RICHT DAN UW OOG, O SIONIET

U, God, U zij mijn lied gewijd 'k Doe bij der ziele harp de psalmen hooren, En dank U voor de zaligheid Die 't zielsoog aan den einder reeds ziet gloren.
Nog hield de schoot der eeuwigheid. Der tijden snellen loop in zich verborgen Toen Gij, Die alle dingen leidt. Besloot, voor 't eeuwig heil Uws volks te zorgen.
Wat drong U tot dat heilsbesluit ? Vanwaar die liefde, eeuwig-peilloos diep? Die niet-te-meten tijd vooruit Een dood en schuldig volk ten leven riep.
Genade, louter en alleen ! Geen oorzaak was toch in dat volk te vinden
Nu rust op Uw barmhartigheên Het huis der zaligheid van Uw beminden,
Dus is de rots, waardoor dat huis. Gedragen wordt, onwankelbaar en goed, Niets slechts bij stilte's zacht geruisch Maar ook wanneer de storm angstwekkend woedt,
Temidden van al 't aardsche zijn. Waar alles wankelt, alles wijkt en vliedt, Houdt Uw gemeente haar festijn. Wanneer ze, in 't geloof, haar heilsstaat ziet.
Reeds neigt des werelds avondzon Ter kimme. Het duistert allerwegen. De mensch, die alles schier verwon. Staat radeloos, bij zelfgekozen wegen,
„Wanneer gij", klonk des Heilands woord, „De teekenen der tijden schouwen zult. Grijpt moed en gaat vertrouwend voort, Ras wordt Gods heilsplan dan geheel vervuld".
Richt dan uw oog, o Sioniet, Naar boven, waar der sterren majesteit Getuigt van Hem, Die 't al gebiedt. Wiens trouw verduurt der eeuwen eeuwigheid,

Den Haag, Aug. 1932.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen