MEDITATIE

Psalm 99 vers 1a.
De Heere regeert. Dit is gewis wel eene belangrijke waarheid. Wij vinden dit woord in de H. Schrift meermalen. In het Psalmboek alleen drie malen bijna vlak achter elkander. Psalm 93, Psalm 97 en Psalm 99 vangen alle met dit woord aan. Het is dan ook eene waarheid, die bijzonder onze aandacht verdient.
De Heere regeert allereerst in het rijk der natuur. Hij heeft niet alleen alle dingen geschapen. Hij onderhoudt ze ook, en bestuurt ze naar Zijn vrijmachtigen wil; om alles te doen uitloopen op de volvoering van Zijnen eeuwigen Raad.
Er valt geen muschje op aarde, ja zelfs geen haar van ons hoofd, zonder Zynen wil.
Wij zijn gewoon te zeggen : Het regent, het hagelt, het sneeuwt, 't onweert. Maar de Heilige Schrift spreekt anders. Daarin heet het: Hij regent over rechtvaardigen en onrechtvaardigen; Hij werpt Zijn ijs daarhenen als stukken; Hij geeft sneeuw als wol; de God der eere dondert.
Ons aller lot wordt door Hem bestuurd; de draden van ons aller leven zijn in Zijne hand. Wij worden geboren en sterven op het oogenblik, door Hem bepaald. Het getal onzer dagen staat bij Hem vast.
Het hart des menschen overdenkt zijnen weg, maar de Heer bestiert zijnen gang.
Als Achab den aan hem voorzegden dood wil ontkomen en in den krijg tegen de Syriërs zijne koninklijke kleederen uittrekt, opdat men hem niet zal kennen, dan zorgt de Heere dat een Syrisch man in zijne eenvoudigheid, zonder het te bedoelen, een pijl afschiet, die Israels koning juist moet treffen tusschen de gespen en het pantsier, de schier eenige plek waar hij getroffen kon worden, en Achab sterft op het tijdstip, door God gewild.
Neen, toeval bestaat er niet. Wat is, zouden wij zeggen, toevalliger dan het lot is voor den Heere. Zoo heerscht de Heere God in het rijk der natuur. Niet minder echter in dat der genade. Den weg der verlossing heeft Hij van eeuwigheid uitgedacht, en in den tijd, door Hem bepaald, daargesteld. En dat alweder geheel overeenkomstig Zijn vrijmachtigen wil. Als Hij zegt, dat Zijn Zoon in Bethlehem geboren zal worden, dan moet de heidensche keizer Augustus, die niet eens weet dat er een Bethlehem in de wereld is, een bevel geven dat geheel de wereld beschreven zal worden, opdat Jozef en Maria naar dat Bethlehem zullen gaan, opdat daar de Zaligmaker geboren worde.
De bekeering van zondaren is ook geheel en alleen Zijn werk. Hij is het. Die den zondaar wederbaart. Hij ontdekt hem door Zijnen Geest aan zonde en schuld, drijfthem met een verlegen en verslagen hart naar Jezus heen, doet hem bij Dezen vergeving en vrede vinden en maakt dat hij lust krijgt om alleen voor Hem te leven. Hij ook werkt bij voortduring in den door Hem aanvankelijk geredden zondaar het willen en het werken beide, naar Zijn eeuwig en vrijmachtig welbehagen.
Ook de bewaring en leiding Zijner geloovigen is geheel Zijn werk. Als Saul David gevangen wil nemen en hem in de woestijn van Maon bijna zal grijpen, dan zorgt de Heere dat juist de tijding komt dat de Filistijnen in het land zijn gevallen, zoodat Saul zijne pogingen moet opgeven en David is gered.
Ja, dat volk moeten zelfs alle dingen medewerken ten goede, zoowel tegenheden als voorspoed, zoodat alle dingen tot hunne zaligheid moeten gedijen.
Ja, ook op 't terrein der zonde heerscht de Heere God. Vooreerst straft Hij ze naar Zijn rechtvaardig oordeel met tijdelijke en eeuwige straffen. Hij laat in Zijne vrijmacht en ondoorgrondelijke wijsheid ook veel kwaad toe. Van de heidenen heet het zelfs : Omdat het hun niet goed gedacht heeft God in erkentenis te houden, zoo heeft Hij hen overgegeven in een verkeerden zin, om te doen dingen, die niet betamen.
Maar ook veel kwaad verhindert Hij. Eiken morgen en eiken avond, ja, ieder oogenblik kan Hij tot u en mij wel zeggen, wat Hij eenmaal tot Abimelech, den koning van Gerar, sprak : „Ik heb u belet van tegen Mij te zondigen".
Ja, ook de zonde, die Hij toelaat, moet nog mede dienen tot volvoering van Zijnen eeuwigen Raad. Hij bestuurt ze zoo, dat ze nog moet uitloopen op de volbrenging van Zijn eeuwig plan.
Als de broeders van Jozef, door haat gedreven, hem aan Egyptische kooplieden verkoopen, dan moet dat dienen om een groot volk, ja ook henzelven in het leven te behouden. Wat zij ten kwade hebben gedacht, datzelfde heeft God ten goede gedacht.
En als Herodes en Pilatus met de heidenen en de kinderen Israels in hunne verblinding en helsche boosheid den Zone Gods kruisigen en aan Hem doen wat zij willen, dan doen zij niets anders dan den eeuwigen Raad Gods tot redding van zondaren volbrengen.
Welk een ondoorgrondelijk geheim : Joden en heidenen, diep schuldig, en toch Gods eeuwig plan volvoerend, juist zooals Hij het wil.
Neen, gij gevoelt het wel, nietwaar ? dat zij in dezen Gods Raad uitvoerden, nam hunne schuld niet weg. De Zoon des menschen ging wel heen, gelijk van Hem beschreven en besloten was, en toch wee dien mensch, door welken de Zoon des menschen verraden werd. Ja, het was hem, naar Christus' eigen woord, beter geweest, zoo hij nooit geboren ware geworden.
Als Adonibezek door de mannen van Juda gevangen is genomen en hem van handen en voeten beide duimen worden afgehouwen, dan zeggen wij onwillekeurig: zeventig koningen waren onder mijne tafel de kruimels oplezende met afgehouwen duimen aan handen en voeten. Gelijk als ik hun gedaan heb, zoo heeft mij God vergolden.
Wat zijn toch de wereldlingen en alle onbekeerde menschen diep ongelukkig. Want met al hun woeden en boosheid kunnen zij niets anders doen dan wat Gods hand en Gods Raad te voren bepaald heeft dat geschieden zal, terwijl zij zichzelven Gods rechtmatige en eeuwige straf op den hals halen.
En wat zijn toch Gods kinderen onuitsprekelijk gelukkig. Want wat er ook moge gebeuren, alles moet uitloopen.op de eer van dien God, Dien ze liefhebben, en op hunne eigene zaligheid. Alle dingen moeten medewerken tot hun eigen eindeloos geluk.
Waarlijk ! hier is wel reden om met Paulus uit te roepen : O, diepte des. rijkdoms, beide der wijsheid en der kennisse Gods, hoe ondoorzoekelijk zijn Zijne oordeelen en onnaspeurlijk zijn Zijne wegen ! En nu is maar de groote vraag, hoe het in deze met ons is. Aan welke zijde wij staan. Want slechts één van beide is mogelijk. Het zal zijn : of behouden door vrije genade, of : verloren door eigen moedwillige schuld.
Mogen wij maar door genade geleerd hebben, of haastig leeren, onze vijandschap tegen God en Zijnen Gezalfde op te geven. Want van nature zijn ook wij vijanden. De Heilige Schrift teekent ons als haters Gods. En tegen Hem houden wij het niet vol. Wie heeft zich tegen den Heere verhard en vrede gehad ? Moge Hij ons hier maar in genade te sterk worden, opdat Hij het ons straks niet eeuwig blijve in toorn. Dat wij maar bijtijds mogen leeren onzen wil te leggen onder Zijnen Goddelijken wil. Dat wij het maar met Hem eens mogen worden in eiken weg en van harte mogen erkennen, dat Hij het beter weet dan wij. Dat onze wil maar verslonden moge worden door den Zijne. En dat, hoe langer hoe meer. Dat we mogen berusten in Zijn eeuwig besluit en lust mogen hebben in Zijn hei­lig gebod. Dat we, naar Zijnen wil, ons heil alleen mogen zoeken in den Zoon Zijner eeuwige liefde, den eenigen Middelaar, en berus­ten in het werk, door Dezen volbracht. Langs dien weg alleen, maar langs dien weg ook zeker, wordt onze ziele zalig en komt God tot Zijne eer.

Kootwijkerbroek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen