KERK, SCHOOL, VEREENIGING.

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.
Beroepen te Aardenburg J. B. M. van Dalfsen te Diever - te Lochem H. Cannegieter te Dwingelo — te Meppel M..J. C.. Visser te West-Terschelling — te 's-Heerenberg P. I. Hage te Cuijk.(N.-Br, ) — ,,te Wierden J. E. Klomp te Ede — te Oosterhout .(Geld.) J. van Veen te Muiderberg (verb, bericht) —; te Ooltgensplaat J.Lekkerkerker te Molenaarsgraaf — te Noorddijk W. Tj. Klumper te Westerbroek — te Vianen H. S. van Rijs te Hooge Zwaluwe — te Rotterdam (vac. ]. C.H. Scholten) W. A. B. ten Kate te Enschede— te Barchem H. Cannegieter te Dwingelo — te Hellevoetsluis (toez.) F. J. Broeyer te Oude-en Nieuwe Wetering — te Nieuwendam G. Nuis te Drempt.
Aangenomen naar 's-Heerenberg P. I. Hage te Cuijk (N.-Br.) —naar Heusden Joh. Kloots te Heukelum — naar Oudkarspel W. A. F. van Dijk te Scheemda — naar Velsen J. Th. Meijer te Gendt (Geld.) — naar Hoenderloo D. van Maanen te Terwinselen (L.).
Bedankt voor Zwartsluis R. J. D. Beerekamp te Heelsum —voor Tinallinge G. Stoel te Vriescheloo — voor Schoondijke J. K. van, den Brink te Westzaan — voor Sellingen en voor Terkaple Ch. de Beus te Ten Boer — voor Oostkapelle Th. G. Tonnon te Hoogmade — voor Terhorne H. de Zwart te Wirdum (Gr.) — voor Brandwijk—Gijbeland W. Rijnsburger te Polsbroek—Vlist.

GEREFORMEERDE KERKEN.
Tweetal te Baarn : W. Seinen te IJmuiden : en J. de Waard te Rijnsburg — te Goes : H. Knoop te Delfshaven en J. Meijer te Hoogeveen
Beroepen te Leiden (vac. H. ].. Kouwenhoven) A. de Bondt te Pijnacker Nootdorp — te Pemantang Siantar (Sumatra's Oostkust, mede voor den arbeid onder de verstrooiden) E. de Jong te Bellingwolde—Nieuwe Schans (Gr.) — te Rotterdam-Zuid A. Wijngaarden te Bedum — te Feijenoord A. Dercksen te Klundert — te Vrijhoeve—Capelle J, . Andree, cand. te Krabbendijke — te Nieuw-Weerdingen J. van Raalte te Laar (Graafschap Bentheim) — te Voorthuizen S. Neerken te Ulrurn— te Soerabaja (voor den miss. arbeid te Makassar) H. van den, Brink, cand, te 's-Gravenhage — te Rotterdam (vac. G. Elshove) G. Bouwmeester te Andel — te Zuilichem J. Vrolijk, cand. te Scheveningen.
Bedankt voor Meppel J. Zwart te Oudemirdum.

CHRISTELIJKE GEREFORMEERDE KERK.
Tweetal te Amsterdam-West: W. Bijleveld te Haarlem (Centrum) ea W. Krenier te Kornhorn (Gr.) ; te Vlaardingen : P. de Groot te Amersfoort en J. W. van Ree te Barendrecht — te Rijnsburg : W. Bijleveld te Haarlem (Centrum) en A. H. Hilbers té Enschede.
Beroepen te Sassenheim K.U. van Smeden te Haarlem (N.) — te Harlingen P. de Groot te Amersfoort.
Bedankt voor Apeldoorn G. Salomons te 's-Gravenzande. 

GEREFORMEERDE GEMEENTEN.
Beroepen te Grand Rapids W. C. Lamain te Leiden: te Giessendam J. Fraanje te Barneveld.
Vorige week kwam het bericht, dat ds. J. Kraaij, predikant der Ned. Hervormde gemeente te Oldebroek, wegens ernstige hartaandoening voor den duur van enkele maanden zijn werk aan de ringpredikarrten moest overlaten. Nog dezelfde week, n.l. j.I. Vrijdag, is hij door den dood weggenomen. Op Goeden Vrijdag ontsliep hij in zijn Heere en. Heiland, Die het leven en de onverderfelijkheid heeft aangebracht voor allen, die in Hem gelooven.
Ds. Kraaij, die 22 October 1879 als zoon van het hoofd eener Chr. School te Doornspijk geboren werd, is 51 jaar oud geworden. Hij was een man van het woord en van de daad en was ten volle de Gereformeerde levensbeschouwing toegedaan. Zijn eerste gemeente was Leerbroek (Z.-H.), waar hij 16 Sept. 1906 zijn intrede deed na bevestigd te zijn door dr. J. D. de Lind van Wijngaarden. In deze gemeente was men bijzonder aan ds. Kraaij gehecht. Ook in zijn andere gemeenten droeg hij groote achting en liefde. In 1911 deed hij intrede te Hasselt, in 1916 te Gorinchem. In 1923 te Staphorst en sinds 8 December 1929 was hij aan zijn laatste gemeente, Oldebroek, verbonden. Hoewel hij immer talrijke beroepen heeft ontvangen, heeft, hij toch altijd een beduidend aantal jaren de gemeenten, waar hij eenmaal intrede gedaan had, blijven, dienen.
Hij zou aan het einde dezes jaars zijn zilveren ambtsfeest hebben kunnen vieren. Doch God nam hem nu, na een korte ongesteldheid, nog vrij onverwacht weg.
De overledene bekleedde verschillende functies, o.a. was hij. voorzitter van de Vereen. voor Chr. Nat. Schoolonderwijs, voorzitter van de afdeeling Oldebroek van het Ned. Werkliedenverbond , , Patrimonium", voorzitter van de Anti-Revolutionaire kiesvereen, provisor van de stichting „Het Feithenhof" te Elburg, voorzitter der Hervormde-Mannenvereeniging., „Schrift en Belijdenis".
Hij is verder een aantal jaren voorzitter geweest van den Bond van Hervormde Jongelings vereenigingen op Gereformeerden grondslag en was tijdens zijn verblijf te Staphorst voorzitter van den Centralen Kieskring Zwolle en lid van het Provinciaal Comité van Anti-Revolutionaire Kiesvereenigingen. Sedert korten, tijd was hij ook lid van het Classicaal Bestuur van Harderwijk.
Ook de arbeid onder de rijpere Jeugd had de liefde van zijn hart. In de Jongelingen zag hij de toekomst der gemeente. Het vorig jaar wist hij een landdag te organiseeren ter plaatse op het landgoed „Zwaluwenburg" ; één voor de Herv. Jongelingsvereenigingen en één voor de Classicale Zending, die beide uitnemend slaagden. Er werd nog zooveel arbeid van hem verwacht, maar God sprak : tot hiertoe en niet verder, en loste hem af zijn zijn aardschen post.
De begrafenis van het stoffelijk overschot had plaats l.l. Woensdagmiddag op de algemeene begraafplaats op den Eekelenburg te Oldebroek.
Bond van Ned. Hervormde Jongelingsvereenigingen op Gereformeerden grondslag. Prov. Afdeeling Zuid-Holland. Maandag, 2en Paaschdag, hield genoemde Bond een Paaschvergadering in „Waarheid en Vrede" te Dordrecht. Na het zingen van Psalm 118 vers 11 en 14 opent de heer Z H. de G r o o t de vergadering met het lezen van Matth. 28 vers 1—8 en Ps. 118, waarna hij voorgaat in gebed.
Dan roept spreker allen aanwezigen een hartelijk welkom roe en zegt : Het wonder-heerlijke, dat ons dezer dagen met groote blijdschap vervult, is dat de Christus zich als overwinnaar van den dood heeft aangekondigd.
Wel is de heerschappij van den mensch gevoerd tot ongekende hoogte. Toch beantwoordt de tijd niet aan de verwachting, die men van hem koesteren zou. Er zijn vele bezwaren, doch door het geloof leeren wij allé bezwaren overwinnen. Daarom in Christus voorwaarts, den strijd tegemoet.
Na het zingen van Psalm 86 vers .6 betreedt ds. Remme den katheder voor zijn referaat over :
„Geestdrift".
Voor een verloren zaak — aldus spreker — loopt niemand meer warm. Zoover het oog reikt, wijst alles er op dat het einde nabij is. Er valt niets meer te hopen en alle kracht zinkt" in matheid neer en de vijand heeft licht gewonnen spel. Men zegt nu : Als alles toch vruchteloos en tevergeefsch is, waar zou ik me dan moeilijk voor maken 2 De looden mantel der matheid en moedeloosheid is niet meer af te wenden en het einde is nabij. Als het bange spook van het defaitisme rondwaart, worden de handen slap en de voeten traag en de volslagen miskenning is nog maar een kwestie van tijd. Wie meent, dat zijn handelszaak toch niet meer op te halen is, spant zich niet meer in om het verloren terrein te herwinnen.
Zoo is er ook een geestelijk defaitisme, dat rondspookt door een neerslachtig hart, door een zwaar bestreden volk, door een fel aangevochten Kerk. De booze geest van het meest drieste ongeloof gordt zich met macht om het volk der verkiezende genade onder den voet te loopen. Nog nooit, zoolang deze wereld staat, wordt op zoo God tergende wijze de kroon der eere in het slijk vertreden als thans geschiedt. Het getal dergenen, die zich er op beroemen dat zij afgerekend hebben met het Licht des Hemels, neemt toe. Met kwistige hand wordt het zaad der goddeloosheid uitgestrooid en draagt rijkelijk vrucht. , Het wordt over het rond der aarde zóó vreeselijk, dat de mensch, die het opmerkt, uitroept: Zou God "het wel weten ? En zoo Hij het weet, en Hij weet het, hoe kan Hij het gedoogen ? Het gaat niet meer over opvattingen of beginselen, maar de wortel der religie moet uit de menschheid uitgeroeid. Het is de nadering van den Antichrist.
Nu zult gij zeggen : „Hoe hebt gij den moed om in dezen hachelijken tijd nog te spreken van geestdrift ? "
Maar als het heilig vuur van het altaar des harten blijkt uit te dooven, wordt waar, wat de Verrezene aan zijn Gemeente heeft beloofd, dat de poorten der hel haar niet zullen overweldigen. Het geldt niet alleen voor wereldsche dingen, maar ook voor Gods Kerk : ,,Moed verloren, al verloren". Gij ook zit geklemd tusschen de vangarmen van de wereld, van den duivel, van de hel. Het zal noodig zijn dat gij geloof hebt, al is het als een mosterdzaadje, dat ge de bergen der verschrikking van onzen tijd kunt opnemen om in de zee te werpen.
Als de geest der matheid en inzinking blijft heerschen, gaan wij van Jeruzalem naar Emmaüs, waar het avond was. Maar wat bracht nu het vuur bij deze Jongelingen ? De ontmoeting met den levenden Heiland.
Geestdrift beteekent drijven van den geest, dat gij van harte doet, wat gij doet, dat het vuur loeit op uw altaar des harten. Dat er ziel ligt in uw spreken, in uw doen, dat gij staat onder den drang, de drijving des Geestes. Uit de manier waarop gij handelt blijkt, dat gij een overtuigd voorstander zijt van de zaak die gij dient. In het bijzonder heeft dit waarde voor uw arbeid in Gods Koninkrijk. Op dit terrein is de grond voor de waarachtige geestdrift aangewezen. Jezus wist wat Hij deed, toen Hij zijn ware volgelingen een \ruis in 't uitzicht stelde. Er wordt allerwegen reclame gemaakt voor de Kerk. Men stelt de wereldsche wijze ten voorbeeld om daarmede zijn voordeel te doen op het kerkelijk erf. Doch men kan gemakkelijk bevroeden waar dit op uitloopt. Het geestelijk terrein heeft zijn eigen wijze, waarmede de methode der wereld onvereenigbaar is.
Ook de wereld kent geestdrift. In het strijdperk der behendigheid worden alle krachten ingespannen. Paulus stelt dit terecht ten voorbeeld. En wanneer nu deze vergankelijke idealen het vuur van de geestdrift ontsteken, hoe veel te meer mag en moet dit worden verwacht met betrekking tot de idealen van 't onbeweeglijk Koninkrijk van den Zoon van Gods Liefde. Zeker, gij hebt een onmiskenbaar zware taak als gij beleven wilt wat gij belijdt, maar als 't ernst mag zijn, kan niemand het contact verbreken met den almachtigen God.
Is er wel ernst bij ons, hartelijke, blijde, moedige ernst ? Is er in het Christenkamp onzer dagen niet veel meelooperij ? Want waar de Geest ontbreekt, kan geen waarachtige geestdrift gevonden worden.
Het komt vóór alle dingen hierop aan, of wij de aansluiting aan Christus zullen kennen, dat wij in persoonlijk contact moeten staan met de Bron. Contact met Jezus beteekent samenge­voegd zijn tot een kostelijke tarweschoof. Dat moeten onze Christelijke vereenigingen zijn. Met meeloopers en schijn-geestdrift krijgt men slechts een bos stroo, welke hoogstens kan dienen om er een stalvloer mede te bedekken, waar het kerkelijk vee wordt gevoed met de wereldsche reclame en schijn-vroomheid.
Bij ons is er brandstof genoeg. Gods Woord is er vol van. Wij moeten niet komen aandragen met imitatievuur. Het waarachtige vuur, dat de waarachtige trouw werkt, is van den Heere Jezus zelf.
Wanneer het vuur van het altaar des harten blijkt uit te dooven, omdat wij het zelf hebben aangemaakt, zoodat de zwarte uitgedoofde kolen op den bodem van ons hart liggen, is het Jezus, die dat vuur weer kan doen ontbranden én de geestdrift herleven.
De biddende Hoogepriester heeft niet gewild dat gij uit de wereld zoudt weggaan, maar gebeden dat gij in de wereld bewaard moogt blijven van den Booze. Hij, die u ook zeer begeert te ziften als de tarwe, wanneer het u waarachtig ernst mag zijn. Dan zal uw naam niet wegsterven van de lippen van den biddenden Hoogepriester. Dan zal het geloof en het vuur van uw geestdrift misschien wel tijdelijk kunnen dooven, maar het zal nooit sterven, want deze Heere is zoo getrouvv als sterk, Hij zal zijn werk voor ons volenden !
Na het zingen van Psalm 138 vers 4 eindigt ds. G. Alers vervolgens met dankzegging.

Jaarvergadering van de Unie „Een School met den Bijbel". Dr. K. Dijk, voorzitter van „De Unie", hield Dinsdag J.I. een openingsrede op de 53ste jaarvergadering, waaraan we het volgende ontleenen :
Over de jaarvergadering van de Unie valt de glans van het Evangelie der Opstanding. Christus' heerlijkheid en onze Paaschvreugde is, dat aan Hem is gegeven alle macht in hemel en op aarde en dat Hij met ons is alle dagen tot aan de voleinding der wereld. Nog is Christus de Overwinnaar, Die heeft de sleutels der hel en des doods. Maar helaas, nog laten de discipelen van Hem het hoofd zinken inplaats van het op te heffen en gaan twijfelende den levensweg, alsof de zaak van hun Koning een verloren zaak is. Vooral in onzen tijd, waarin er veel is dat benauwt, gaan de poorten al wijder en wijder voor de twijfelmoedigheid open en vaart de critiek met, volle zeilen de ontsloten, harten binnen. Daarbij denkt spreker niet alleen aan de economische crisis. Het bangst is in deze dagen van velerlei verwarring de geestelijke achteruitgang. Over heel de wereld daalt in dit opzicht de avond, al zien wij Gods zegeningen niet voorbij. De afval neemt toe en de demoralisatie sluipt steeds verder. Allerlei verwarring poogt de Christelijke gedachte te breken en er is wel reden tot het angstig vragen : „Wie zal ons het goede doen zien ? "
Ook op onderwijs-terrein is er reden voor deze vraag. Er zijn meerdere symptomen, die ons dringen tot ernstige zelfbezinning en die ons de toekomst doen zien als een bewolkten hemel. Spreker denkt aan de toenemende moeilijkheid om 't Christelijk karakter van 't onderwijs in zijn onverzwakte kracht te handhaven, aan het binnendringen in de Christelijke School van elementen, die in een school met den Bijbel, en zelfs in een echt-nationale school, niet \thuis hooren ; aan de aanvallen die gedaan worden op het recht der ouders om zelf het confessioneel karakter' van hun school te bepalen ; ook aan de teleurstelling, die bij alle verbetering, die het voorstelt, het rapport-Rutgers gewekt heeft, waar het de grondslagen van de wet 1920 onveranderd wil laten en geen poging doet om het onderwijs meer en meer uit de bemoeienis van den Staat los te wringen en te maken tot de zaak der ouders. Om Rutgers en zijn rapport vormt zich een kring van „doleerenden", die het ideaal zien schuil gaan achter sombere wolken. Deze klachten mogen echter niet tot vertwijfeling brengen. Bij den Levensvorst, Dien wij kennen, past geen somber pessimisme, dat den strijd opgeeft en het ideaal loslaat. Hij, Wien is gegeven alle macht in den hemel en op de aarde, scheurt floersen. Hij was met onze vaderen in de tachtiger jaren van den schoolstrijd. Hij zal met ons blijven tot aan de voleinding der wereld ! In dat geloof gaat ook de Unie haar weg voort. God heeft haar in menig opzicht verblijd. De Unie-collecte klom boven die van het vorig Jaar. Op verschillende plaatsen werden schooldagen georganiseerd, die uitnemend slaagden.
Naast deze Jubelstemmen, mag echter ook iets anders niet vergeten worden. De laatst overgeblevene van de mannen, die het petitionnement in 1878 aan den Koning hebben aangeboden, is door God weggenomen. Ook Baron van Dedem is niet meer, en dit geslacht van voortrekkers is heengegaan. De oude garde heeft nu plaats gemaakt voor een Jongere generatie. In dit verband wilde spreker ook noemen den naam van wijten oud-minister J. H. de Waal Malefijt, die van 1902 tot 1908 Uniebestuurder was. Zoo blijft de doodsklok altoos haar somber gelui herhalen.
Maar Ik, zoo roept de Verrezene ons toe, heb de sleutels van hel en graf. Hij roept dit allen belijders, dus — aldus spreker — ook ons toe, en laten wij in dat vertrouwen, trots alles wat ons bezwaart, ons werk - voortzetten : En zie. Ik ben met ulieden alle de dagen tot de voleinding der wereld.
Zou Gods Woord ooit wank'len ? Neen I Dat is onze troost alleen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen