WEERZIEN

Ze rusten op den stillen akker van 's levens lust en lasten uit, tot eens der englen stem hen wakker roept bij het jongst bazuingeluid.
Rust, rust gij dooden van uw zorgen, rust van uw moeiten en uw leed, tot gij, bij 't dagen van Gods morgen, voor eeuwig van geen smart meer weet.
Dan ziet uw oog verheerlijkt weder hen, die gij eenmaal hebt bemind met eene liefde, trouw en teeder ; daar weent geen moeder om haar kind...
Dan zien ze elkander zalig weer, al de gekochten door den Heer'.
Lunteren, Juni '32.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen