O LICHTEND LAND!

o, lichtend land, waarnaar mijn ziel verlangt temidden van dit aardsch, gebroken leven, waar nijpend leed gedurig 't harte prangt, waar zonde lokt en bang gevaar doet beven
Waar moeite en strijd ons daag'lijks nog doen zuchten ; O, lichtend land, zoo ver en toch nabij voor 't zielsoog, hoe begeer ik uw genuchten : In u, in u ben ik eerst waarlijk vrij.
Daar zullen wij Hem zien, Dien wij beminnen, Die met Zijn heilig bloed ons heeft gekocht; Die mij, afkeerige, heeft opgezocht.
Die met mij ging door lichte en donk're dagen, mij in ellende en druk heeft willen schragen. Daar zal het ware leven eerst beginnen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen