MEDITATIE

„Die ons leven is" — dat is de belijdenis van Paulus, van de geloovigen te Colosse, van de gansche Kerk des Heeren, aangaande den Christus. In Hem alleen vinden zij het leven. Buiten Hem. is de dood. De opperste Wijsheid zegt immers Zelf : „allen, die Mij haten, hebben den dood lief."
„Die ons leven is" — In deze schoone belijdenis ligt eene ernstige waarschuwing voor u, die nog voortleeft zonder naar den Zaligmaker te vragen, voor u, die nog blijft in uw zonden, in de begeerlijkheden der wereld, of ook in uw eigen vroomheid en gereehtigheid. In dat alles is wel de dood, maar het leven zeeker niet te vinden. De Heere Jezus alleen is het leven.
„Die ons leven is". — Christus is de Verwerver van dat leven. Als Hij niet gekomen was, dan zou deze aarde één doodenvallei zijn gebleven, één groot kerkhof. In ons bondshoofd Adam hebben wij ons losgescheurd van God, de Bron des levens. Zoo is het gansche menschelijke geslacht geraakt onder de heerschappij van den dood. En als nu de Verlosser niet was gekomen, dan zou dat met allen zoo zijn gebleven. Niemand kan zichzelf, niemand ook kan een ander het leven geven. Zoo min als het dochtertje van Jaïrus zichzelf kon opwekken, zoo min als haar ouders of een der omstanders haar het leven konden hergeven, zoomin ook kunnen geestelijk dooden zichzelf of anderen opwekken.
O, als de Verlosser eens niet gekomen ware !
Maar, Gode zij dank ! Hij is gekomen. Hij heeft Zich laten nagelen aan het kruis van Golgotha. Hij is in den dood ingegaan. Maar de dood heeft Hem niet kunnen houden. De dood is verslonden tot overwinning. Het leven en de onverderfelijkheid zijn door Christus aan het licht gebracht.
Die ons leven is. — Dat is de belijdenis van een iegelijk, die in Christus zijn Heiland heeft gevonden, als hij denkt aan die verwerving van dat leven. Maar dezelfde belijdenis aal in het hart en op de lippen zijn, als gij bepaald wordt bij de daadwerkelijke mededeeling van dat, leven aan uw eigen ziel.
Jezus Christus heeft het leven verworven door Zijn lijden, sterven en opstanding, maar nu is Hij ook alle eeuwen door bezig dat leven aan anderen te schenken. Door middel van Zijn Woord en Geest maakt de Koning Zijner Kerk dooden levend. Hij zoekt ze op, al vragen zij naar Hem niet. Gods Woord beschrijft het ons aldus : „Als Ik bij u voorbijging, zoo zag Ik u vertreden zijnde in uw bloed, en Ik zeide tot u in uw bloed: Leef; ja, Ik zeide tot u in uw bloed : Leef.
Dat is een groot wonder, dat de Heere Christus naar dooden omziet, tot hen Zijn machtwoord spreekt, Zijn Geest laat blazen in de gedooden, dat zij levend worden. Het is een wonder, dat Hij nog steeds voortgaat te verrichten.
En dengenen, aan wie het is gebeurd, mag met blijdschap worden toegeroepen : „En u heeft Hij mede levend gemaakt, daar gij dood waart door de zonden en door de misdaden."
O, als gij daarin wordt Ingeleid, kinderen des Heeren, dat gij dood waart naar de ziel, verstoken van het hoogere, geestelijke leven, maar dat toen de Overwinnaar van den dood, de Levensvorst Jezus Christus Zich tot u heeft gewend, u uit uw doodstaat heeft opgewekt, u Zijn leven heeft medegedeeld, dan moogt gij in heliige verwondering wel uitroepen : „Die ons leven is."
Denkt veel aan wat er voor u, aan wat - er met u is gebeurd. Vraagt den Heere telkens om teruggeleid te worden. Geeft al de eer aan Hem, Die alleen kan zeggen : „Ik ben de opstanding en het leven." Het is zoo zalig, het is zoo Godlverheerlijkend, in aanbidding voor Hem neer te zinken, om, ziende op Jezus, te stamelen : „Die ons leven is."
„Die ons leven is", — zoo juicht de ziele ook, als zij mag zien : diezelfde Levensvorst, Die mij het leven verwierf, Die mij het leven schonk, diezelfde Levensvorst is het ook. Die in mijn ziel dat leven onderhoudt. Hij zorgt er voor, dat gij niet weder terugzinkt in uw doodstaat.
Voor ons lichaam kunnen wy niet buiten spijs en drank. Wij hebben voedsel noodig. Dat zelfde geldt ook voor onze ziel. Zij heeft noodig gespijsd en gelaafd te worden ten eeuwigen leven. Dat kan niet gebeuren met den zwijnendraf der wereld. Zielevoedsel is Jezus Christus, het Brood des levens, dat uit den hemel is nedergedaald. Zieledrank is het Water des levens, dat Hij schenkt aan alle dorstigen, die tot Hem vluchten. Wat uwe ziel behoeft om te blijven leven, is in den Heere Jezus te vinden. Ons Avondmaalsformulier zegt het zoo nadrukkelijk en zoo schoon, dat Hij uwe hongerige en dorstige zielen met Zijn gekruist lichaam en vergoten Woed spijst en laaft ten eeuwigen leven.
Wat een voortdurende zorg besteedt de goede Herder toch aan Zijn schapen ! Hij houdt niet op aan hen te denken. Waar ter wereld zij zich ook bevinden. Hij verliest er niet een uit het oog. Hij verzekert het zoo krachtig aan al de Zijnen : „Ik leef, en gij zult leven." Het leven van den verhoogden Heiland werkt in allen, die met Hem zijn vertoonden door den band des geloofs. Hij is de wijnstok, zij zijn de ranken. Ja, Christus is het, Die op verborgen wijze het leven onderhoudt in al de Zijnen. Het is zoo geheel naar waarheid, als zij belijden: „Die ons leven is".
Wat zou het slecht afloopen, als uw Heiland niet voor u zorgde ! Gij kunt uzelven het léven niet geven, maar al evenmin kunt gij het instandhouden. Als Jezus uw leven niet was ook bij den verderen voortgang, dan zoudt gij sterven door het vergif van zonde en wereld, door de vurige pijlen van satan.
Zoo gaat het echter niet. Hij zal het eens geschonken leven blijven onderhouden. Dat toont Hij bij de toediening des Woords. Dat openbaart Hij bij de viering van het Avondmaal. Dat bevestigt Hij, niet slechts van Sabbath tot Sabbath, niet slechts van hoogtij tot hoogtij, maar zelfs van oogenblik tot oogenbllk. Er is alle reden voor de Kerk des Heeren van alle tijden, om op alle tijden, ziende op Christus, uit te roepen : „Die ons leven is."
„Die ons leven is." — De Verlosser is, o, levendgemaakte, het leven van uw leven. Zeg mij, wat zou uw leven zijn zonder Hem?
Vele zijn uwe zonden nog, maar daarin is toch uw lust, uw leven niet meer. Zij kunnen u zoo smarten. Somtijds hebt gij er, door den ontdekkenden invloed des Geestes, zulk een afkeer van, dat gij ze wel met wortel en tak zoudt willen uitroeien.
Aan de wereld geeft gij u nog te veel over, maar uw element is zij toch niet meer. Het is niet mogelijk haar zoo van harte te dienen als vroeger.
Neen, met opzicht tot den Heere Jezus moet gij belijden : „Hij is de troost. Hij is de blijdschap. Hij is het leven van mijn leven." Nergens, nergens kunt gij vinden, wat uwe ziel kan bevredigen. Dat kan Hij alleen met Zijn genade, met Zijn volheid, met Zijn dierbaren persoon. Hij predikt. Hij verwerkt. Hij geeft. Hij onderhoudt niet alleen het leven. Hij Zelf is het leven.
„Die ons leven Is." — De Heere Jezus moet ook zijn het doel van het leven van Zijn duurgekochte gemeente. Gij moogt uzelven niet leven. Gij moet uzelven leeren verloochenen, om als een kruisdrager achter Jezus aan Hem te volgen. Hij heeft recht op uw gaven, uw krachten, uw dienst, uw leven. De apostel Paulus verstond dat, toen hij getuigde : „Het leven is mij Christus". En dat is in beginsel toch de begeerte van allen, die een ander leven hebben leeren kennen. Zijn
Naam te belijden. Hem te dienen en ook aldus te mogen belijden :
„Die ons leven is."
Is deze belijdenis ook reeds de uwe ? Kent gij dat leven?
’s-Gravenhage
S. v. Dorp

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen