UIT DE AFDEELINGEN

KATWIJK AAN ZEE. Maandagavond 21 Maart j.l. hield de af deeling van den Gereformeerden Bond alhier haar eerste ledenvergadering. Ook belangstellenden waren uitgenoodigd die vergadering te bezoeken. Als onderwerp was aangekondigd : „Confessioneel of Gereformeerd ? ", terwijl aan het eind der vergadering gelegenheid zou worden gegeven mogelijke bezwaren naar voren te brengen. Van deze gelegenheid heeft niemand gebruik gemaakt.
De spreker van dien avond, de heer Pr. Luijtjes van Leiden, begon met te laten zingen Psalm 119 vers 17, ging daarna voor in het gebed en las vervolgens 1 Kor. 3.
Hierop beette hij alle aanwezigen welkom en zeide, „dat we hier niet vergaderd waren om oppositie (verzet) te voeren, maar om den vinger te leggen bij de breuken der Kerk en God om genade te smeeken, waar het onze zonden zijn, die een scheiding gemaakt hebben tusschen.God en ons land en volk, en God en ónze Vaderlandsche Kerk. Alleen in den weg van bekeering — aldus spreker — is herstel mogelijk.
Na dit korte openingswoord nam spreker als uitgangspunt voor zijn te houden rede 1 Kor. 3 vers 11—15 en sprak over de vol­gende vier punten : 1e. het onveranderlijk fundament; 2e. groote verscheidenheid in bouwstoffen ; 3e. de beslissende proef ; 4e. het hemelsch loon.
Nadat spreker eerst zijn gehoor bepaald had bij de gemeente van Korinthe, als een draaikolk van allerlei door elkaar draaien - de beginselen en haar als een zwak beeld te hebben gesteld van onzen tijd, waarbij Korinthe nog gunstig afsteekt, wekt hij op tot erkenning van onze zonde, dat wij ons gebrokene bakken hebben uitgehouwen, bakken die geen water houden en dat wij den God onzer vaderen verlaten hebben. Dan wijst hij op de onveranderlijkheid van het fundament. Christus is het fundament en de hoeksteen en dat fundament staat onwankelbaar vast. De menschen (o.a. de Roomsche Kerk) hebben wel gepoogd een ander fundament te leggen en sommigen trachten dat ook in onze Kerk te doen (o.a. Modernen en links-Ethischen), maar Gods volk keert zich van zulke fundamenten af. Ook het omverwerpen van het fundament zal niet gelukken, omdat het in de eeuwigheid werd gelegd en verzegeld. Op dit fundament moeten we acht geven en daarop alleen bouwen, besluit spreker zijn eerste punt.
In het tweede punt: groote verscheidenheid in bouwstoffen, ging de spreker eerst na wat Paulus onder goud, zilver, kostelijke steenen enz. verstaat, om dan in den breede te wijzen op de bouwstoffen, de prediking des Woords, waarmee de bouwers, de predikers, bouwen op het fundament. De drie rechtsche groepen in de Hervormde Kerk bouwen — aldus spreker — wel op het ééne fundament, dat gelegd en onwankelbaar is, maar er is groote verscheidenheid in het materiaal, dat de predikers gebruiken bij het bouwen. De ouderlingen — zegt spreker — zullen moeten toezien of steeds met edele bouwstoffen .wordt gewerkt. Daarom moet het ambt van ouderling weer in eere komen en de Kerk presbyteriaal ingericht.
Bouwstoffen, die den toets van Gods Woord niet kunnen doorstaan, worden verbrand, betoogt spreker in zijn derde punt. Alle bouwstoffen worden, evenals het fundament (Christus) door het vuur des Heiligen Geestes beproefd. En indien iemand met hout, hooi en stroo bouwt op een levend fundament, zoo zal dat werk ijdel blijken. Dood materiaal kan niet op een levend fundament worden gebouwd, maar daarop behooren levende steenen. De Gereformeerde prediking — zegt spreker — wil daarop den nadruk leggen en wil aansporen tot zelfonderzoek, hetgeen de Confessioneele prediking hoegenaamd niet doet, vandaar dat ze veel ruimer is. Wij mogen van de fundamenteele leerstukken der Kerk niet zeggen : „het zijn maar bijzaken, en een strijd om beuzelingen".
Aan de rechte middelen heeft God Zijn beloften verbonden, eindigt spreker zijn laatste punt. Dat loon ziet op de vruchten van geloof en bekeering. God generaliseert niet, als Hij genadeloon toezegt op den arbeid. Ook degenen, die het Woord brengen, mogen niet kwistig met het „loon" (beloften) omgaan. Het komt altijd aan op het persoonlijke. En daarom staan de Gereformeerden de Confessioneele eenheidsgedachte, en 't streven voor een Volkskerk, tegen. Daarvan kan geen kracht uitgaan. Wel van een eehheidsgeloof van allen, die weten gebouwd te zijn op het fundament, dat God Zelve gelegd heeft in Zion. Daarop komt het aan voor leven en sterven.
De goedbezochte samenkomst werd gesloten met een opwekking als lid der afdeeling toe te treden en met gebed, waarna in huishoudelijke vergadering werd over gegaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen