BUIGEN, BUIGEN, ANDERS NIET

In 't maneschijnsel sta ik stil en toef bij 't zwijgend meer, en luister naar 't bekorend lied van 't fluisterend vertellend riet in stemmingsvolle sfeer.
De ware rust en levensvrêe, voor 't ontevreden hart, zoo zing't het ruischend oeverriet is buigen, buigen, anders niet, al valt het nog zoo hard.
Ja, buigen moet het eigen ik, al doet het nog zoo zeer; O leer mij buigen voor Uw wil, maak mijn bewogen ziele stil en blijf dicht bij mij. Heer !
H. W. AALDERS.
Uit: „Ritselingen".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen