KERK, SCHOOL, VEREENIGING

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.

Drietal te Arnhem (vac. wijlen I. H. Schreuder): M. G. Gerritsen te Amersfoort; Henri J. Hak te Alkmaar en J. A. Raams te Kloetinge.
Beroepen te St. Annaland H. Kraaij, cand. te Utrecht — te Gulpen J. C. Helders te Bilthoven (Utr.) — te Drachten (toez.) L. R. van den Broek te Hoorn — te Maartensdijk (Utr.) D. J. van de Graaf te Ede (G.) — te Huizen (N.-H.) (3e pred. pi.) B. N. B. Bouthoorn te Renkum — te Purmerend C. C. de Kloet te Veendam.
Aangenomen naar Den Haag (vac. wijlen J. C. Schuller) L. D. Poot te Amsterdam — naar Wester-Schelling (Terschelling) J. W. van Swigchum, hulppr. te Terneuzen - -naar Jaarsveld J. Hovius, cand. te s-Graveland (N.-H.) — naar Boskoop dr. D. Jacobs te Tuil en 't Waal (Utr.) — naar Hierden C. van Dop, cand. te Delft.
Bedankt voor St. Pancras E. Warmolts te Scherpenzeel (G.) — voor Benthuizen, Rijnzaterwoude en Leerbroek C. van Dop, cand. te Delft — voor Gouderak, Poortvliet en Sprang J. Hovius, cand. te 's-Graveland (N.-H.) — voor Ouderkerk a.d. IJssei B. van Ginkel te Nieuwpoort — voor Boven-Hardinxveld J. D. Kleijne te Willige Langerak — voor Dinteloord L. Vroegindeweij te Wilnis.

GEREFORMEERDE KERKEN.
Beroepen te Veenendaal R. J. van der Weerd te Leimuiden — te Aardenburg (tevens voor Evangelisatie) G. Chr. H. Plantagie, cand. te Voorthuizen, thans tijdelijk hulppr. te Dieren — te Kolhorn (N.-H.) (als hulppred.) H. van der Veen, cand. te Leens.
Aangenomen naar Haren (Gr.) (als hulppred.) F. Strikwerda te Lollum.

CHRISTELIJKE GEREFORMEERDE KERK
Bedankt voor 's-Gravenzande B. Oosthoek te Kampen — voor Baarn J. W. van Ree te Barendrecht.

GEREFORMEERDE GEMEENTEN.
Drietal te Tholen : G. H. Kersten te Rotterdam ; R. Kok te Veenendaal en J. Fraanje te Barneveld.
Tweetal te Werkendam : R. Kok te Veenendaal en A. Verhagen te Middelburg.

Afscheid, bevestiging, intrede: Candidaat W. Oosthoek, van Vlaardinger - Ambacht, hoopt Zondagmorgen 8 Jan. 1933 bevestigd te worden als predikant der Ned. Herv. Gemeente te Zoutelande door den consulent, ds. W. Reus, van Westkapelle, en op den middag van dezelfden dag intrede te doen.
— Leeuwarden. Ds. M. J. C. Visser, gekomen van Wester-Schelling, is Zondag in de Groote Kerk bevestigd door ds. G. Gerbrandy, die sprak over Joh. 1 vers 27, handelende over de prediking van Johannes den Dooper. Toegezongen werd Gezang 96 (gew.). In zijn toespraak wees ds. Gerbrandy, die in Juli j.l. zyn intrede deed, er op, dat de gemeente nu twee rechtzinnige leeraren heeft; zij laten zich echter bij geen enkele groep indeelen.
Ds. Visser deed zijn intrede, sprekende over Hand. 3 vers 6 (met uitzondering van de laatste vier woorden). Hij behandelde, in verband met Petrus' woord tot den kreupele, het terrein van, de voorwaarde voor en de kracht tot het werk van den predikant. De nieuwe leeraar werd, gelijk de gewoonte is, alleen toegesproken door een der collega's. Ds. W. Pothoven deed dit namens ambtgenooten, kerkeraad en gemeente.

Ds. C. Heemskerk. Omtrent ds. C. Heemskerk, Ned. Herv. pred. te Dordrecht, wien eervol emeritaat verleend is met ingang van 1 Mei 1933, wordt nog gemeld, dat de emeritaatsaanvrage geschied is om gezondheidsredenen. Ds. Heemskerk is lijdende aan zeer ernstige doofheid en voor verdere waarneming van zijn ambt ongeschikt verklaard.

Ned. Hervormde Gemeente te Almelo. Om de jongeren te behouden. In verband met het feit dat vele jongens en meisjes na trouw bezoek aan de jeugddiensten en na het doen van geloofsbelijdenis toch de Kerk den rug toekeeren, heeft de kerkeraad der Ned. Hervormde Gemeente te Almelo besloten een commissie te benoemen die tot taak heeft een Vereeniging van Jong-Hervormden in 't leven te roepen om den band met de Kerk te versterken. Van het Bestuur dezer Vereeniging zal ook bovengenoemde commissie deel uitmaken.

Verkiezingen. Kralingen. Hier zal, naar wij vernemen, in den Kerkeraad der Ned. Hervormde Gemeente weldra het eerste vrijzinnige lid zijn intrede doen. Door het Kiescollege is bij de verkiezing van een aantal diakenen ook een vrijzinnige gekozen, n.l. de heer J. J. Westmijze, die 31 stemmen verkreeg tegen 27 op zijn rechtzinnige tegencandidaten.
De thans nog bestaande ethische meerderheid in het Kiescollege heeft alzoo, ondanks de vorige week door de meerderheid der Gemeente uitgesproken wensch (waarbij 16 candidaten van „Calvijn" en „Schrift , en Belijdenis" in het Kiescollege werden gekozen, die echter pas in het volgend jaar zitting krijgen), voor den Kerkeraad den vrijzinnige gekozen boven zijn confessioneelen tegencandidaat.
Vanwege de verdraagzaamheid !

Katwijk aan den Rijn. Men schrijft ons : Bij de verkiezing van 4 gemachtigden voor het Kiescollege werd onder den drang der omstandigheden hier voor het eerst volgens beginsel gestemd. Er was zeer groote belangstelling. De Gereformeerde candidaten verwierven 129—122 stemmen, die der Ehtischen en Confessioneelen (aftr.) 149—145 stemmen. De Gereformeerde prediking ondervindt tegenstand, maar ook veel waardeering.

Beroep. Onze predikant ds. L. G. Bruijn ontving een beroep naar Driesum (Friesl.).

De Zendingsactie in Indië. Ds. J. M. S. Baljon, die van 1916—1932 Zendeling op Oost-Java geweest is, laatstelijk te Malang, vertelt uit eigen aanschouwen over het Zendingswerk in de laatste twee jaren als volgt:
„Hij had sterk het gevoel, dat het stichten der christengemeenten niet het werk was van menschen, maar dat God ze in aanzijn riep en ze deed groeien. De zendelingen van verschillende corporaties stonden daar voor een zelfde werk. De zendingsactie is er in de laatste 20 jaren verdubbeld. Er gaat thans veel om met geringe middelen wordt er een groot werk gedaan. Er kon, bij meer hulp van de Nederlandsche Christenheid, veel meer gedaan worden, vooral op het gebied der colportage. Samenwerking was een gebiedende eisch. Op verschillende plaatsen zijn in den laatsten tijd verscheidene Hollandsch Inl. scholen geopend, in Malang ook een M. U.L.O.-school, te Probolinggo een Holl. Inl. Kweekschool. Spreker vertelt een en ander over leerlingen, die hij in het godsdienstonderwijs had. Te Malang is een krachtige gemeente ontstaan, vooral door het verhuizen van Christen-Javanen van het land naar de stad, maar ook als gevolg van de Evangelieprediking. Te Probolinggo is een eigen zendeling dringend noodig".
Van de Toradja's. Nu, na 40 jaren, is men zóó ver, dat de Kerstening van de Toradja 's in Midden-Celebes een voldongen feit is. In verschillende streken is het nog verschillend ; in de berglandschappen, die pas later met het christendom in aanraking kwamen, wordt nog veel pionierswerk gedaan ; er is zelfs een afgelegen stam, die pas kort met de evangelieprediking in kennis kwam en nog een eigen zendeling moet krijgen. Daartegenover staat, dat de bevolking van Mori in haar geheel gedoopt is en dat in het centrale gebied het overgroote deel der bevolking tot het christendom over ging. Daar is de organisatie van het kerkelijk leven in gang. Volgens het laatste jaarverslag zijn er 35.000 gedoopten in Posso, van wie er 11.500 tot het Avondmaal zijn toegelaten. Bovendien zijn er nog een 1800 in dooponderricht.
Het onderwijs bloeit er, omdat men het iet aanpassen bij de behoeften der bevolking. Dr. Kruijt begon zelf met de opleiding van onderwijzers, die tevens in de gemeenten als voorganger optreden. Enkele laren geleden kon hij deze school overdragen aan zijn zoon, die behalve de H.B.S. opleiding ook de hoofdakte en de middelbare akte paedagogiek bezit en tevens de opleiding tot zendeling-leeraar. Hoewel de zoon in uiterlijk een geheel ander type dan de vader vertoont en veel meer op zijn moeder gelijkt, is hij toch een van geest net zijn vader. Reeds gedurende zijn op­ leiding in Nederland was er een voortdurende correspondentie tusschen vader en zoon, waardoor deze laatste in bizondere mate gevormd werd om het werk van zijn vader over te nemen".

„Kerkherstel". Zoowel de openingsrede van prof. Haitjema als het referaat van ds. H. Schroten, gehouden op de algemeene vergadering van het „Ned. Herv. Verbond tot Kerkherstel" zijn bij de uitgevers H. Veenman en Zonen te Wageningen in druk uitgekomen. De openingsrede had tot onderwerp : „Uit verlies winst". Ds. Schroten sprak over „Onze roeping tot eenheid". Dit referaat is, als meerdere uitgaven van „Kerkherstel", bedoeld als een vlugschrift ter verspreiding.

Giften en Legaten. Door wijlen mej. Jeltje Bultsma te Mildam bij Heerenveen is gelegateerd ƒ2000.— aan het studiefonds voor minvermogende studenten der Chr. Geref. Kerk, ƒ300.— aan „Het Zoeklicht" en ƒ 600.— aan het Leger des Heils.

— Wijlen de heer J. Hekkema, vroeger wonende te Oosterwolde (Fr.), overleden te Zuidlaren heeft aan de kerkvoogdij van Oosterwolde der Ned. Hervormde Gemeente Oosterwolde en Fochteloo (Fr.) een legaat van ƒ1000.— geschonken en aan de diaconie dier gemeente een legaat van ƒ 2000.—.

De verdeeldheid en richtingsstrijd in de Wieringermeer (Zuiderzee-gebied). Uit de richtingsstrijd in die jonge gemeente valt één ding te leeren :
Als de Kerk ook maar een klein beetje zichzelf bewust werd, zou zij best voldoende geld hebben om zich zelf te helpen zonder dat vernederende achterna loopen van burgerlijke autoriteiten om een beetje geld. Want in enkele weken is in de kerk zelf het geld bij elkaar gebracht om den nietofficiëelen hulpprediker te kunnen bekostigen. Wat er nu met de officiëele kerk gebeurt in de Wieringermeer is weer de oude geschiedenis : steunen op geld uit de schatkist. Het kan misschien niet anders. Maar bewonderen doen wij het niet. De kerk moest zelf haar eigen gebouwen willen maken en haar eigen personeel willen betalen. (Maandbl. Kerkv.)

Kerk en crisis. De Kerkeraad van Rotterdam heeft den voorzitter der Vereeniging van Kerkvoogden gevraagd om te komen spreken over „Kerk en crisis". De heer J. A. Bakker van Menaldum heeft deze uitnoodiging aangenomen.
De Vereeniging van Kerkvoogdijen bestaat 12'/2 jaar (9 Juni 1920—9 December 1932).

De geestelijke verzorger ook landheer. Ds. P. Cannegieter te Idaard (Fr.) is, na 15 jaar aldaar te hebben gewoond, vertrokken naar een andere gemeente, wegens groote moeilijkheden met de pachters van de pastoriegoederen, waarvan de predikant beheerder is. Het staan voor den kantonrechter van dominé en gemeenteleden is de oorzaak van veel verdriet in de gemeente geworden.
Wanneer zal de Kerk eens besluiten, om die kwestie van de pastoriegoederen naar behooren te regelen, zoodat de dominé een bepaald tractement ontvangt en de Kerk het beheer van de kerkelijke goederen ? De tegenwoordige omstandigheden der landerijen doet de misstand des te scherper uitkomen.
Kerk en crisis. Leerdam. Door de Kerkvoogdij der Ned. Hervormde Gemeente is aan de verschillende pachters van landerijen van de Kerk een tusschen voorstel gedaan wat betreft de vermindering van pacht. De opbrengst zal dan ongeveer ƒ6500.— worden. Mochten de pachters hier mee niet accoord gaan, dan staat hun beroep open volgens de Crisis-pachtwet.

Dwerggemeenten. Er zijn in de Ned. Hervormde Kerk ongeveer 400 kleine, dwerggemeenten, met minder dan 500 zielen. Waarom is men nog niet een flinke systematische actie begonnen tot combineering der miniatuur-gemeentetjes ? Het is een gebrek aan goed beleid, dat daar niets aan gedaan is, hoewel door harde weg en auto geen enkele gemeente meer afgelegen ligt.
(Maandbl. Kerkv.).

Versobering van den eeredienst in Zweden ! De nieuwe Zweedsche aartsbisschop dr. Erling Eidem, opvolger van dr. Nathan Söderblom, begint zijn houding in het kerkelijke leven eenigermate te markeeren. Dr. Eidem blijkt voorstander te zijn van vereenvoudiging in den uitwendigen eeredienst. In Zweden met name wordt door de geestelijkheid tradioneel veel waarde gehecht aan processies en dergelijke, hetgeen alles op buitenstaanders niet nalaat een sterk Roomsch-Katholieken indruk t^e maken. De aartsbisschop heeft ter gelegenheid van de intrede van een predikant, bij welke intrede hij aanwezig zou zijn, tevoren laten weten, dat hij geen prijs stelde op het dragen door de geestelijkheid bij die gelegenheid van de praalgewaden, noch ook de gebruikelijke processie gaarne zag. Elf van de twaalf geestelijken verschenen echter in praalgewaad en de processie werd gehouden. Na afloop der processie zou het avondmaal worden gehouden. De aartsbisschop weigerde toen hiertoe de toestemming te geven, daar naar zijn oordeel de noodige rust en de goede ootmoed ter voorbereiding voor het avondmaal ontbraken. Een en ander wordt uiteraard in de pers van Zweden thans druk besproken, daar de houding van den aartsbisschop duidt op het streven naar protestantsche versobering in den uitwendigen eeredienst. Voor Zweden is dat iets nieuws en voor het Zweedsche kerkelijk leven van ingrijpenden aard. Inmiddels geven de Luthersche bladen in andere landen, met name in Amerika, hartelijke blijdschap over de houding van den aartsbisschop te kennen.

Een kerkelijke klacht uit Indië. In het Kerkblad der Gereformeerde Kerken in Ned. Indië van 20 en 27 October, staan een tweetal aandacht vragende artikelen van ds. J. H. Sillevis Smitt, Geref. predikant te Semarang.
In de eerste plaats klaagt ds. Sillevis Smitt, dat in de Indische Gereformeerde Kerken van de diaconale taak zoo weinig werk gemaakt wordt.
„We sluiten ons te veel op in eigen kring. We staan te weinig open naar buiten. De cirkel van het eigen bestaan en de eigen verzorging is nog niet radicaal verbroken. Terwijl toch de zaligheid niet ligt in het ontvangen, maar in het geven. Wij hebben geen wortel geschoten in den Indischen bodem. Het leven der hier geborenen en der inheemschen gaat langs de poorten van onze kerken voorbij.
In de tweede plaats klaagt ds. Sillevis Smitt, dat de Gereformeerde Kerken in Indië ook generaal genomen zoo weinig contact hebben met het Indische leven :
„De Gereformeerde Kerk is in Indië niet gegroeid, maar geïmporteerd. Ze kwam niet op uit het volksleven en wortelde daar niet in. Met de Gereformeerde Nederlanders kwam ze allengs naar Indië. Maar dat we totokkerk bleven, is onze schuld en moge ons tot zonde worden. In de Indisch Protestantsche Kerk is het Indo-element zeer sterk vertegenwoordigd en voor een deel ook het inheemsche. Van de Katholieke Kerk kan en moet hetzelfde gezegd worden. Met ontstellende snelheid heeft ze zich een plaats veroverd zoowel in de Indo-Europeesche als in de inheemsche wereld. Alleen wij komen achteraan. Wij hebben de maatschappelijke kloven en de verschillen van ras en afkomst nog niet weten te overwinnen. En daardoor hebben onze Kerken ook de normale en natuurlijke aansluitingen nog niet gevonden, waardoor de diaconale zorg als een vanzelfsprekend element in ons kerkelijk leven was ingeschoven. Nu zijn we gebleven wat we waren, een rijke kerk van rijke wit-geldeurde menschen, die zich de luxe permitteeren van een kostbare eigen geestelijke verzorging".

Te veel hoogleeraren. Het misbruik van het instituut der bizondere hoogleeraren.
De oog-en-oor-redacteur van het Algemeen Weekblad voor Christendom en Cultuur is van meening, dat het instituut van de bijzondere leerstoelen, welke vereenigingen en stichtingen aan de universiteiten in 't leven kunnen roepen, zeer bedenkelijk wordt voor het wezen van de universiteit. „Doordat het getal docenten aan de universiteit in sommige faculteiten op bedenkelijke wijze is toegenomen, zien wij nu gebeuren, dat het een hopeloos gedrang is om aan voldoende college-uren te komen. Er zijn practisch maar een vijftal dagen, waarop collegeuren kunnen worden gesteld. Er moet nu op alle mogelijke manieren getracht worden ergens een plaatsje voor den nieuwen docent te vinden. Als dit eindelijk gelukt is, moet er worden gezorgd voor studenten. Dit gelukt lang niet altijd in voldoende mate. In veel gevallen staan de bedoelde docenten voor leege banken. Veel ongelukkiger is nog dit, dat de aandacht der studenten op een hopelooze wijze versnipperd wordt. Het is nu al dikwijls moeilijk de aandacht te concentreeren omdat er in de academie-jaren zooveel tegelijk op den student afkomt. Maar nu er nog tal van docenten bijkomen, die allen natuurlijk een speciale zending in de wereld hebben, wordt er op alle mogelijke manieren aan de studenten getrokken en geplukt, zeer tot schade van het eigenlijke onderwijs en van een vast kader van meer geregelde opleiding. Wanneer de regeering hier niet spoedig ingrijpt is er binnenkort geen grens meer en is de zaak der universiteit voor langen tijd hopeloos bedorven".
Het wondere ambt. Wij lazen in l'Eglise allone : „Als een predikant levendig is, dan is hij opgewonden ; , is hij rustig, dan is hij levenloos. Als hij grijze haren heeft, is hij te oud ; is hij jong, dan ontbreekt et hem aan ervaring. Als hy nieuwigheden wil invoeren, dan is hij een revolutionair ; wil hij het oude bewaren, dan is hij enen mensch zonder initiatief. Als hij onder het preeken zijn aanteekeningen voor zich heeft, is hij vervelend ; heeft hij er geen, dan is hij oppervlakkig. Als hij gebaren maakt, , dan is hij een tooneelspeler ; maakt hij er geen, dan is hij stijf. Als hij luid spreekt, schreeuwt hij ; spreekt hij minder luid, dan is hij eentonig. Als hij huis blijft om te werken, dan zou hij beter doen, aan het leven der gemeenteleden deel te nemen ; kan men hem evenwel op straat zien, dan zou hij beter doen, in plaats van te gaan wandelen, in de studeerkamer te zijn en een goede preek te maken. Als hij de menschen bezoekt, die niet meer naar de kerk gaan, dan is hij een drijver en inquisiteur ; bezoekt hij de armen, dan doet hij als een socialist; bezoekt hij de rijken, dan is hij een geldzakdominé".
(N.R.C.).

Het vijf-jarenplan der godloozen. Naar uit Riga wordt gemeld, is volgens een bericht van het atheïstische sovjet-orgaan „Bezbozhnik" het door den bond van godloozen uitgewerkte vijfjarenplan door de sovjet-regeering goedgekeurd. Volgens dit plan moeten, zooals indertijd reeds is gemeld, in 1938 alle uitingen van godsdienst in sovjet-Rusland geheel vernietigd zijn. De laatste kerk gaat dan dicht! Volgens een bericht van den r.k. bisschop van Dantzig, mgr. O'Rourke, in het „Ostdeutsche Pastoralblatt", is er van de R.K. kerk in Rusland nu al weinig overgebleven. Er waren vroeger 784 kerken en kapellen. De vroegere bisschoppen, vier nieuw-gewijde en tien bisschoppelijke administratoren zijn bijna allen gevangen genomen of verbannen. Van de thans overgebleven drie honderd priesters bevinden er zich ongeveer tweehonderd in de gevangenis, zoodat er. nog maar een honderd over zijn. Te Moskou zijn nog maar drie priesters.
Godsdienst en wetenschap. Niet meer op gespannen voet. De meening, die in sommige kringen nog geldt, als zou de beoefening der wetenschap een vijandige verhouding ten opzichte van den godsdienst tengevolge hebben, is onlangs door dr. Robert A. Mellikan, een Amerikaanschen physicus van naam, bestreden.
Prof. Millikan zelf is een overtuigd Congregationalist, zoo verzekert de „Chr. World", die aan het kerkelijk leven van zijn kerkgenootschap een levendig aandeel neemt. Hij heeft een nauwkeurige studie van kerkelijke statistieken gemaakt en kwam tot de slotsom, dat het aantal jonge Amerikaansche gegradueerden van nu aanzienlijk grooter is dan dat van een vorige generatie. Hij heeft gevonden, dat 25 pet. van de erkende wetenschappelijke krachten in „Who's Who in America" een positieve verhouding tot de kerk hebben. Waar hoogstens 12 pet. van de menschen met wetenschappelijken naam in vorige generaties in de kerkelijke registers vermeld werden, daar is dat percentage nu tot 44 gestegen. Prof. Millikan verklaart dit ten deele uit het vermogen van de Protestantsche kerken zich aan de veranderde tijden aan te passen. Zoowel godsdienst als wetenschap, zegt hij, hebben hun dogmatische vooringenomenheden afgelegd.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen