KRONIEK VAN DE WEEK

Een week van spanning en angstig wachten; dagen van geweldig gebeuren liggen achter ons. De hoofden zitten vol van de muiterij en nu ook nog het parlementair conflict. „We kunnen het ons indenken, dat de regeering tegenover deze nieuwe poging, om haar in den zoo moeilijken toezuinigingsarbeid te belemmeren op de meest krasse wijze stelling nam vooral na de tegemoetkomende houding. Het ging om een groot algemeen plan. Laat men toch niet meer spreken over bezuinigingsernst, als iedereen in de Kamer en in den Gemeenteraad bij elke gelegenheid zijn eigen stokpaardje wil berijden
Zijne Ex. dr. Colijn sprak te Zwolle ongeveer aldus:
„Nauwelijks is het drama in Indië afgesloten of nieuwe moeilijkheden in ons vaderland trekken de aandacht. Dit conflict plaatst ons dadelijk voor zeer groote moeilijkheden, aldus spr, , waarna hij memoreert de bekende mededeeling van Minister Donner aan de Tweede Kamer. Dit conflict roept daarom moeilijkheden in het leven omdat het kabinet naar mijn oordeel, aldus dr. Colyn, niet kan heengaan, omdat de Ministers op hun post behooren te blijven in verband met de muiterij in Indië, in verband met het nemen van economische maatregelen voor het bedrijfsleven en omdat de begrooting voor 1933 nog niet door de Eerste Kamer is goedgekeurd, en de Regeering bij niet goedkeuring niet verder kan regeeren.
Daarom moeten de ministers op hun post blijven. Theoretisch kunnen zij vervangen worden, doch practisch, onder de gegeven omstandigheden, niet. Thans is het Februari en in Juni zullen wij verkiezingen hebben. Er is thans maar één uitweg, namelijk ontbinding der Tweede Kamer, wat hierop neerkomt, dat de verkiezingen veel eerder moeten plaats hébben, namelijk binnen 40 dagen na de ontbinding.
Dat brengt ook onze partij voor moeilijkheden. We zullen nu op zeer korten tijd geroepen worden het verkiezingswerk te vervullen.
Wordt de tijd minder, dan onze krachtsinspanning grooter.
En verder lezen we in het verslag :
Bij het memoreeren van de gebeurtenissen in Indië, wijst dr. Colijn er op, dat de muiters tot op het allerlaatste oogenblik overtuigd waren, dat de overheid niet den moed had in te grijpen.
Dit is niet ineens gekomen, doch vrucht van jarenlange ondermijning van het gezag.
De krachtige handhaving van het gezag is een van de meest noodzakelijke dingen.
Dr. Colijn deelt nog mede, dat hij in dezen verkiezingstijd geen partijen of personen wil aanvallen, daarvoor is deze tijd te ernstig, terwijl hij opwekt tot nauwe aaneensluiting en het zoeken der eenheid.
Spr. eindigde zijn rede met te wijzen op God, de Eeuwige God, die niet moede noch mat wordt en die den moeden kracht geeft.
Het lid van de 2de Kamer, de heer Chr. van den Heuvel zei te Haarlem :
„De gebeurtenis van de muiterij op de Zeven Provinciën heeft op groote groepen van het volk een diepen indruk gemaakt. Hetgeen Minister Deckers in de Kamer zeide, is zeker tachtig procent van het Ned. volk uit het hart gegrepen. Het is te bejammeren, dat er bloed is gevloeid. Maar het bloed van die menschen, zeide spr., zal eenmaal gevraagd worden van de volksverleiders, die deze mannen ten dood dreven, De Regeering had niet anders kunnen handelen. Zij moest haar gezag gaan handhaven. De soc.-dem. leiders hadden kunnen voorkomen dat er bloed zou vloeien, maar zij hebben de muiters feitelijk in het kwade gestijfd. De oogen van het Ned. volk mogen open gaan voor het luguber bedrijf der soc.-dem., die de menschen gaan vergiftigen met het gif van den klassestrijd. Men heeft ten onrechte gezegd, dat het woord door dr. Colijn gesproken, niet van barmhartigheid getuigde. Het was er juist een van barmhartigheid. Een die het verzet van het begin af krachtig smoort, is barmhartiger dan die slap optreedt.
En wat betreft het conflict tusschen het Ministerie en de Kamer: De verantwoordelijkheid berust ten slotte bij de meerderheid van de Kamer. De linkerzijde heeft zich immer verzet tegen bezuinigingsvoorstellen ; nu ook de C.-H. geen medewerking meer aan de Regeering wilden verleenen, meende de Regeering niet langer met de Kamer te kunnen samenwerken. Indien het niet tot een andere oplossing komt, dan zal er wel Kamerontbinding komen. Dit zal onze partij plaatsen voor een bijzondere taak."
„Ons Baken", het Chr. Marineblad, Orgaan van den Bond van Chr. Marinepersoneel beneden den rang van officier schrijft onder den titel: „de maat is vol" : De roode pers is oorzaak van het gebeurde in O.-Indië. Van de slachtoffers, van de menschenlevens die gevallen zijn, is Rood de schuldige. Eerst dienstweigering, nu de muiterij. Het is in-droevig en dat de marineleiding geen zorg heeft gedragen, dat het niet kon gebeuren is nóg veel droeviger. Of deze geschiedenis ons verrast? Een beetje wel. Dat het gebeuren zou, als van hoogerhand niet doorgetast werd, kon een kind voorspellen.
Van tuchthandhaving aan boord van de kleinere schepen met name is al een bedroefd beetje over.
Als de officieren niet eindigen met hun negatieve, niets zeggende houding, als ze blijven belangstellend toeschouwer, dan zal blijken, dat het gezag, wat het geheele corps officieren bezit, zich keert tegen de officieren zelf.
Dan zal het te laat zijn. De daad aan boord van het muitende schip bewijst hoe schoon gelijk of we hadden door te wijzen op de jarenlange stelselmatige vergiftiging der ideeën.
Deze daad kan inluiden 't tijdperk waarbij aan militairen opgedragen wordt „militair" te zijn.
Loopen de zaken zoo, dan groeit uit dit groote kwaad nog veel goeds voort. !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen