DAGON’S VAL

(1 Sam. 5 vers 1—4).
De pelgrim, op den weg naar Sion's zalen, Zal. warmeer Gods Woord zijn aandacht komt bepalen Bij wat in Dagon's tempel is geschied. Daarin een beeld van 't eigen hart ontwaren. Hoe 't was — hoe 't is — en wat de toekomst baren Zal, in het verre of nabij verschiet.
Dagon gevallen !
Ja, zóó toch was 't begin. Satan vernederd en de Heiland kwam in, Zoodat het hart met Zijn Geest werd vervuld. De afgóón des harten, ze vielen ter neer En het jubelde alles Gods tot eer. Hem, Die den Christus voor 't oog had onthuld.
Dagon weer opgericht!
't Is droef, maar 't is waar. Dit euvel komt ook in het hart openbaar, Wanneer het Christus verliest uit het oog. Want 't is zoo geneigd tot hinken en zinken. i 't Klatergoud kan zoo verleidelijk blinken. Zoodat de ziel zich voor afgoón weer boog.
Dagon verbrijzeld !
Dat is 't heerlijk verschiet. ' Dat is de belofte, die God ons hier biedt. Eens zal voor eeuwig de strijd zijn beslist. Dan gaat Gods volk op tot 't Hof aller hoven. Daar zal het eeuwig Gods grooten Naam loven. Hem, door Wiens gena er geen klauw wordt gemist.
Leer Gij mijn ziel, 't heil van U alleen wachten. Gij toch verstrekt aan den pelgrim de krachten, Opdat hij kome in 't Kanaan der rust. " Daar zal een Dagon nimmermeer herrijzen. Maar 's pelgrims lied altoos dank U bewijzen Voor Uwe trouw. Daar, ja, daar is de rust.
Den Haag, October 1932.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen