die schrikkelijke werkelijkheid uit. Want waarlijk 't is geen liefhebberij van sommigen, wanneer er van reorganisatie der Ned. Hervormde Kerk gesproken wordt. Dat is maar niet, om hier en daar eens wat overhoop te halen. Maar het is, omdat de toestand waarin de Hervormde Kerk nu leeft in het midden van ons volk, een zondige toestand is. 't Gaat om het heilgeheim der Kerk, om haar heilig bezit in Jezus Christus, om het dierbaar Evangelie des kruises en der verzoening. En dat wordt nu door het ja-en neen-stelsel geprofaneerd. Het heiligste wordt geschonden en beleedigd en verkracht, doordat men meent als Kerk tegelijk j a en tegelijk neen te moeten zeggen. Dat vindt men practisch het beste. Elk wat wils.
Wie dat indenkt, dat ten opzichte van het hoogste en het heerlijkste en het heiligste door de Kerk der Hervorming zóó gehandeld wordt, voelt dat hier inderdaad profaneering is van het heilige. Die voelt dat het zoo niet kan en niet mag. Die voelt, dat er verandering moet komen. Omdat de Hervormde Kerk in zonde leeft nu.
Men moet dan ook niet gaan probeeren, om allerlei andere dingen als oorzaak van de reorganisatiebeweging te gaan noemen. Want dan wil men de aandacht van de hoofdzaak afleiden naar bijzaken.
Zoo heeft men gezegd, dat de reorganisatie begeerd wordt door het intellectueel proletariaat. De mindere man wil aan het woord komen. De democratie.
Maar men weet beter ! Men weet, dat het inderdaad gaat om de diepste religieuse, theologische, cultureele vragen. Of de Kerk Kerk des Heeren, Kerk van Christus zal zijn, ja of neen. En of de Hervormde Kerk voor het volksleven, voor de cultuur, voor de hoogste en meest spannende vragen als Kerk een antwoord zal geven, ja of neen.
Daarom moeten rondom de reorganisatiebeweging allen verzameld worden, die den Christus belijden naar de Schriften en die de Hervormde Kerk als Kerk van Christus willen hersteld zien in het midden des volks. Niet met negatieve leuzen moeten we hier komen. Ook niet met verdachtmakingen tegenover elkaar. Ook niet met 't oude liedje : alles gaat zoo goed en zoo mooi ; laat maar zitten wat zit.
De Christus-belijdenis moet waarachtig in ons midden komen staan en dan het begeeren, dat de Kerk, de Hervormde Kerk, niet langer het heilige profaneert door j a en neen tegelijk te zeggen ten opzichte van het centrale punt : Jezus Christus en die gekruist, gestorven om onze zonden en opgewekt om onze rechtvaardigmaking. We moeten niet dulden, dat de Kerk, de Hervormde Kerk als Kerk wordt opgeheven, om anderen te laten staan in haar plaats. De Vrijzinnigen willen haar als Kerk opheffen. De Hervormde Kerk mag volgens de Modernen alles zijn, maar mag niet staan als de Kerk van Christus met het Kruisevangelie.
Het moderne Kerk-begrip zal de ondergang worden van de Hervormde Kerk als Kerk van Christus.
Allen die den Christus en Zijn Evangelie liefhebben, moeten nu alle lauwheid en flauwheid afschudden en moeten nu de handen .inéénslaan. 't Is nu tijd.
Te meer, waar de Vrijzinnigen nu ook weer zullen komen met hun plannen, die natuurlijk niet anders zullen en niet anders kunnen zijn dan de reglementeering van het Kerk-ontbindend-element.
Let maar eens op.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen