FINANCIËN

Dezer dagen moest ik uit met den trein. Zooals het vaker gebeurt, kocht ik voor die gelegenheid een courant. Eenige nuttige bezigheid moet een mensch toch hebben, nietwaar ? Het valt me eiken keer weer opnieuw op, dat menschen die niets te doen hebben, in den trein evengoed als overal elders, heel hun omgeving vermoeien m.t allerlei beuzelpraat. Wanneer ge het zoudt willen, vertelden ze u heel hun hebben en houden. En niet alleen van henzelf, maar ook van hun heele familie. Veel moois heeft het in den regel niet in. 't Loopt vaak over de slechtheid van den mensch. De personen die aan het woord zijn uitgezonderd, anders deugt er van heel hun wereld niemendal. En om dit te ontkomen en om nog eenige kennis op te doen van het wereldgebeuren onzer dagen, zeg ik tegen den courantenjongen : „Geef me zoo'n blad". Bij het open vouwen viel mijn oog reeds dadelijk op een rubriek waaronder staat „nadruk verboden".
Dit is in den regel de moeite van het lezen wel waard. Want ge zult het dadelijk met ons eens zijn, ook in de courant staat veel, wat evengoed ongedrukt had kunnen blijven. Hetzelfde verschijnsel dat in de gesprekken onderling kan worden geconstateerd, vindt men ook hier.
Daar was in een artikel een overzicht gegeven van wat er zoo al op het terrein van de dag-en weekbladen in de wereld werd gevonden. Daar stond boven „Wat er in de wereld te lezen valt". Zooals we reeds zeiden, werd hier uitsluitend gedacht aan de krant. Zoo met het begin van het jaar verschijnen er n.l. allerlei overzichten van alles en nog wat. Heele terreinen, waaraan we dagelijks voorbij gaan, worden dan expres in teekening gebracht.
De vraag : hoeveel dagbladen, tijdschriften en vakbladen zouden er wel over heel de wereld uitkomen ?
Het antwoord luidt : in ronde cijfers, een millioen is er mee gemoeid.
Dat het niet een klein getal zou zijn, lag wel in uw vermoeden, maar een millioen roept een verzuchting wakker : „Och, welk een belasting voor die arme wereld". En ge denkt onwillekeurig aan wat de wijze Prediker reeds opmerkte : mijn zoon, wees ge­waarschuwd, van vele boeken te maken is geen einde, en veel lezen is vermoeiïng des vleesches.
Wat een bladen worden er in onze dagen de wereld ingeworpen. En nu moge 't waar zijn dat er veel is wat ongelezen terzijde wordt gelegd, waarvoor men geen tijd heeft om het in te zien, evenwel staat er ook dit tegenover, dat er ongetwijfeld veel meer wordt gelezen dan in de dagen van onze jeugd. Of dit een voordeel in heeft, is een andere vraag. Daarvan zijn we nog lang niet zeker. Zou het wel anders mogelijk zijn dat de prikkellectuur — want anders is haast niet de inhoud van het tegenwoordige dagblad te noemen — een uitwerking heeft, geheel daarmee in overeenstemming, 't Is als een geheel van allerlei narigheden, ongelukken, schandalen enz. Als ge het blad met een gevoel van onvoldaanheid weglegt, zegt ge tot wie op u wacht: er staat zoo goed als niets in. 't Is een uitstalling van wat onze tijd voortbrengt.
Evenwel kan dit niet al te zeer verbazen. Wanneer ge maar eens bedenkt: als het ochtendblad nog vochtig is van de versche inkt, wordt al weer het papier voor het avondblad in gereedheid gebracht om naar de pers te verhuizen. Het jaagt en zwiept achter elkander aan. Het eene drijft het andere. Zou dit de oppervlakkigheid en holheid niet noodzakelijk met zich moeten meevoeren ? Het blad moet toch vol. En dan de tijdgeest niet te vergeten. Men staat niet meer in dienst van een beginsel. Het eenige waarnaar gevraagd wordt vaak, is : „wat begeert de lezer te weten ? " M.a.w. hoe kan ik het aantal lezers tot zulk een getal opvoeren, dat mijn blad voor mij winst afwerpt.
Zuiver stoffelijke belangen.
Ziet hier de gang van tal van bladen geteekend. Niet in dienst van. een zaak, waarachter hoogere beginselen schuilen. Niet om het volk weer eerbied bij te brengen voor God en Zijn Woord. Niet om de eere van Christus, maar alleen om de eere van den mensch is het begonnen.
Zou daarom de vrucht niet zoo wormstekig zijn ? Want ongetwijfeld is deze zeer dikwijls verschrikkelijk. Welk een geest wordt ingeademd als vele bladen worden geopend. Stelselmatig wordt ontevredenheid gepredikt en tegen alle gezag opgezet. Is zulk een lectuur één keer ingeburgerd, zoo is er voor het Evangelie van Christus geen plaats. Al meent men ook dat het kan tezamen gaan, het blijkt straks onmogelijk. De ouderen mogen in zekere halfheid hun geest zoeken te deelen, de jongeren staan straks in de rijen der oppositie vooraan.
In dezen mag een woord van waarschuwing niet ontbreken. Wat de wereld doet met haar propagandamiddelen moest door ons nog veel krachtiger worden gedaan. Wij strijden toch immers voor de allergewichtigste dingen. Het gaat om die waarheden, welke ons worden geleerd uit Gods Woord en welke ons zijn overgeleverd van de Vaderen en waaraan onze dagen meer behoefte hebben dan aan één ding.
Zou het niet mogelijk zijn, dat het aan dezer dagen aanvragen om toezending van De Waarheidsvriend — waarover ik me verblijdde — maar wat ik als een aanloop wil aanvoelen : ons gereformeerde volk mag weten wat er geleerd wordt en wat er gedaan wordt. Ook dit laatste wil ik onderstrepen. Door het lezen van ons blad blijft men op de hoogte van wat ons volk behoeft. In het financieel verslag van elke vveek klopt iets van hooger leven. Men vraagt niet enkel bijstand van Boven door de dagelijksche bede ; doch ook worden de koorden losgemaakt van de beurs, zeggende : „dit is het Uwe" : Uw Koninkrijk vordert ook mijn gave.
Dat gij zoo ons werk moogt beschouwen, dan zijn we bij voorbaat overtuigd dat we niet in het stoffelijke blijven hangen.
Achter elke gave, groot en klein, moet God zelf worden gevonden. Het gaat en het ga om de uitbreiding van Zijn Koninkrijk, om de eere van Christus, om het welzijn van onsterfelijke zielen.
Zoo in dit licht leggen we ons staatje over.
Ingekomen zijn in deze week :
1. Van de afdeeling Vianen kwam in de contributie van de leden ƒ 15.—
2. De opbrengst van een spreekbeurt te Waarder, waarbij voorging hun oud-herder en leeraar ds. Timmer.
Vanwege het slechte weer was de opkomst gering en daarmee de collecte niet naar verwachting. We hopen later op een zekeren toeslag „ 25.
3. Door de Maassluissche Boekhandel en Drukkerij te Maassluis van N. N. voor 't Studiefonds met begeeidend schrijven, waarvan we goede nota namen „ 25.—
4. Van denzelfden, nu als Administrateur van de Waarheidsvriend, van een abonné, die te veel abonneentsgeld had betaald 7.—
5. Door ds. Pott, te Kralingen, van ej. N. N. op de Bijbellezing van 7 januari, voor 't Studiefonds 1.-
6. Door ds. Vroegindeweij te Wilnis an N. N., bezorgd aan de pastorie „ 100.— Is dat niet prachtig ? Allerhartelijkst dank.
7. Spreekbeurt te Arnemuiden, waarbij voorging ds. Mulder te Voorthuizen, opbrengst van de collecte voor ons Studiefonds „ 16.58
8. Van den heer P. v. Beek te Slikkerveer werd ons de opbrengst van het nieuwe busje toegezonden. Prachig, hoor. „ 10.02
9. Door ds. Enkelaar te Oud-Beijerland, uit de collecte, ook voor den Geref. Bond „ 5.—
Zit hier niet een zachte wenk in verborgen aan de broeders, n.l. om een collecte te houden voor onze fondsen ? Ik vraag het maar.
10. Van een vriend uit het hooge noorden, die onbekend wenscht te blijven, 2 gulden, uit dankbaarheid voor het lezen van de Waarheidsvriend, en het beluisteren van een predikatie, gehouden ten zijnent door ds. Bartlema, van Zeist „ 2.—
11. Door den heer den Hartogh, te Amstelveen, uit de collecte voor 't Studiefonds „ 2.50
We kunnen in uwe gevoelens van teleurstelling inkomen. De nood aan Geref. predikers wordt hierdoor wel openbaar, en daardoor onze arbeid onderstreept. Geve de Heere te bidden voor Zijn zaak, dan komt de arbeid in het rechte licht.
12. Door den heer J. Bot te Feijenoord :
Van iemand die onbekend wenscht , te blijven 25.
Van K. 1 gulden voor 't Studiefonds, van mej. W. ƒ1.25 voor 't lezen van de Waarheidsvriend, van J. 3.50
K. ƒ1.25, samen Zeer vriendelijk dank voor alle moeite, welke gij u heeft getroost. Ook denzelfden dank aan de vrienden.
13. Door ds. van Dorp te Den Haag van mej. N. N. voor 't Studiefonds , 14. Door ds. Westra Hoekzema te Mijnsheerenland een gift hem toegezonden, waarvan ƒ 2.50 voor 't Stu­diefonds ,
15. Door den Kerkeraad te Ooltgensplaat werd me toegezonden „ 40.— Deze gift is nu meer waard dan wat in geldswaarde wordt uitgedrukt. Hieruit spreekt waardeering van onzen arbeid. De zegen des Heeren ruste er op.
16. Van den heer H. Zagt, godsdienstonderwijzer te Diemerbrug, met een begeleidend schrijven, waarvan ik goede nota heb genomen „ 2.50
17. Door den heer A. van Dam, diaken te Harderwijk, de collecte opgezonden, gehouden bij een spreekbeurt aldaar, waarbij voorging ds. Remme te Amsterdam „51.15
Ook voor dezen laatsten post mijn hartelijken dank.
De opbrengst was ook deze week al weer niet onbelangrijk. Wij zijn uitermate dankbaar en brengen Gode de lof.
Zij is f 338.75.
Utrecht.
Ds. J. GOSLINGA.

Postzegels, Capsules en Zilverpapier. Ontvangen van :
Ie. Kinderen Kaasschieter, Groot-Ammers, postzegels, capsules en zilverpapier.
2e. J. en M. de Groot, Middelburg, postzegels en zilverpapier.
3e. Mej. P. van Oeveren, Haarlem, postzegels, capsules en zilverpapier.
Met zeer hartelijken dank en aanbeve­ling.
Mej. J. DEN HARTOG.

Dordrecht, Krommedijk 60.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen