Vragenbus

Vraag : Is Gods vrijheid geen willekeur ?
Antwoord. God is de hoogste Souverein. We spreken dan ook van de Souvereiniteit Gods. „Ik zal zijn", zegt de Heere. Hij, de absoluut vrije, die door niemand of niets wordt beperkt. Hij bepaalt ook m«t absolute vrijheid wat Hij wil en zal doen.
Maar de absolute vrijheid Gods is geen willekeur. Ten hoogste vrij is God gebonden aan Zijn eigen Wezen. Hij kan niet liegen. Hij kan niet ontrouw worden. Hij kan niet laten varen Zijne werken. Hij kan in geen onrecht lust hebben. God is God en is aan Zijn eigen Wezen gebonden. Hij kan niets doen in strijd met Zijn Wezen. En Zijn Wezen is gebonden aan Zijn Woord. Zijn Woord is immers uit Zijn Wezen. En daarom kan Hij met Zijn Woord nooit willekeurig handelen. Zou Gods Woord niet bestaan in eeuwigheid dan was God geen God ; Zijn Wezen verzonk. Valt Gods Woord, dan valt God Zelf. En dat is de ongerijmdheid zelf.

Vraag. Wat wil het zeggen : God werkt alle dingen naar Zijn raad ?
: Antwoord : In de wijsheid Gods was alles éérdat het was. Hij, de groote Bouwheer, heeft alles van eeuwigheid in bestek en teekening, in het paleis Zijner eeuwige heerlijkheid. Naar Zijn gemaakt bestek zal nu ook alles verrijzen tot m eeuwigheid. Er is geen toeval, geen wanorde, geen machinaal gebeuren. De Heere werkt, wie zal het keeren ? Alles te vervullen naar Zijn raad is Zijn heerlijkheid. Alles weerspiegelt Zijn wijsheid en alles spelt Zijn almacht. Het einde van Gods raad zal Zijn eeuwige glorie zijn, gelijk het begin Zijn heerlijkheid is. Alle probleem zal dan opgelost zijn en geen moeite zal gedaan behoeven te worden den Heere te rechtvaardigen of Hem tot verantwoording te roepen.

Vraag : Kunnen kinderen des Verbonds verloren gaan ?
Antwoord : God is de getrouwe. Hij heeft in Christus Zijn genadeverbond opgericht. Maar nu willen velen, die onder het Verbond geboren zijn en onder het Verbond leven, niet anders dan in het werkverbond wandelen en handelen. En als het genadeverbond omgezet wordt in het werkverbond, dan is het verloren. Dan zijn we in Adam verdoemd. Hoe we ook roemen in het vleesch en hoe we ook handelen en wandelen, altijd blijft de Schrift zeggen : „Vervloekt is een iegelijk die niet blijft in al hetgeen geschreven staat in het boek der wet, om dat te doen". Zelf werken is in Adam verdoemd zijn, ook voor de beste van de besten. Dan worden we tenslotte afgesneden als Israël, dat geen Israël was. En hoe dichter we bij het heilige geleefd hebben, hoe vreeselijker de verwerping is. Hoe hooger het leven, hoe erger de dood. ; Voor kinderen des Verbonds, die hier van het manna aten en uit de steenrots dronken, die door de roode zee gingen onder de wolk, zaI 't een vernietigend oordeel, een eeuwige schande zijn, als God ze eenmaal zal voorbijgaan. Dat zal Hij niet doen, omdat Hij een God j des Verbonds is, die Zijn bondelingen trouweloos in den steek laat, maar dat zal Hij doen  omdat Zijn bondelingen het genadeverbond in Christus hebben veracht en het werkverbond kozen boven het genadeverbond, roemend in zichzelf en niet levend van genade. Israël en Ezau zijn uitgevallen, Korach en Achan zijn ellendig omgekomen ; en zoo klaagt de Heere aldoor : waar is Mijn eer ?
't Is niet al Israël, wat uit Israël is. Zoo klaagt de Heere ook nu, roepende, dat wij een andere gerechtigheid zullen zoeken dan de gerechtigheid des vleesches. In het genadeverbond is leven en zaligheid voor een iegelijk die gelooft en in Christus z'n wandel in de hemelen mag hebben, niet levend naar het vleesch, maar levend naar den Geest.

Vraag : Waartoe dienen de gelijkenissen ? Antwoord : De gelijkenissen, door den Heiland gebruikt bij Zijn prediking, dienen om ons in het zichtbare een beeld van het onzichtbare te geven, om in het stoffelijke ons het geestelijke, in het tijdelijke het eeuwige, in het menschelijke het Goddelijke te laten zien en om den eenvoudigen de heilgeheimen van het Koninkrijk Gods duidelijk te maken. Door aardsche, natuurlijke dingen, wijst de Heiland als de volmaakte Leeraar op hemelsche verborgenheden en brengt Hij de blijde boodschap der zaligheid voor zondaren.»

Vraag : Wat is de grond van ons geloof ?
Antwoord : De grond van ons geloof is niet onze ervaring of ons gevoelen. Wel is er geen waar geloof zonder ervaring, zonder liefde tot God en Zijn dienst, maar de ervaring der liefde en de blijdschap der hope die bij den christen gevonden mag worden is niet de grond van zijn geloof, maar de vrucht of het gevolg van zijn geloof. Dat krijgt hij door het geloof ; en hij krijgt niet het geloof door de ervaring. Het voorwerp van ons geloof komt van buitenaf van Godswege tot ons in het Evangelie van Jezus Christus en dien gekruisigd. En als door genade en door de werking des Heiligen Geestes dat Evangelie als Gods blijde boodschap in Christus geloovig aanvaard mag worden, dan wordt het een kracht Gods tot zaligheid in ons. De herscheppende genade des Heiligen Geestes komt in ons hart bekend maken en toepassen de heerlijkheid en den rijkdom van Gods Evangelie in Christus. De Heilige Geest doet het, de Vader is er bij in Zijn werkzaamheid, en de Zoon geeft zich in Zijn genade. En daaruit ontspruit een bron van vreugd en zaligheid. De Heilige Geest komt ons overtuigen, dat wij Gods kinderen zijn en erfgenamen der eeuwige zaligheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen