KERKELIJKE RONDSCHOUW

DE CLASSICALE VERGADERINGEN
Woensdag 24 Juni worden weer de Classicale Vergaderingen gehouden, waar de Synodale Voorstellen besproken worden en advies aan de Synode moet worden uitgebracht. Ook moeten dan leden gekozen worden voor de Classicale Besturen en, voor zoover noodig, leden voor de Provinciale Besturen — waaruit dan door de Provinciale Kerkbesturen de leden van de Synode worden afgevaardigd.
Die ongelukkige toestand van de „getrapte" verkiezing van de leden der Synode — wil men blijkbaar behouden. Althans wanneer er voorstellen komen om hier verandering in te brengen en b.v. de leden van de Synode te laten verkiezen door de 44 Classes, waarbij dan tegelijk de Walen tot een Classicaal ressort kunnen worden teruggebracht, — dan zijn er altijd heel wat menschen, vooral onder de dominees, die zich tegen verklaren. Die willen „laten zitten wat zit", om zoodoende mee te werken, dat aan onze Ned. Hervormde Kerk onthouden wordt waarop zij als Kerkrecht heeft. Men klaagt en jammert over en geeft af op de daad der Regeering in 1816—'52 bedreven — maar als men zelf geroepen wordt om mee te helpen tot verandering, dan dat men liever z'n dutje. En zoo zegeviert 't Modernisme en wordt de Christus-belijdenis in de Hervormde Kerk tegengestaan.
Dat is toch eigenlijk wel héél treurig ; te meer waar, met eenig overleg, inderdaad hier wel iets zou zijn te bereiken.
Wanneer de Hervormde Kerk met haar Christus-belijdenis meer in het openbaar uitkwam, zou zij ook meer het vertrouwen hebben van ons Christenvolk en zouden allicht velen, die nu buiten haar leven, tot de Kerk der Vaderen terugkeeren. En de Kerk, die door God nog zoo'n breede plaats in het midden des volks mag beslaan — waarin Nederland tot een van de meest bevoorrechte landen van Europa, ja, van geheel de wereld behoort, wat zoo dikwijls over 't hoofd gezien wordt in groote ondankbaarheid — zou méér nog tot een zegen kunnen zijn voor velen !
Of hebben we geen roeping meer ten opzichte van ons volk? Heeft ons volk niet van noode, juist nu, dat in het midden der natie een Kerk staat, die niet anders wenscht te weten dan Jezus Christus en dien gekruisigd ?
Natuurlijk zouden dan zeker ook ver­schillende „richtingen" in de Hervormde Kerk zijn. En in den voortgang zou hier zeker nog wel een en ander voor ons te doen zijn. In de strijdende Kerk zou ook dan zeker nog wel wat te verhandelen zijn met en over elkander. Laat ons dat maar eerlijk uitspreken! Maar dan was onze Vaderlandsche Kerk althans in den middellijken weg bevrijd van de openlijke schande, dat rustig werd toegelaten — mee door ons talmen en onze verdeeldheid — de openlijke loochening van den Christus der Schriften. Het is ons niet te doen om een rustig, lui, lekker leventje in de Hervormde Kerk, met knusjes bij elkaar zitten in groep of groepjes, maar het is ons te doen om de Hervormde Kerk te zuiveren van den blaam, dat zij rustig toelaat de Christus-loochening, zooals die nu op het scherpst helaas ! in haar midden gevonden wordt. En daarvan wil men zich nu afmaken, van dat bestaande kwaad, door allerlei andere dingen overhoop te halen en die naar voren te schuiven, om zoodoende maar „te laten zitten wat zit". Kunnen wij dat voor God en de menschen verantwoorden ?
Wij zouden b.v. zoo gaarne een andere proponentsformule hebben. Ook een andere Synode. Daardoor zou de Hervormde Kerk, die ons lief is en die wij niet in stukjes en brokjes uit elkaar willen gescheurd zien — omdat Gods eer er mee gemoeid is en het belang van ons volksleven er mee verband houdt — ten zeerste gebaat kunnen zijn. En de Gereformeerde Waarheid zou er des te beter door verbreid en verdedigd kunnen worden, in het geloof, dat het Gereformeerde volk in de Hervormde Kerk de Kerk der Vaderen liefheeft en gaarne wil meewerken tot opheffing van die Kerk uit haar diepen val, opdat zij staan mag als een pilaar en vastigheid der Waarheid in het midden van ons volk. (Zie artikel 4 van onze Statuten).
Wij gelooven vast en zeker, dat velen, die nu los van onze Hervormde Kerk of buiten onze Hervormde Kerk leven, met lust en liefde in de Hervormde Kerk dan zouden mee optrekken onder de banier der Waarheid. Want de Hervormde Kerk is velen nog lief !
Laten we ons toch niet voorstellen, dat we het Gereformeerde deel uit onze Hervormde Kerk moeten isoleeren en afzonderlijk stellen, met de gedachte, dat we dan op weg zijn naar een z.g.n. Nationale Gereformeerde Kerk.Want ten eerste laat ons Gereformeerde volk de Hervormde Kerk niet los, mee bewust zijnde van de schuld der Kerk en de roeping der Kerk in deze. Waarbij nog komt dat reeds - velen van het Gereformeerde volk èn in de Gereformeerde Kerken èn in de Christelijk Gereformeerde Kerk èn in de Oud-Gereformeerde Kerk èn in de Vrij-Gereformeerde Kerk zitten, die nooit zullen zeggen tot de geïsoleerde Gereformeerde groep in de Hervormde Kerk: wij beschouwen u als de wettige Gereformeerde Kerk en nu komen wij bij u om saam te vormen de ééne Nationale Gereformeerde Kerk. Integendeel! De Gereformeerde Kerken zullen zeggen : gij kunt bij ons alles vinden wat gij zoekt en begeert, komt tot óns en woont bij ons — dan zijn wij de Gereformeerde Kerk van Nederland. En de Christelijk Gereformeerde Kerk zal precies zóó spreken. En de andere Gereformeerde Kerken zullen óók zoo handelen : komt bij ons inwonen en wij zullen als broeders één zijn en wij zullen vormen de Gereformeerde Kerk van Nederland. En de verdeeldheid zal des te grooter worden ! Want de Kerk van ds. Kersten verklaart nu immers reeds openlijk in „De Saambinder", van de Chr. Gereform. Kerk, dat zij in Arminiaansche wateren vaart en Remonstrant geworden is ! (Zie: „De Wekker" van Vrijdag 29 Mei).
Neen, de scheuringen moeten niet met één vermeerderd worden, maar we moeten de Ned. Hervormde Kerk als de Kerk der Vaderen, als de aloude Gereformeerde Kerk in het oog houden en wij moeten die reglementen Kerk (zooals men 't wel eens belieft te noemen !) zoeken te maken tot een Kerk, die tot een vastere belijdenis komt en tot een andere wijze van kerkelijk samenleven, waarin de Gereformeerden dan in de Kerk der Vaderen een grootsche en heerlijke roeping hebben en houden, naar uitwijzen van Gods Woord en de belijdenis !
Willen we zóó ter Classicale Vergadering gaan, met de bede in het harte, dat de Heere de Kerk der Vaderen, die Hij nog niet verlaten heeft, mag opbeuren uit haar diepen val en haar mag maken tot een pilaar en vastigheid der Waarheid, staande in het midden des volks ? De Heere geve dat uit genade !
En neen, dat zal alles dan niet in ééns komen.
Als het maar niet uitblijft onder het verwijt des Heeren Heeren, dat ieder zwoegt en sjouwt en loopt en werkt voor z'n eigen huis, terwijl niemand zich bekommert om des Heeren huis.
Dat zou vreeselyk zijn !
Leest de Godssprake Haggaï maar eens bij den profeet.
Zal des Heeren huis woest zijn en woest blijven ?
De Heere vraagt het ook nu aan ons.
Wat zullen wij met dat Woord des Heeren doen.
Laat ons Bedenken, dat wij allen een taak hebben en dat de heerlijkheid van het huis des Heeren in Christus gelegen is.
Leest het woord des Heeren maar, dat tot Haggaï kwam en dat ons bewaard is, opdat wij en onze kinderen daarnaar zouden luisteren en leeren handelen !
Laat overal maar eens gepreekt worden op één van de komende Zondagen over Haggaï 1 vers 9b.

WERELDGEBEURTENISSEN.
Het rommelt in Spanje, er is beroering in Italië.
In Spanje steekt men kerken en kloosters in brand. Men heeft de vervolging ingeluid tegen priesters en monniken. Men zit vol haat tegen heiligenbeelden, waaraan zoo ontzettend veel schatten van edelgesteenten zijn geschonken in den loop der jaren. En de eerste uitbarstingen zijn gekomen tegen de Roomsche Kerk en bizonder tegen de Jezuïten, waarbij men echter aan de menschen geen geweld pleegt. De menschen de priesters, de monniken en nonnen — mogen vrij uitgaan. Maar de roode haan wordt gezet op de gebouwen en de heiligenbeelden worden verbrand.
Men zegt, dat de Roomsche geestelijkheid de oorzaak is van deze muiterijen en van deze uitbarstingen vol haat tegen de Kerk. De Roomsche geestelijkheid schijnt zich met de politieke aangelegenheden te hebben bemoeid en voor de Konings-partij te hebben gewerkt door circulaires enz.
Indien dat laatste waar is, zou de Roomsche geestelijkheid haar boekje te buiten zijn gegaan. Een dergelijke inmenging van de Kerk met de politiek is niet oirbaar.
In elk geval moet de Roomsche Kerk het in Spanje ontgelden. Die Kerk die overal elders — niet 't minst in ons Vaderland — anderen vervolgd heeft en gedood, wordt nu zelf in de moeite gebracht. Waarbij 't volk verbitterd is over de afpersingen van de Kerk ondervonden na vele jaren.
En ook in Italië schijnt het vuur aan de schenen gelegd te worden bij de Roomsche Kerk en nog wel door Mussolini en de fascisten.
De Paus die 31 Mei jarig was (74 jaar) moet gezegd hebben, dat hij nog nooit zoo'n droeven verjaardag heeft gehad, vanwege het onrecht en de beleediging de Roomsche Kerk aangedaan.
Mussolini heeft n.l. bevel gegeven, dat de Roomsche vereenigingen, de statuten moeten overleggen en als alles niet in orde is dan worden die Roomsche Vereenigingen eenvoudig.verboden door de Overheid.
Dat schijnt nog; al kras te zijn toegedaan. De diplomatieke onderhandelingen tusschen het Vaticaan en de Italiaansche regeering waren aan den gang, toen Zaterdag plotseling het besluit van de regeering werd bekend gemaakt, om zonder meer de gebouwen, kantoren en instellingen van de Roomsche actie in geheel Italië te sluiten.
De Paus heeft dadelijk geprotesteerd. Hij heeft gesproken van „het treurigst wat wij ooit beleefd hebben" en sprak van „een brutale gewelddadigheid gepleegd op wat ons het liefst was n.l. op de katholieke actie."
Intusschen zijn zelfs geweldplegingen niet uitgebleven. Zoo stopte te Verona een auto voor het aartsbisschoppelijk paleis en men begoot de poort met benzine, die daarop werd aangestoken. In een andere stad hebben de fascisten een priester op straat afgeranseld. Verder zijn nog tal van andere gewelddadigheden uit andere plaatsen bekend geworden.
Wat schijnt daar nu achter te zitten ?
Natuurlijk moeten we met onze conclusies en onze beschouwingen voorzichtig zijn.
Maar dat men in Spanje tegen de kerken en de kloosters woedt schijnt in verband te staan met het zich bemoeien der Roomsche Kerk met de politiek en met allerlei intriges der Jezuïten ; ook met allerlei afpersingen door de Kerk van het arme volk.
En wat Italië betreft wordt gemeld, dat de huidige spanning tusschen de fascistische regeering (Mussolini es.) en het Vaticaan gelegen is in het verzoek van het Vaticaan (de Paus) aan de Italiaansche regeering om absoluut alle protestantsche propaganda te verbieden in Italië.
De Italiaansche regeering is niet bereid aan dit verzoek te voldoen, omdat op 11 Februari 1929 art. 1 van de Grondwet aldus is gewijzigd, dat de gelijkheid van alle godsdiensten is vastgelegd, terwijl vroeger andere godsdiensten (behalve de Roomsche) slechts getolereerd (geduld).
Daarbij verwijt men den Roomschen, dat zij in deze maatschappelijk-moeilijke tijden zich niet beperken tot het verleenen van hulp en steun aan de menschen, maar daarbij hun boekje verre te buiten gaan en probeeren de vakvereenigingen enz. geheel in hun macht te krijgen en tegen de fascistische regeering (die te liberaal is tegenover andersdenkenden) óp te zetten.
„In welingelichte kringen", zoo lezen we dan ook, „wordt aangenomen, dat thans het tijdstip is aangebroken, dat de fascis­ten óf de Katholieke actie ten eenenmale willen verbieden of het Vaticaan willen dwingen, zijn activiteit tot zuiver religieuze aangelegenheden te beperken."
Het schijnt dat de oplossing gevonden zal worden in het. laatste n.l. dat de hooge geestelijkheid er voor zal zorg dragen, dat de Katholieke actie (met 400.000 leden) zich uitsluitend binnen de religieuze grenzen zal houden en de bepalingen van het. Concordaat stipt zullen handhaven.
Dat de Roomsche Kerk moeilijk haar handen thuis kan houden, is bekend. En intusschen woeden de wereldmachten en worden de volkeren in beweging gebracht!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen