UIT DE PERS

DE DOODSTRAF.
Op de wederinvoering der doodstraf zullen we nu naar alle gedachten hebben te wachten tot de Communisten het heft in handen krijgen, onderstelt het Huisgezin (R.K.). Dan is ze binnen vier en twintig uren hersteld.
Tot zoolang bestaat er, menschelijkerwijs gesproken, geen uitzicht op. Want gunstiger voorwaarden voor herstel dan op het oogenblik, zullen niet licht aanwezig zijn, en toch is van wederinvoering geen sprake.
Alle partijen der rechterzijde — ook de Hervormde en Gereformeerde groepen — zijn in beginsel vóór de doodstraf.
Het Katholieke program zegt : Als beginsel sta de uitspraak, dat de Overheid, die uit God is, het recht bezit om te straffen met de straffe des doods.
Dat der Anti Revolutionaire Partij stelt vast, dat voltrekking van de straf — desnoods door de doodstraf, waartoe het recht in beginsel aan de Overheid toekomt — moet volgen, niet slechts om de maatschappij te beschermen of den overtreder te beteren, maar allereerst tot herstel van de geschonden gerechtigheid.
Het program der Christelijk Historische Unie laat zich in nagenoeg dezelfde bewoordingen uit. Ds. Lingbeek's program zegt kort en bondig : De doodstraf wordt mogelijk, om het leven te beschermen.
En dat van ds. Kersten, niet minder positief, dat het geschonden recht om wederinvoering der doodstraf roept.
Heel de rechterzijde, in haar meest uitgebreide gestalte, is dus voorstander van de doodstraf. De tegenwoordige Minister van Justitie, mr. Donner, verklaart zich in zijn pas verschenen Memorie van Antwoord op het voorloopig verslag der Tweede Kamer over zijn begrooting voorstander der wederinvoering van de doodstraf, niet op utiliteitsgronden, doch als eisch der gerechtigheid — hetzelfde motief als in de Anti Revolutionaire en Christelijk Historische programs wordt aangevoerd.
Welnu, zou men zeggen, dus kan de Minister de inspraak zijner overtuiging volgend, met een voorstel komen tot wederinvoering van de doodstraf. Hij zal het intusschen niet doen. De aangelegenheid komt — zegt hij — voor hem eerst in een nieuw stadium, als en zoodra hij mag aannemen, „dat een in genoegzame mate veldwinnende overtuiging aanwezig is, dat ter voldoening aan de gerechtigheid de doodstraf weder behoort te worden ingevoerd".
Minister Donner beschouwt wederinvoering van de doodstraf een eisch der gerechtigheid en alléén ook op dezen titel aanvaardt hij ze. Indien anderen bij verdere toeneming van de gruwelijkste criminaliteit geen middel tot verweer en beteugeling meer zagen dan herstel van de doodstraf — utiliteitsoverweging — dan zou de Minister daarvoor niet zwichten. Hij verlangt en aanvaardt als motief enkel voldoening aan de gerechtigheid.
Is die overtuiging thans niet aanwezig bij zijn naaste geestverwanten en bij de Christelijk Historischen ? Maar waarom gewagen zij in hun program dan van „herstel der geschonden gerechtigheid ? " En wat heeft de Katholieken bij hun beginseluitspraak ten gunste van de doodstraf anders geleid dan de overweging, dat in bepaalde gevallen de geschonden gerechtigheid alleen door de kapitale straf kon worden bevredigd ?
Wat Minister Donner verlangt om de aangelegenheid voor hem in „een nieuw stadium" te doen komen — het stadium blijkbaar om zijn getuigenis voor de doodstraf door een daad te doen volgen — is aanwezig.
Hij oordeelt blijkbaar anders.
Maar als de programpunten der rechtsche partijen hem niet genoeg zeggen, op welke manier denkt hij ooit de aanwezigheid van „een in genoegzame mate veldwinnende overtuiging" te kunnen constateeren ?
Het blad vraagt tenslotte, of het niet verstandiger is over deze zaak niet meer te spreken en de „aangelegenheid" uit het beginselprogram te schrappen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen