HIJ KWAM VAN DE AKKER

Hij kwam van de akker op den dag van 't feest. Toen dwong men hem het smaad'lijk kruis te dragen. Datzelfde kruis is hem in later dagen de bron van onuitspreek'lijk heil geweest.
Vergeef ons Heer', het murmureerend klagen, wanneer Gij onze afkeerigheên geneest, door ons te striemen met Uw geeselslagen, ons binnenst' lout'rend door Uw Heil'gen Geest.
Want allen, allen toeven we op den akker van 't wereldsch leven, en géén onzer zoekt het smadelijk kruishout, van God-Zelf vervloekt.
En toch — ónder dat Kruis alleen is leven ; al worden we uit Jeruzalem verdreven : Daar schudt Gij ons uit onzen doodsslaap wakker.

Nunspeet, 20 Maart '32.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen