Vragenbus

Vraag : Waarom wordt in de gelijkenis van den onrechtvaardigen rechter, in Lukas 18, God vergeleken met dien slechten man „die God niet vreesde en geen mensch ontzag" ?
Antwoord : We hebben hier een gelijkenis. Over de dingen van Gods Koninkrijk wordt gehandeld in den vorm van een verhaal, dat hier op aarde speelt. Nu is hier op aarde „een zeker rechter", in een willekeurige stad, die „God niet vreesde en geen mensch ontzag". Dat is de ééne persoon die in de gelijkenis ons voorgesteld wordt. En dan komt er nog een tweede persoon, en wel de onrechtvaardig behandelde weduwe. Met die twee personen „werkt" de Heiland in de gelijkenis ; om dan te spreken over het Koninkrijk Gods, over de geestelijke dingen, over de dingen die passeeren in het leven van Gods kinderen. Wat wil de Heiland nu leeren met deze gelijkenis? Het eerste vers zegt 't dadelijk en duidelijk. De Heiland wil den geloovigen heel ernstig en heel duidelijk voorhouden en inprenten „dat ze altijd bidden moeten en niet vertragen".
Twee partijen zijn er in de gelijkenis : de onrechtvaardige rechter — en de verdrukte weduwe.
In het leven van Gods kinderen gaat 't ook om twee dingen. Zij zijn er met hun veelszins moeilijk leven, vol zware zorgen. En God is er.
Dan moeten ze tot God altijd bidden en niet vertragen.
En hoe hebben ze zich nu God voor te stellen ?
Tegenover een gewetenloos rechter, staat de rechtvaardige God.
Tegenover een vreemde weduwe, die de gewetenlooze rechter niet leende, staan des Heeren uitverkorenen, die Hij allen bij na­ me kent en teer bemint.
Zóó is de gelijkenis.
De Vergelijking is tegenstelling.
God is heel anders dan de gewetenlooze rechter. En de uitverkorenen staan heel anders tegenover God, dan de weduwe tegenover den rechter.
En nu voelen we de beteekenis van de gelijkenis, die tot de geloovigen wil zeggen, dat zij tot God altijd bidden moeten en niet vertragen.
Indien de gewetenlooze rechter uit de gelijkenis er onder den drang van het geroep der vertrapte onschuld niet aan kon ontkomen om recht te doen aan die vrouw, welke hem vreemd was — hoeveel te vaster moet dan óns vertrouwen niet zijn, dat de rechtvaardige God ons zal bijstaan, die Zijne kinderen zijn en wier namen Hij kent, wier nooden Hij weet ; indien Zijne kinderen slechts in het bidden niet vertragen.
Indien die gewetenlooze de zaak ter harte nam eener vrouw, die door geen enkelen band met hem verknocht was, hoeveel te stelliger moet onze verwachting dan zijn, dat de Heere te Zijner tijd recht zal doen aan Zijn uitverkorenen, aan Zijn beminden, die Hij van vóór de grondlegging der wereld in Zijn hart als de Zijnen gekend heeft !
Bidden en niet vertragen. De weduwe heeft zelfs een onrechtvaardigen rechter door haar volhardend smeeken overwonnen, en, zooals Jezus nu in de gelijkenis van Lukas 18 Zelf de toepassing maakt : „zal God dan geen recht doen Zijnen uitverkorenen, die dag en nacht tot Hem roepen, hoewel Hij lankmoedig is over hen ? Ik zeg u, dat Hij hun haastelijk recht zal doen".
God is heel iemand anders dan de onrechtvaardige rechter in de gelijkenis De Vergelijking is in tegenstelling.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen