O WONDRE VREUGD

o, wondre vreugd, diep in mijn ziel, — schoon onrust 't hart beklemt — een glans van d' eeuwge viel daarbinnen, en ze stemt de snaren al van 't heilig lied, dat door alle heemlen klinkt, waarin 't U eeuwig hulde biedt, schoon nog de strijd me omringt.
O dag van onverdeeld geluk, hoe smacht mijn droevig hart, dat duizendmaal bezweek in druk, naar 't eind van 's levens smart.... Geen banden en geen boeien daar, waar de verloste zingt, en, met ontelb're blije schaar den hemeltroon omringt.
Daar blinkt 't verheerlijkt aangezicht van loutre hemelvreugd. De lieflijkheid van 't eeuwig Licht zoo zoet de ziel verheugt. Vermoeide, — 't zijn de laatste schreên. Ge zijt aan 't eind der baan. Haast is uw smartennacht doorstreên : De gloriedag breekt aan !
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen