Bij het verscheiden van Ds. Jongebreur.

Thomas a Kempis heeft eens geschreven : »Als het morgen is, denk dan, dat gij den avond niet meer bereiken zult. En valt de avond, beloof u zelven niet, dat gij den dag van morgen zien zult«.
Met kracht kwam dit woord op ons aan, toen ons dagblad het droeve ongeluk vermeldde, dat ds. Jongebreur het leven heeft ontnomen. Wie zou gedacht hebben, dat dit vreeselijke op den namiddag van den Zendingsdag zou gebeuren ! Ds. jongebreur zelf zou ook zeker niet verwacht hebben, op de terugreis, dat hij den dag van morgen niet zien zou. Zoo komt de dood vaak onverwacht. Hij, die bij de bevestiging van ds. Bouman nog predikte over het woord : „Alle vleesch is gras", zou het zoo spoedig in eigen lichaam ondervinden. In zijn gedachtenispredikatie sprak hij van zijn dood en zijn graf. Hoe weinig vermoedden we, dat het zoo ras zou gedolven worden. En toch is het de droeve werkelijkheid. Ds. Jongebreur niet meer in het land der levenden ! En in „De Waarheidsvriend" spreekt hij nog tot ons, nadat hij gestorven is. We kunnen 't ons moeilijk indenken, dat hij niet weer spreekt en niet weer schrijft. Midden uit zijn arbeid, als een held in volle wapenrusting. Ds. Jongebreur was een groote onder ons, een strijder in de voorste gelederen. En de dood van dezen groote voelen we als een groot verlies. Een groot verlies voor zijn vrouw. Een groot verlies voor de gemeente van Veenendaal. Een groot verlies voor vele organisaties, die hij met zijn groote werkkracht diende. Een groot verlies ook voor onzen Gereformeerden Bond. Betrekkelijk kort geleden ging Fliehe van ons heen. Nu neemt God diens opvolger als Penningmeester weg. Was Fliehe een uitstekende Penningmeester voor onzen Bond, ds. Jongebreur evenzoo. Beiden waren rijk in het woord en rijk aan humor. Hoe wist ook ds. Jongebreur elke week wat nieuws te geven, de belangstelling te wekken. Hoe sprak zijn vurige liefde voor ons Bondswerk uit zijn rubriek. Nu is zij, n taak hier op aarde volbracht. We meenen, dat Fliehe eens gezegd heeft: „Wat is Veenendaal zonder Jongebreur ? " We zouden willen vragen : „Wat is onze Bond zonder Jongebreur ? " Och ja, we weten wel : Gods werk is niet van menschen afhankelijk. Maar we zullen ds. Jongebreur noode missen. Hij wist, wat hij wilde. Een vijand was hij van alle laksheid, een vijand van alle partijtje-spelen, al had dit nog zoo'n schoonen schijn. Ook in eigen Gereformeerde actie wenschte hij de eenheid te bewaren. Een man, vol liefde voor de Hervormde Kerk. En een Dienaar des Woords, die er zijn kon. Een prediker, die met zijn prediking midden in het volle, rijke leven stond, niet afgetrokken dogmatisch, maar eenvoudig, nieuw, waar. Een man, die veelzijdig leiding gaf en door woord en geschrift zeker rijken invloed had. Een pilaar in het gebouw van onzen Bond. Ds. Jongebreur is met den Bond opgegroeid, en dat het nu voortaan zonder hem zal gaan, is moeilijk in te denken. En toch moet het zoo. Laat ons vertrouwen, dat onze God het ook zonder hem zal maken. En laten we Hem danken voor alles wat Hij in ds. Jongebreur geschonken heeft. Zal er nu alleen droefheid bij ons zijn ? Neen, er mag ook blijde hope wezen. We gelooven, dat ds, Jongebreur een getrouw dienstknecht is geweest en dat hij het loon des getrouwen alreede geniet. Dat is de heerlijke lichtzijde, die bij alle duister toch ook is te zien. Psalm 103 vers 8 was ook op hem van toepassing, maar uit het 9de vers mag ook zeker over zijn graf ruischen : „Maar 's Heeren gunst zal over die Hem vreezen, In eeuwigheid altoos dezelfde wezen".
Wij kunnen dit verlies moeilijk verstaan, maar God geve, dat uit dit verlies nog winst geboren worde.

W.
d. V.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen