KERKELIJKE RONDSCHOUW

VERSCHRIKKELIJK GETUIGENIS.
De Vrijz. Hervormden — die „vrij" van zin en meening willen zijn en er voor bedanken om te leven onder de autoriteit of het gezag van Gods Woord — zijn nog al boos over 't antwoord van den Kerkeraad der Wed. Hervormde Gemeente te Arnhem. In een waardig, kloek getuigenis — (durven velen nog wel „getuigen" in onze dagen aangaande de hoogste dingen ? ) — heeft die Kerkeraad geantwoord, op het verzoek om in Arnhem een „Vrijzinnige" Hervormde dominé te beroepen. De raad der Kerk te Arnhem schreef kort en krachtig, dat hij aan het verzoek van de vrijzinnigen, — die komen met de leer van de souvereiniteit van het geweten en van een gezag van Gods geopenbaarde Waarheid, ons in den Bijbel voor alle eeuwen gegeven, niet willen weten — onmogelijk kan voldoen, omdat geen enkel stuk werk : noch de prediking van het Woord, noch de bediening der Sacramenten, nog het Catechetisch onderwijs, noch het huis-en ziekenbezoek aan een vrijzinnige kan worden toebetrouwd. Met de Reglementen in de hand is het gemakkelijk te bewijzen, dat degenen die geest en hoofdzaak van de belijdenis verwerpen (er staat dat men in geest en hoofdzaak moet overeenstemmen met de belijdenis en in geest en hoofdzaak de belijdenis moet aan-vaarden en toestemmen en handhaven) hun recht in de Hervormde Kerk verbeurd hebben. Hun eigen consciëntie moest dat toestemmen ! Maar de bewijzen zijn er helaas ! voor, dat hun eigen consciëntie zoo ongevoelig en onwillig is, dat zij het eenvoudig vergeet en weigert te erkennen. En dan moeten anderen het maar zeggen ! Misschien dat de gewetens dan nog kunnen worden wakker geschud, althans bij sommigen.
De Vrijz. Hervormden zijn intusschen boos. En het Hoofdbestuur van de Vereeniging van Vrijzinnig Hervormden zendt protest na protest de wereld in, om den Kerkeraad van Arnhem zwart te maken en den volke dezen Kerkeraad voor te stellen als de wreedste verdrukker van onschuldigen, die op onwillige manier de rechten van andersdenkenden krenkt en geweld aandoet.
Die manier van „verdrukte onschuld te spelen" is bij de Vrijzinnigen een heel gewoon iets. Zelf zijn zij de verdraagzaamheid in eigen persoon, maar het onrecht, dat hun door de orthodoxen wordt aangedaan, is nameloos groot en talloos veel.
Even kikte „De Waarheidsvriend" onlangs van onrecht door de Vrijzinnigen hier en daar aan de orthodoxen aangedaan, waarbij de gruwelijkste dingen werkelijk nog niet werden genoemd — en even gaf het Christelijk Persbureau het getuigenis van „De
Waarheidsvriend" door, zooals zoovele berichten en mededeelingen en beschouwingen van allerlei aard eenvoudig worden „doorgegeven", of daar brandt ds. van Kuizen van Hoorn — dien wij nooit heelemaal „au serieux" kunnen nemen — tegen het Christelijk Persbureau los en raast en scheldt, dat het alle perken te buiten gaat (No. 52, 1932, „Ons Godsdienstig leven").
Als de lange zwarte lijst uit de „moderne" gemeenten van Noord en Zuid, Oost en West eens opgehangen werd ! Waarlijk als er van verdraagzaamheid gesproken wordt, moeten de vrijzinnigen hun hoofd maar onder de tafel bergen. En als er van onverdraagzaamheid gewag wordt gemaakt, moeten ze maar gaan wandelen ! Ze kunnen dan zeggen : niet thuis ! Geen spreekuur !
Wij lazen dezer dagen het 70ste jaarverslag van de Vereeniging tot Evangelisatie in Hoorn. 70-jarige ballingschap. 70-jarige arbeid door Hervormden en voor Hervormden, om te getuigen — zonen en dochteren der Hervorming zijnde — van de Waarheid naar Gods Woord en te prediken den Christus der Schriften. 70-jarige arbeid in het donkere Noord-Holland, dat mee door het Modernisme op elk terrein des levens zoo diep ongelukkig gemaakt 70-jarige arbeid, met werken en bidden, mee uit liefde tot de Hervormde Kerk
Ds. Barger, die pas als voorganger der Evangelisatie is heengegaan en nu als predikant te Heukelum werkt, geeft in de Jaarlijksche Mededeelingen een „Voorwoord" en zegt dan o.m.
;„Enkele jaren geleden vroeg mij eens iemand van elders : „hoe heb je het daar in Hoorn ? Zijn er nooit moeilijkheden ? " 'k Heb toen geantwoord : „Zeker, er is daar van allerlei wat ik zou willen noemen „klein gedoe". Maar wat mij altijd weer treft is dit, dat er in den kring te Hoorn zoovele echte bidders zijn", 'k Wil daarmee niet zeggen, dat die elders niet voorkomen, maar zooals hier heb ik het nooit ondervonden en weet ook niet, dat er een tweede kring zoo is".
Ds. Barger schrijft dan verder : „Als men mij zou vragen : „Waaraan schrijf je dat toe ? " dan is dit mijn antwoord : „dat komt voor een groot gedeelte van den druk, waaronder daar geleefd wordt".
Dat het voor een kleine Protestantsche gemeente moeilijk is in een groote Roomsch Katholieke stad, weet ieder. Weinig menschen kunnen daar echter zoo goed over oordeelen als iemand, die zooals ik, drie jaren in Antwerpen heeft gestaan. Doch als ik de moeilijkheden van de gemeente daar, vergelijk met dat, waarmede de kring hier in Hoorn te maken heeft, dan zeg ik zonder aarzeling : „de Evangelisatie in Hoorn heeft het zwaarder".
Dus....... voor een kleine Protestantsche gemeente tusschen de Roomschen is het moeilijk. Maar voor rechtzinnige leden van de Hervormde Kerk in een puur moderne omgeving als Noord-Holland, met name als Hoorn is, is het nóg veel vreeselijker !
Aan deze verklaring van ds. Barger, welke hij „zonder aarzeling" geeft, dachten we, toen we boven dit artikel schreven „Verschrikkelijk getuigenis!" In-droevig !
Toen wij in het Verslag van de Evangelisatie te Hoorn lazen, dat er plannen bestaan om een nieuwe kapel te bouwen, en dat er wel een bouwfonds is, maar dat er nog zooveel geld tekort komt voor nieuwbouw, toen hebben we het gironummer van de Evangelisatie-Vereeniging te Hoorn opgezocht, 50629, en
„Wat zou het heerlijk zijn, te worden verrast met eenige giften, die ons in staat stelden in onze stad een kapel te bouwen, die in allen eenvoud, toch een getuigenis zal geven van trouw en liefde van zoovelen, die een offer hebben willen brengen voor den arbeid aan den opbouw van 'sHeeren Kerk in dit vrijzinnige gedeelte van ons Vaderland" — schrijft de secretaris.
En hij voegt er aan toe : „Wij danken u, voor de tot nu toe ontvangen blijken van meeleven. Bovenal danken wij God, in Wiens Naam wij dezen arbeid mogen verrichten, voor de onmiskenbare wijze waarop Hij ons heeft willen zegenen. Hij blijve ons ook in de toekomst nabij en verhoore de gebeden, die zoo dikwijls in onze kapel tot Hem worden opgezonden. Hem dragen wij op onze Vaderlandsche Kerk. Geve God, dat ook nog eenmaal vanaf de kansels dier Kerk te Hoorn moge worden gepredikt : „Jezus Christus, gestorven voor onze zonden, opgestaan tot onze rechtvaardigmaking".
God zegene allen arbeid, die naar Zijn Woord is en in de vreeze Gods geschieden mag !
Dat werk zal niet ijdel zijn in den Heere.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen