UIT DE PERS.

De Nieuwe Utrechtsche Courant schrijft :
Ds, M. JONGEBREUR
„In Jezus ontslapen", dit is het eenige, maar ook het allesbeheerschende en alleen bemoedigende, nu we met duizenden diep verslagen staan bij het stoffelijk overschot van wijlen ds. Jongebreur te Veenendaal.
Gisteren nog bezig in de dingen van Gods Koninkrijk hier op aarde, ging hij reeds kort na middernacht dat Hemelsche Koninkrijk binnen ; plotseling afgelost door den Koning, Wien te dienen zijn begeerte en blijdschap was.
Geheel Veenendaal staart verslagen naar het huis, waar de dood zoo onverwacht binnentrad om den man weg te nemen, die nog stond in de kracht zijns levens en van wien nog zooveel te hopen viel voor Kerk en School, voor ons sociaal en politieke leven.
Ds. Jongebreur had niet door vaagheid of zoetsappigheid, doch juist door principieel optreden, groote beslistheid en immer blakende strijdbaarheid voor de zaak des Heeren, zich de liefde verworven van allen, die Christus als Koning willen eeren en de hoogachting van gansch de burgerlijke gemeente, waar hij meer dan een kwart eeuw arbeidde en van duizenden in den lande, die den strijdbaren held als geestverwant of politieken tegenstander kenden.
Dat is de eere, met welke God Zijn dienaren kroont, die niets anders zoeken dan de eere van hun Zender en 't welwezen van Kerk en Staat.
Strijdbare helden, mannen des geloofs als ds. Jongebreur, brengen eerst verwijdering, doch wanneer de gaafheid van hun bedoelen en de onzelfzuchtigheid van hun arbeid door tegenstand en critiek beproefd en gelouterd zijn, dan blijft wel de antithese der beginselen, doch er blijft waardeering voor.
Daarom is er niet alleen rouw in de huizen van de leden der Kerk, welke hij diende met heel zijn hart en van zijn naaste geestverwanten op sociaal-politiek terrein ; doch er hangt rouw over heel Veenendaal en er is ontroering door heel het land.
De menschen zeggen het tegen elkaar, dat ds. Jongebreur dood is en nooit meer kansel of katheder betreden zal ; dat hij nooit meer de gémeente zal opwekken om het loflied te zingen, maar dat hij nu zelf aanheft te midden van de schare der verlosten ; — doch men kan het zich niet voorstellen : het is te plotseling geschied ; de man is weggescheurd uit den kring van die hem liefhebben.
Ja, maar hij is in Jezus ontslapen en ontvangt thans het genadeloon van de leeraars, die wél gediend hebben.
Niemand die aan het Christelijk leven in Nederland deelnam in de laatste jaren, zal ds. Jongebreur en zijn arbeid, in onkreukbare trouw aan het beginsel verricht, vergeten ; zij allen zullen staren op de ledige plaats, welke naar menschelijke schatting niet te vervullen is ; — doch als zij in Gods heiligdom mogen ingaan, dan zullen zij zeggen : „In Jezus ontslapen", en dan is het toch goed.
Wij troosten elkander en de diepbedroefde nabestaanden van ds. Jongebreur met déze woorden !

De Standaard schrijft :
Ds. JONGEBREUR
Diep werden we gisteren geschokt door het bericht van het overlijden van ds. Jongebreur, Ned. Hervormd predikant te Veenendaal.
Met hem ontviel ons een der mannen, die we zoo noode missen, omdat ze haast niet te vervangen zijn, wijl ze in ons partijleven een eigen plaats innemen.
Al kwam ds. Jongebreur nu niet altijd met zijn arbeid in het volle licht te staan, ieder die met het interne leven onzer partij bekend is, weet, dat hij daarin een gewichtige plaats vervulde door zij.n onwankelbare trouw aan het A..R. beginsel. Een trouw, die den stoot van ernstige teleurstelling zelfs verdragen kon, wat van niet zoovelen gezegd kan worden.
Die teleurstelling gold niet zijn eigen persoon, want ds. Jongebreur zocht niets voor zichzelf. Aan op hem uitgeoefenden aandrang om zich voor een Kamerzetel beschikbaar te stellen, bood hij weerstand. Het predikambt was hem te lief. Veeleer doelen we op zijn belangstelling voor anderen en zijn liefde voor de beginselen. Hij kon dan strijden, onvermoeid en met vuur. En als het dan tenslotte toch anders ging dan hij gewenscht had, dan was het mooie in zijn karakter, dat zijn liefde voor beginsel en partij in niets verflauwd bleek. Dar hij bleef werken met onverflauwden ijver.
Zulke mannen zijn een zegen voor elke partij. En ds. Jongebreur was het voor de onze.
Daarom zullen wij zijn nagedachtenis in dankbare herinnering houden. In herinnering als een, die over kleine dingen wist heen te zien en te midden van veel verwarringen stond als een rots, waarop men kon bouwen.
De warme waardeering, die hij in breeden kring ondervond, de droefheid, die zijn heengaan onder ons wekt, moge zijn nagelaten betrekkingen bewijzen, dat hunne smart door zeer velen gedeeld wordt.
Wij bidden hun van ganscher ziele des Heeren nabijheid toe.
En wij mogen daaraan de bede toevoegen, dat het Gode behagen moge den ambtgenoot en lotgenoot in het auto-ongeval spoedig weder op te richten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen