DES ZONDAARS VERLOSSING

Eens was ik een vreemd'ling voor God en mijn hart:
Ik kende geen schuld en gevoelde geen smart.
Ik vroeg niet : „Mijn ziele, doorziet gij uw lot ? "
Hoe zult gij rechtvaardig verschijnen voor God ? "
Al sprak daar een stem uit de Heilige Blaan
Van 't Lam, met de zonden der waereld belaan 
Ik zocht bij den kruispaal geen veilige wijk: 
'k Stond blind en van verre, in mij zelven zoo rijk! 
Ik deed als Jeruzalems dochters weleer;
Ik weende om de pijn van mijn lijdenden Heer,
En dacht er niet aan, dat ik zelf door mijn schuld 
Zijn kroon had gevlochten. Zijn beker gevuld.
Maar toen mij Gods Geest aan mij zelf had ontdekt, 
Toen werd in mijn ziele de vreeze gewekt;
Toen voelde ik wat eischen Gods heiligheid deed 
Daar werd al mijn deugd een wegwerpelijk kleed 
Toen vluchtte ik tot Jezus ! Hij heeft mij gered 
Hij heeft mij verlost van het vonnis der wet;
Mijn heil en mijn vrede en mijn leven werd Hij :
Ik boog me, en geloofde, en mijn God sprak mij vrij.
Nu ken ik die waarheid, zoo diep als gewis, 
Dat Christus alleen mijn gerechtigheid is :
Nu tart ik den dood, nu verwin ik het graf,
Nu neemt mij geen Satan de zegekroon af!
Nu reis ik getroost, onder 't heiligend Kruis,
Naar 't erfgoed daar boven, in 't Vaderlijk Huis.
Mijn Jezus geleidt mij door de aardsche woestijn ;
Gestorven voor mij !" zal mijn zwanenlied zijn !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen