KERKELIJKE RONDSCHOUW

WAAROM NU OP DEZE WIJZE ?
De schippers trekken veler aandacht, ook onder de christenen, ook van de Kerk.
Gelukkig, dat men zich voor de schippers, voor hun gezinnen, voor hun kinderen — denk aan het schippersonderwijs en de schippersscholen — interesseert. Zij hebben het noodig. Zij verdienen het. En het is onze christenplicht.
Gelukkig, dat ook vanwege de Ned. Hervormde Kerk de handen uit de mouwen gestoken worden. Wij krijgen nu een Schippersraad en een werkprogram zal spoedig worden vastgesteld. De eerste stappen zijn reeds gedaan.
Uit het midden van de Gereformeerde Kerken heeft men reeds lang zich het lot van de schippers aangetrokken en er is reeds veel op loffelijke wijze gedaan om 't Evangelie te verkondigen op onze groote rivieren, waar de schippers hun drijvende woning hebben. De Evangelisatie-boot heeft reeds menigen tocht gemaakt.
Daarvoor niets dan lof !!
Voor ons ligt „'t Anker", orgaan van de Vereeniging tot verspreiding van het Evangelie onder Nederlandsche en andere schippers enz."
Er staat wel niet bij, dat het Evangelisatiewerk is, dat uitgaat van de Gereformeerde Kerken, maar uit de namen van de Redactie-leden maken we op, dat we hier inderdaad met een geschrift uit dien kerkdijken kring te maken hebben.
Ietwat vreemd deed ons dat aan. Want vermoedelijk zal het wel bij alle schippers, zonder nauwkeurige navraag naar hun Kerkgemeenschap, verspreid worden en dan ontvangt men het nu als Evangelisatielectuur, zonder meer. Wat we heelemaal niet erg zouden vinden, als het ook inderdaad Evangelisatie-lectuur, zonder meer, bedoelde te zijn, zooals men zou kunnen opmaken uit het ontbreken van elke aanduiding van kerkelijke afkomst.
Maar wat is nu het geval ?
In het nummer dat voor ons ligt (no. 66 van den 6den jaargang, Febr. 1933) staat een stichtelijk hoofdartikel (Uit 't Woord) dat handelt over „Mijn Verlosser leeft". Wat heerlijk woord, om in deze bange tijden Jezus Christus te prediken aan de schippers en te getuigen van de kracht en den troost van het geloof. Dat kunnen alle schippers (en waarlijk zij niet alléén) nu heerlijk gebruiken ! „'t Anker" kon dan heerlijk dienen om de hope vast te leggen voor arme zondaren achter het voorhangsel, in Jezus Christus, Sions Borg en Middelaar, Die voor al de Zijnen zegt : „Ik zal u niet begeven, noch verlaten".
Het artikel is (hoewel er boven staat „Uit het Woord") ingekleed in een geschiedenis van een patiënte uit het ziekenhuis te Groningen en is geschreven door ds. D. van Dijk, Geref. pred. te Groningen, en ook redacteur van „'t Anker". Het is een „overgenomen" artikel van ds. Van Dijk uit „de Groninger Kerkbode". Zoo helpt de redacteur twee couranten met dezelfde kopij. Maar nu is het een verhaal van een vrouw uit Drenthe en och, arme, dan wordt er N.B. in „'t Anker", orgaan voor de schippers, een breede uitweiding gegeven over Drenthe, ja, maar over het modernisme van Drenthe, en daarin een lange strafrede gehouden tegen de Hervormde Kerk en een breed zondenregister van die Kerk opgehangen !
Een scherpe veroordeeling en diepgaande beschuldiging van de Hervormde Kerk in een Evangelisatie-blad, dat onder de schippers in deze bange en booze tijden verspreid wordt, zonder eenige aanduiding overigens, dat het komt uit den kring van de Gereformeerde Kerken.
Ziet, dat men in een Evangelisatie-blad onder de schippers zóó de Hervormde Kerk uitkleedt en dan tegelijk de Gereformeerde Kerken, ontstaan uit de beweging van 1834 en 1886, niet zuinig verheerlijkt, dat lijkt ons niet fijn gevoeld en niet juist behandeld.
Wij willen niet zeggen : laat men nu eindelijk óok eens een zonderegister schrijven van de Gereformeerde Kerken vóór het „jubileum" van het jaar 1834 in 1934 zal zijn aangebroken; om daarbij dan misschien ook nog iets ten gunste van de Hervormde Kerk op te merken.
Neen — dat vragen we niet.
Maar wat we wèl vragen is : dat men in een Evangelisatie-blad, dat onder de schippers verspreid wordt, niet een groote halve kolom op de vóórpagina, in een „stichtelijk" stuk gebruike, om de Hervormde Kerk met de donkerste kleuren, die men vinden kan, te teekenen.
Dat men dat in de Groninger Kerkbode doet, fiat; als men daar plezier in heeft, dan ga men z'n gang.
Maar in een Evangelisatie-blad, dat in deze dagen onder „Nederlandsche en andere schippers" verspreid wordt, hooren zulke dingen niet thuis.
Waarom moet men nu op deze wijze het Evangelisatie-werk verrichten ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen