MEDITATIE

ZALIGMAKER.
Met ontschoeiden voet mag slechts genaderd tot den heiligen bodem, waarop Gods wondere hand de kribbe met den geboren Koning plaatst. Hij omringt dit goddelijk gebeuren met reine engelen om verre te houden alle onreinen van hart, om te bannen alle vleeschelijke gedachten en te verhinderen, wie zonder heilige vreeze zouden durven gewagen van het Wonder der wonderen, dat vertolkt ligt in den naam Immanuël.
Zoo heeft Jozef het voor hem onverklaarbare en teleurstellende opgevat en behandeld „alzoo hij rechtvaardig was". Gods genade behoedde hem voor versmading van haar, die van den Heere gezegend werd boven alle vrouwen. Hij wilde Maria niet openlijk te schande maken, maar nam zich voor haar heimelijk te verlaten. De bedachtzaamheid hield over hem de wacht en de liefde verblijdt zich niet in de ongerechtigheid. Wie is er, die om Christus' wil smaadheid wil dragen ? Dit is niet mogelijk zonder de genadige onderwijzing des hemels. Hiervoor zorgde de Heere. In den droom, het veelgekozen middel ter openbaring van Gods Raad, verscheen de Engel des Heeren aan Jozef. De Zone Gods zelve onderwees hem omtrent hetgeen de bevoorrechte onder de mannen niet verstond. En dit aparte onderricht was zóó overtuigend — Hij leert als machthebbende — dat al Jozefs gedachten werden overwonnen door Gods gedachten, die ook het heil van Jozef inhielden. De rijkste aller toezeggingen waarop zijn ziel heeft gehoopt, werd nu als zeer nabij in uitzicht gesteld. Jozef is zalig, vol van Gods wondere gunst en om het werk des Heeren, hem bekend gemaakt, neemt hij Maria tot zich. Ook bij Jozef is om Christus' wil geloofsgehoorzaamheid die spreekt: Mij geschiede naar Uw Woord !
Het Wezen van den Zaligmaker is onkenbaar. Dat de Zone Gods de menschelijke natuur aanneemt, „geworden uit een vrouw", is een wonder, zóó groot, dat de Schrift dit noemt de verborgenheid der godzaligheid. Twee naturen in eenigheid des persoons, wie kan dit doorgronden ? Jozef en Maria hebben bij de aankondiging van Jezus' geboorte niet begrepen, maar zaliglijk aangebeden. Zij behoorden tot de stillen in den lande, dien het om den beloofden Verlosser ging; tot de bidders, wier levenstijd adventstijd was geworden ; tot de zondaars, die vergeving van zonden behoefden en die niet meer konden volstaan met de gerechtigheid der Farizeën. Hun hart was wedergeboren tot een levende hoop en bekoord door de Messisas-verheerlijkende profetie van Zacharia : Hoe groot zal Zijn goed wezen ! Alléén in den weg der ervaring kan de ziel zich verblijden in dingen, die voor het verstand te hoog zijn. Anders staat de „wijze" mensch gereed met zijn twijfel en kritiek. De ontvangst van den Christus moet ons geopenbaard zijn door Woord en Geest, om met sterker verlangen uit te zien naar Zijn geboorte. Groote blijdschap verkondigde de engel, toen Jezus geboren was. Moge daarom bij u, die in nood zijt omdat gij uw zonde leert kennen en verlossing behoeft, krachtiger dan tot nu toe, de behoefte gaan leven om Christus te kennen als uw Zaligmaker. V/eet echter, dat gij buiten den weg zijt, zoo gij Zijn versmaadheid wilt ontvluchten. Christus is de Gekruiste, de Gehate, Die om üw ongerechtigheden zich moest vernederen, „onzer één is geworden". Zijn komst in het vleesch wordt Zelfvernietiging geheeten. Zoo diep zijn wij gevallen. Zij er daarom een pleiten op Gods Woord met zelfveroordeeling! Dit is de weg, waarin de Messias zich wil openbaren als den geborene Christus, Die alles met Zich aanbrengt.
Heel de menschheid ligt onder den vloek der Wet. Redding uit eigen kracht is onmogelijk. Het bleef een verloren zaak, zoo God zelf niet had opgericht den ladder Jakobs, die hemel en aarde verbindt. Zijn eeuwige liefde bewoog God om Zijn Zoon te zenden tot verlossing. Hij heeft gedacht aan Zijn genade. Maar wie zijn zonde niet kent als oorzaak zijns doods, kan de heerlijkheid van Jezus' komst in het vleesch niet beseffen. Jezus is Zaligmaker. Hij verlost van de zonde. Dat alleen is het doel Zijner geboorte. Hij is de Zaligmaker, omdat Hij zich onder de Wet stelt, een vloek wordt, de straf der zonde draagt en volkomene gerechtigheid aanbrengt voor een goddeloos volk. Hij is niet alleen grond van zaligheid door de vergeving van alle zonden. Hij is ook bron van zaligheid tot vernieuwing des levens en tot waarachtig levensgeluk. Hij, Jezus ! De eenige Hope voor den arme van geest. Zalig maken is Zijn werk en lust. Daarom is er geen naam zoo dierbaar, zoo veelzeggend als de Zijne. Van den Vader gegeven, duidt die naam aan wat de drager van dien naam, door Zijn eigen volk ontweken, ja, veracht, zal zijn : Zaligmaker, die hen verlost van het grootste kwaad en terug brengt tot God, het hoogste goed.
Welk volk het is, dat de Zone Gods verlost ? Onder heidenen en Joden heeft God zich een volk ten erve verkoren. „Ik zal Rahab en Babel vermelden onder degenen, die Mij kennen". Het zijn doemschuldigen, die geen Helper hebben. Verlorenen, die weten, met de geheele wereld voor God verdoemelijk te zijn en die vast meenen in den eeuwigen nacht te zullen ondergaan. Zij leeren zich kennen : zonder Christus, en dies zonder hope, terwijl hun schuld al zwaarder wordt. Door menschen kunnen zl] niet meer getroost worden. God, tegen Wien zij gezondigd hebben, moet tot hen van vrede spreken. Voor dezulken kan het een goede boodschap heeten : Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden ! Dat Hij dit alléén Zijn volk doet, behoeft den ontdekten zondaar niet bevreesd te maken. Want dit volk is een zondig volk, dat geen enkelen grond ter rechtvaardiging in zichzelf heeft. Het werd alleen uit genade gered door den Heiland, toen zij verloren zich kenden. Zij hadden niets dan zonden, maar van die alle wilde Jezus hen verlossen. Vinde dit machtig verlossend Evangelie weerklank in uwe ziel door de werking des Heiligen Geestes ! Moge de verwachting, u gegeven, nieuwe kracht ontvangen ! De volheid des tij ds komt, waarin al Gods gekenden Jezus aanbiddend als hun persoonlijken Verlosser, zullen uitroepen : De zaligheid is in geen anderen ! Immers reeds op aarde maakt Hij zalig door het geloof in Hem als den Algenoegzamen Verlosser. En als der wereld adventstijd ten einde is, maakt Hij, die is, die was en die komen zal. Zijn volk eeuwig zalig. Hier komt Jezus nog weg uit hun gezicht, maar in den hemel, onophoudelijk met Hem vereenigd, wordt in volle diepte verstaan de Godverheerlijkende jubel van het Kerstevangelie : Immanuël ! God met ons !
Amersfoort
K. J. v. d. B.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen