KERSTLIED

Daar is in 't donkerste der tijden Een Ster der hope opgegaan; Een lichtstraal voor het volk in lijden. Die heenwijst naar de rechte baan. Een licht, dat nimmer zal verdooven. Tot troost van 't volk in zondeklem. Dat uitstraalt naar den Hemel boven. En naar den Stal van Bethlehem.
Al gaaft G' o God, den grootsten Zegen, Dien d' aarde hier te geven heeft, Wat baat het, waar de ziel verlegen Voor 't vonnis van haar zonden beeft. Geen rijkdom, macht of eerbetooning Verdrijft de smarten van een ziel. Die dolend zoekt naar Slons Koning, Waarvan ze jammerlijk verviel.
Wat baat het, psalmen aan te heffen Van Jezus Christus' komst op d' aard, Als 't harte zelf niet mag beseffen De schuldvergiffenis, zoo waard. Wat baat het, zoo Hij is geboren. Vernederd tot het diepst op d' aard. Zoo Hij voor mij niet had beschoren Zijn liefde, meer dan schatten waard.
O ! Groote God, Gij kunt gebieden Den vreed' op aard en in mijn ziel. Laat blijdschap in mijn hart geschieden. Dat, U vergetend, van U viel. Dit kunt Gij, Heil'ge God, bewerken. Gij zult de ziel, door U bereid, Door Uwen Geest genadig sterken. U zij de lof in eeuwigheid.
Den Ham, Dec. 1932.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen