STAAT EN MAATSCHAPPIJ

In den veelbewogen tijd, waarin wij leven, wordt de menschheid voor allerlei problemen en raadselen geplaatst, die dikmaals moeilijk en ingewikkeld zijn en naar welker oplossing het menschelijk vernuft vaak tevergeefs uitziet.
Een dezer raadselen, welke de hoofden en harten van velen bezig houdt, is de vraag, hoe het te verstaan is, dat terwijl de crisis ons volk van alle kanten aangrijpt en benauwt, met het gevolg, dat landbouw en veehouderij in grooten nood verkeere. De industrie kwijnt, handel, nijverheid en eigen verkeer al meer en meer in een ontredderden toestand geraken, de scheepvaart zoo goed als stil ligt, ja, alle bedrijven schier zonder uitzondering onder het crisisleed gebukt gaan, er toch nog groote volksgroepen van allerlei rang en stand zijn, aan welke de nood der tijden, zonder dat deze tot hen iets te zeggen heeft, voorbij gaat.
Wanneer men in de bladen leest van uitverkochte bioscopen, van schouwburgen, die avond aan avond vol loopen, van Kerstfeestvieringen, waarbij het niet om den geboren Koning, den Christus Gods, gaat, och om het najagen van wereldsch genot en vermaak, van inrichtingen van zoogenaamd gezellig verkeer, waar de bezoekers dansende de jaarwisseling doorbrengen, en men ziet daarbij op de hevige crisis, die nu al langer dan twee volle jaren de wereld teistert en de volken aan den rand van den afgrond brengt, dan staat men voor een raadsel en vraagt men zich af, hoe die ontzettende tegenstelling te verklaren is.
Het uitgaand publiek, dat zich voor zijne vermaken niet laat terughouden door den noodtoestand, waarin de volken en ook ons volk verkeert, staat onaandoenlijk tegenover de geweldige gebeurtenissen, die onze tijd doormaakt. Het wereldgebeuren laat hun onverschillig en koud.
De profetie, die de Heiland tot Zijne discipelen richtte : „En gelijk het geschied s in de dagen van Noach, alzoo zal het ook zijn in de dagen van den Zoon des Menschen : zy aten, zij dronken, zij namen ten huwelijk, zij werden ten huwelijk gegeven, tot den dag, op welken Noach in de arke ging en de zondvloed kwam, en verdierf ze allen", begint hare schaduw reeds in onzen veelbewogen tijd vooruit te werpen.
De Sociaal-Democraten en de Communisten zien in de wereldcrisis de vrucht van het kapitalistisch stelsel. Vernietig dit stelsel, laat het vervangen worden door de Socialistische productiewijze en de socialisatie van bodem en bedrijven, en de heilstaat is er.
Doch in de landen, waar de Sociaal-Democraten het voor het zeggen hebben, zoomede in Rusland, waar de Communisten het roer van Staat in handen hebben, lijkt van dien heilstaat niets.
De oorzaak van de ellende, waaronder het menschdom zucht, zit niet in het kapitallstisch stelsel of in welke productiewijze ook.
De oorzaak zit dieper.
De grondoorzaak van de crisis is hierin gelegen, dat de mensch zijn Schepper en Maker den rug heeft toegekeerd, om zichzelven bakken uit te houwen, gebrokene bakken, die geen water houden.
God is met Zijne oordeelen op de aarde. Hij bezoekt de menschheid met Zijn toorn.
Doch daarvan willen Sociaal-Democraten en Communisten niets weten. Daartegenover staat, ook de wereld onverschillig en koud.
Dit is de realiteit van den toestand, waarin wy leven.
Men vraagt alleen naar brood en naar vermaak. Over hetgeen verder gebeurt, bekommert men zich niet. Dit is het ontstellende feit, dat in onzen tijd plaats grijpt.
Mocht het het volk dat bidden heeft geleerd, maar tot verootmoediging brengen, zodat de Heere land en volk nog genadig zij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen