ABBA, VADER

Abba, Vader, Abba. Geen tong, hoe wel bespraakt. Geen pen hoe fijn besneên. Die tot die hoogte raakt Van 't heilgenot der ziel, gesmaakt door Gods gekenden, Toen voor de eerste maal dit woord hun lot deed wenden. Ja, welk een ommekeer, bracht 't staam'len (of was 't zingen ? ) Van dit geweldig woord in 't hart, waar nevels hingen.
Abba, Vader, Abba. Dit woord, door 's Heeren Geest Voor 't eerst in 't hart gewerkt, bracht blijdschap, vreugde, feest Eerst staam'lend. 't Was zoo groot om waar te zijn. Niet moog'lijk ! Een zondaar als schier geen, zoo zwart en zoo onoog'lijk. Maar door des Geestes drang verwon 't geloof. Een milde Vree, daald' in 't harte neer, dat van ontroering trilde.
U, Vader, Zoon en Geest, Uw Naam zij eeuwig eer. Aanbidding, dank en lof, drieëenig God en Heer'. Een kind knielt voor Uw troon, Een zoon keert tot U weder, Uw oog zal op hem zijn. In gunst ziet G' op hem neder. Wat Gij gesproken hebt, dat zult G' ook wis vervullen. Waarom Uw kinderen aanbiddend zingen zullen :
Hoe zalig is het volk, dat naar Uw klanken hoort! Zij wand'len. Heer', in 't licht van 't godd'lijk aanschijn voort; Zij zullen in Uw Naam zich al den dag verblijden ; Uw goedheid straalt hen toe. Uw macht schraagt hen in 't lijden, Uw onbezweken trouw zal nooit hun val gedoogen, Maar Uw gerechtigheid hen naar Uw Woord verhoogen.

Den Haag, Juni 1932.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen