STAAT EN MAATSCHAPPIJ

DE STRAAT OP.
Het ontstellende van den toestand, waarin wij leven, is, dat terwijl eenerzijds tengevolge van de geweldige crisis op economisch en financieel gebied de wereld wankelt en kraakt, aan den anderen kant groote groepen der bevolking, aan elke verantwoordelijkheid gespeend, door het wekken van onrust en van verzet, den staat van zaken nog verwarder maken als deze van zichzelf reeds is.
Feitelijk houdt de laatste uiting, die van onrust en van verzet, direct verband met den kritieken tijd dien wij beleven, omdat juist in tijden van economische inzinking, werkloosheid en financieele gevaren, de factoren aanwezig zijn die op het revolutionair sentiment van het volk inwerken.
Dat de toestand, die ons land in het huidige oogenblik doormaakt, hoogst ernstig is, bewijzen wel de buitengewone maatregelen welke regeering en voiksvertegenwoordiging treffen om de bevolking in haar strijd om het bestaan te hulp te komen en om de gevaren, die van alle zijden de levenskracht van het volk bedreigen, zooveel mogelijk af te wenden.
Maatregelen, als b.v. die ter contigenteering (beperking) van den invoer van goederen uit den vreemde ; of ter regeling van den uitvoer van bepaalde goederen naar 't buitenland in verband met de moeilijkheden, welke onzen uitvoer worden aangedaan ; 01 tot steunverleening uit 'sRijks kas aan gemeenten die ernstige bezwaren ondervinden in de financiering harer kasbehoeften en' zoovele andere maatregelen meer, duiden er op in welken onzekeren toestand wij ons op dit oogenblik bevinden.
Men zal te vergeefs in de annalen der, parlementaire historie van Nederland naar momenten zoeken, die de zorgelijke tijdsomstandigheden, waarin ons land verkeert, evenaren. Daarbij komt, wat de toestand zoo bijzonder kritiek maakt, dat de Communisten en de Sociaal Democraten, zoowel gebruik makende van de feitelijke onmacht der regeering om de bestaansvoorv/aarden van ons volk te verbeteren, als van de groeiende werkloosheid, door het zaaien van ontevredenheid en het verwekken van onrust, hunnen invloed op die groepen der bevolking, die het zwaarst door den nood der tijden getroffen werden, uit te breiden en te versterken.
Ronduit schrijven de revolutionairen het in hunne bladen, dat de werkenden en de werkloozen onder de arbeiders en de boeren moeten worden gemobiliseerd en dat de massa op de straat behoort te worden gebracht.
„De actie" — zoo zegt „De Sociaal Democraat" van 17 Oct. —„moet worden opgevoerd totdat in iedere stad, in ieder district, in iedere provincie de beweging en de onrust van de „vertoornde massa" een klinkende uitdrukking heeft gevonden, om dan alle krachten samen te vatten in een actie tegen de regeering, een strijd om de macht". Voorts wijst het blad er op, dat de kans van slagen zeer groot is, omdat de regeering, juist in crisisdagen buitengewoon zwak staat tegenover eene volksbeweging die goed is georganiseerd.
Nu mogen de vooraanstaande Sociaal Democraten tegen een dergelijke opruiende taal van den linkervleugel der partij waarschuwen en tot bezonnenheid aanmanen, zij ervaren echter, dat wie wind zaait, storm zal oogsten.
De ultra's in de partij laten zich door de mannen van de parlementaire actie niet de les lezen.
Dit blijkt o.m. uit den oproep, die van den Rotterdamschen Bestuurdersbond en van de Sociaal Democratische Arbeiders Partijfederatie aan de leden is uitgegaan, Waarbij deze worden uitgenoodigd om aan een demonstratie deel te nemen. In 't desbetreffende manifest heet het, dat de revolutionairen met tienduizenden de straat op zullen gaan, opdat de bourgeoisie wete, dat zij met de arbeiders rekening zal hebben te houden.
Deze oproep sluit zich wonderwel aan bij den eisch, dien „De Sociaal Democraat" laat hooren: We zullen de machten veroveren. Daartoe is noodig een vurige en vlammende propaganda. Het tienduizendvoudig beroep op activiteit zal honderduizendvoudig worden beantwoord.
Dit is de snoevende taal, waarmede de Sociaal Democraten in deze zorgelijke tijden de arbeiders voor een straat-demonstratie te wapen roepen. Of daardoor de ellende nog grooter wordt, laat hen onverschillig.
Als tenslotte de revolutionairen maar de macht in handen krijgen. Want daarom, en daarom alléén is het deze menschen te doen.

ONZE OOSTELIJKE NABUUR.
NABUUR. De economische, financieele en politieke toestand van Duitschland wordt met den dag hopeloozer.
De oorzaak der ellende ligt in de omstandigheid dat de Duitsche schulden bergenhoog liggen opgestapeld, terwijl dat land niet heeft om te betalen.
Naast de oorlogsschulden, die Duitschland moet vereffenen met Frankrijk, Engeland en België, welke schulden in het midden van dit jaar door een moratorium (uitstel van betaling) tot 1 Juli 1932 zijn stopgezet, staan de handels-en particuliere schulden van Rijk en gemeenten aan bankiers. Deze leeningen werden op korten termijn gesloten en moeten op 28 Febr. a.s. worden afgelost.
Hoe het mogelijk zal zijn, dat Duitschland zich van zijne verplichtingen kwijt, is een raadsel.
Ook de Duitsche regeering ziet er geen gat in.
Daarom heeft zij zich tot de Bazeler Bank gewend om opnieuw den financieelen toestand van Duitschland te onderzoeken.
Mocht dit onderzoek voor Duitschland niet tot een gunstig resultaat leiden, dan is het zoo goed als zeker dat het land ineenstort en de revolutionairen de leiding der zaken in handen zullen nemen.
En daarmede zal zich een nieuw gevaar voordoen voor de rust en de veiligheid voor de omringende landen.
Ook voor Nederland.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen