NAJAAR

Ik ken geen schooner kleuren. Dan die van 't Hollandsch bosch In bruinen najaarsdos. Ik ken geen zoeter geuren, Dan die uit droge mos. Uit geel-roode eikenblad'ren En varenkruid dat bloeit, Mij op het koeltje nad'ren. Dat met mijn lokken stoeit.

Ik ken geen schooner luchten. Dan waar de herfst mee praalt ; Als 't zonlicht nederdaalt En dorpen en gehuchten In gouden kleuren maalt. Dan rijzen blanke rotsen En donk're bergen op, Begroeid met ruige bosschen, Verguld aan rand en top.

Dan spelen alle verven Door een met stille pracht. Totdat ze, schoon en zacht. Versmelten en versterven En zeggen : Het wordt nacht. Weer is een dag vervlogen, Welhaast een jaargetij — Een jaar gaat voor uw oogen Gelijk een damp voorbij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen