CHRISTELIJKE ETHIEK

Voor ons is het kruis om vele oorzaken noodig :
Ie, Opdat wij niet vertrouwen zouden op het vleesch, op onze kracht of standvastigheid, waartoe ook de allerhelligsten maar al te geneigd zijn en waaruit voortkomt opgeblazenheid tegen God, welke gefnuikt moet worden door de ervaring onzer zwakheid. Wij moeten leeren alléén op God te vertrouwen. Psalm 30 vers 7. Die eigen zwakheid en gebrek met ootmoed pert erkennen en tot Gods genade vlucht, ondervindt ook Gods kracht in het kruis, blijft staande en wordt versterkt in de oop. Rom. 5 vers 3 enz.
2e. Om lijdzaamheid en gehoorzaamheid, die gaven Gods zijn, aan het licht te brengen, welke anders verborgen zouden blijven. Gen. 22 vers 1, 12 ; 1 Petr. 1 vers 7 Koud wordt door het vuur beproefd !)
3e. Vanwege den grooten moedwil en dartelheid van ons vleesch, zoodra het juk lichter is. Dan zijn we als welgevoede paarden, die een tijdlang niets gedaan hebben. Deut. 32 vers 15 (Jeschurun die vet wordt slaat achteruit). Door Zijne goedheid worden wij vaak bedorven - daarom komt gedurig weer de tucht des kruises. En nu weet de hemelsche Medicijnmeester hoe zacht of scherp 't geneesmiddel wezen moet.
4e. Ook is het juk soms noodig om onze vorige zonden te straffen, 't Is goed alsdan we gedenken aan ons vorig leven, waarin wel iets zoodanige tuchtiging waardig is. De erkentenis van zonde is echter niet de voornaamste drangreden tot lijdzaamheid, maar veelmeer de erkentenis van Gods goedheid, die ons bezoekt, opdat wij met de wereld niet veroordeeld zouden worden. 1 cor. 11 vers 32 ; Spr. 3 vers 11 ; Hebr. 12 vers 8 (heilzame vrucht). Het is is door een bewijs Zijner goedgunstigheid en een blijk, dat Hij voor onze zaligheid zorgt.
En bizondere vertroosting is het om der waarheid of der gerechtigheid wil te lijden is een bizondere eere ! Wij worden dan gelukzalig verklaard. Matth. 5 vers 10 ; Hand. 5 vers 41.
Calvijn moet echter niets hebben van de koude ongevoels-wijsbegeerte der Stoïcijnen. Zij wUlen de menschelijkheid afleggen, den mensch als een steen maken. Christus en de Apostelen hebben door woord en voorbeeld dit Stoïcisme veroordeeld. Hét is geen lijdzaamheid wanneer we ongevoelig zijn als een steen. Het gevoel van smart en bitterheid ontbreekt niet als de Heere een kruis oplegt, maar we hebben lijdzaamheid te leeren, opdat we de smart gewillig dragen en door de smart niet overwonnen worden. We moeten leeren strijden tegen die natuurlijke gewaarwording van bitterheid en leed, teneinde in de geestelijke vertroosting Gods gerust te zijn. (2 Cor. 4 vers 8).
Indien het Stoïcisme waarheid was, zouden wij er aan moeten wanhopen om lijdzaam te worden. Niemand echter verontruste het, als hij de natuurlijke aandoeningen van smart niet kan afleggen. Lijdzaamheid is geen gevoelloosheid ; maar de godsvrucht streeft ook door deze zwarigheden heen naar de gehoorzaamheid van aen goddelijfcen wil. (Joh. 21 vers 18).
Groot is het onderscheid derhalve tusschen de lijdzaamheid der wijsgeeren en die der Christenen. De eersten zeggen : men moet zich onderwerpen, omdat 't zoo wezen moet en er niets aan te veranderen is (noodlot, fatalisme). Een koud liedeke, voorwaar! Daarentegen is dit voor den Christen een bevel, dat levend en krachtvol is : gehoorzamen, omdat het ongeloorloofd is te wederstaan en ongeduld wederspannigheid is tegen het rechtvaardig, billijk, ja genadige bestuur Gods, die met alle kruis onze zaligheid bedoelt. Zulke overwegingen laten ons niet koud, maar verwekken geestelijke blijdschap en dankbaarheid in onze harten.

(Wordt voortgezet).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen