De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Zendingsgeschiedenis.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Zendingsgeschiedenis.

4 minuten leestijd

WÏLLEBRORD, DE APOSTEL DER FRIEZEN.
Friesland was in de dagen van Koning Radboud bijna geheel tegenwoordig Nederland ; van de Lauwerzee tot de Schelde en tot den Rijn.
De eigenlijke Apostel der Friezen is geweest Willebrord. Ook hij is uit Engeland gekomen, zoon van een vromen vader en van eene godvreezende moeder, en vroeg kloosterling, op twintigjarigen leeftijd tot priester gewijd. Uit lust tot studie ging hij naar Ierland en woonde in het Klooster waar ook Wigbert geweest is. Daar werd de begeerte naar het werk der Zending onder de heidenen bij hem levendig en versterkt. En in 690 toog hij naar Nederland om onder de Friezen te werken.
Was Wigbert weggejaagd, Willebrord kwam in zijn plaats !
Een elftal jonge mannen vergezelde hem. Van al deze mannen was Willebrord de erkende leider. Zijn ontwikkeling en zijn bizondere karaktereigenschappen gaven daartoe aanleiding.
Het eerst ging de reis naar Utrecht. Daar was reeds in 631 door Dagobert I, Koning der Franken, de eerste Christenkerk gesticht, een kapel aan St. Thomas gewijd. Ook was er een kleine gemeente tot stand gekomen. Maar Radboud had alles zoo goed als verwoest en hij liet ook aan Willebrord duidelijk verstaan dat hij geen vrijheid had om het Evangelie te prediken. Toen vertrok de Zendeling en ging naar den Koning der Franken en later tot den Paus. Deze laatste gaf hem een aantal reliquieën (overblijfselen van gestorven heiligen en allerlei soort heilige voorwerpen), waaraan een zekere tooverkracht verbonden was, sprak hem moed in en stuurde hem naar Nederland terug. En door een nederlaag van Radboud bij Dorestadt of Duurstede, opgeloopen in 692, in een strijd met de Franken, moest de Koning der Friezen water in z'n wijn doen en de Zendeling kreeg toegang in Nederland. Met goed gevolg werkte hij onder de Friezen. Van den paus ontving hij, bij een tweede bezoek aan Rome, den titel van Bisschop onder de Friezen. De Frankische Korting had daartoe een handje geholpen.
Op z'n terugreis naar Rome en komend uit Frankrijk, stapte Willebrord af op Walcheren en kwam onder de Zeeuwen. Daar aanbad men het beeld van Wodan (Mercurius), dat een gedaante van een mensch had met een hondenkop. Willebrord predikte daar den éénen waren God en Jezus Christus, dien Hij gezonden heeft. En toen hij het beeld van Wodan in stukken sloeg, zonder dat hij zelf door den afgod getroffen werd, werden velen voor het Christendom gewonnen. Men zegt, dat hij de vijf Hollandsche moederkerken stichtte : Vlaardingen, Kerkwerve (bij Zierikzee), Velzen, Petten en Heilo.
Te Heilo, zoo leert de oude overlevering, ontstond op zijn vurig gebed, een put, die tot op den huidigen dag naar hem genoemd is.
Dat er veel wonderen, van genade in de harten der menschen geschied zijn staat wel vast. Toch moet men ook hier weer bedenken, dat het Evangelie van Willebrord gemengd was met velerlei dwaling en de prediking dikwijls zeer oppervlakkig was, staande in het teeken van eigengerechtigheid en de verdienstelijkheid der goede werken. Wie zich liet doopen, de opperhoogheid van den Paus erkende en niet langer tegenstand bood aan de prediking van het Evangelie, werd voor een bekeerling of christen gerekend, hoe onkundig hij anders was of hoezeer hij verkleefd bleef aan kwade zeden, of eene nieuwe soort bijgeloovigheden omhelsde, vlak strijdig met den aard van het Evangelie en den christelijken godsdienst.
Bijna een halve eeuw arbeidde Willebrord in Nederland, terwijl van hem getuigd wordt, dat hij „geheimen omgang met God had gezocht in gebeden en vasten en psalmen", en die zulks openbaarde in zijn wandel. Ook weten we, dat hij veel deed tot ontwikkeling der jeugd.
Den 6den November 739 stierf hij in vrede in zijne zetelstad Utrecht. Toen hij heen ging, was het christendom voorgoed in Nederland gevestigd.
Aan Willebrord en zijn elf medebroeders heeft Nederland veel te danken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 februari 1932

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Zendingsgeschiedenis.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 februari 1932

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's