CHRISTELIJKE ETHIEK

De nieuwere opvattingen aangaande het samenwonen van man en vrouw en kinderen — denk aan een boek als „Het wordend Huwelijk" van den heer en mevr. dr. Wiibaut en de theorieën van „Het Huwelijk in kameraadschap" van Lindsey e.a. —zijn geheel anders dan 't geen God Zelf ons leert aangaande het huwelijk in Zijn heilig Woord.
Volgens het Woord is het huwelijk een instelling en gave Gods en daarom heilig en onverbrekelijk. Man en Vrouw schiep God den mensch en wel zóó, dat de vrouw een hulpe is die bij den man past en hem door den Heere Zelf wordt toegevoegd, opdat ze samen één zouden zijn. Gen. 1 : 27, 28. De instelling van het huwelijk is van God, Gen. 2 : 18, 22. Daarom zal de man zijn vader en zijne moeder verlaten, en zijne vrouw aanhangen ; en zij zullen tot één vleesch zijn. Gen. 2 : 24. Waarbij de Heere man en vrouw, door den echt verbonden, legt onder de wet der vruchtbaarheid : „weest vruchtbaar en vermenigvuldigt, en vervult de aarde en onderwerpt ze en hebt heerschappij over de visschen der zee en over het gevogelte des hemels en over al het gedierte, dat op de aarde kruipt" Gen. 1 : 28.
Oud-en Nieuw Testament stemmen hierin overeen, dat het huwelijk van God Zelf Is verordineerd en de grondslag is van heel de samenleving en dat de geschiedenis der menschheid, de cultuurgeschiedenis en alles wat er mee samenhangt, van uit het gezinsleven begint. „Van het begin der schepping", zegt Jezus, Marc. 10 : 6—9, „heeft God ze gemaakt man en vrouw. Daarom zal een mensch z'n vader en z'n moeder verlaten en zal zijne vrouw aanhangen, en die twee zullen tot één vleesch zijn: zóó dat zij niet meer twee zijn, maar één vleesch. Hetgeen dan God samengevoegd heeft schelde de mensch niet."
Het wezen van hét huwelijk is de nauwste en innigste liefdevereeniging der geslachten. Het is een beeld van de verhouding tusschen Christus en Zijn gemeente. „Gij mannen, hebt uwe eigene vrouwen lief, gelijk ook Christus de gemeente liefgehad heeft en zichzelven voor haar heeft overgegeven" Ef. 5 : 25 ; Col. 3 : 19 ; 1 Petr. 3 : 7. Geven is het karakter van de liefde ; en ook hierin wordt vervuld : „het is zaliger te geven dan te ontvangen". Hoe meer men zich in liefde aan elkander geeft en elkander dient, hoe meer men ontvangt en hoe grooter de zegen wordt.
Het Huwelijksformulier kan ons leeren hoe van ouds in de Christelijke Kerk, die naar het Woord Gods wenschte te leven — en naar liet Woord in de 16de eeuw in dezen lande is gereformeerd of hervormd — over het christelijk huwelijk gedacht is. Daar lezen we o.a.: dat het huwelijk van God ingezet is, dat het huwelijk aan God behaagt, dat Jezus Christus het huwelijk geëerd en gezegend heeft, dat God ook nog heden ten dage door Zijn voorzienig bestel wil zorgdragen, dat, als door Zijne hand, den man een vrouw toegevoegd wordt; dat de een den ander trouw zal helpen en bijstaan in alle dingen, die tot het tijdelijke en eeuwige leven behooren ; dat zij hunne kinderen (die zij krijgen zullen) in de waarachtige kennis en vreeze Gods, Hem ter eere en tot hunne zaligheid, zullen opvoeden ; dat de man zal weten, dat God hem gezet heeft tot een hoofd der vrouw, opdat hij haar zal leiden, helpen, troosten en beschermen, gelijk, het hoofd het lichaam regeert, ja gelijk Christus het hoofd, de wijsheid, troost en bijstand Zijner gemeente is ; dat de vrouw geen heerschappij zal gebruiken over haar man, maar hem tot een hulpe zijn zal, om het voorbeeld der heilige vrouwen na te wandelen ; om haren man in alle goede en oprechte dingen behulpzaam te zijn, op de huishouding goede acht te hebben en zoo te wandelen, dat aan anderen een goed voorbeeld der zedigheid wordt gegeven.
De man belooft dan voor God en Zijne heilige gemeente, dat hij zijn wettige vrouw nimmer zal verlaten, haar hartelijk zal liefhebben, haar getrouw zal onderhouden, gelijk een getrouw en Godvreezend man betaamt, om saam te leven in eerbiedige gehoorzaamheid aan het heilig Evangelie.
De vrouw belooft eveneens haar man ter hulpe te zullen zijn, hem nimmer te verlaten, heilig met hem te leven en saam met hem zich te voegen, naar uitwijzen van het heilig Evangelie.
Wanneer zóó man en vrouw elkander liefde en trouw beloofd hebben voor heel 't leven, knielt men voor Gods aangezicht, in den kring van ouders, familie, vrienden neer ; en de Gemeente des Heeren, in Gods huis vergaderd zijnde rondom Zijn Woord, zingt biddend : „Dat 's HEEREN zegen op u daal', Zijn gunst uit Sion u bestraal'! Hij schiep 't heelal. Zijn Naam ter eer. Looft, looft dan aller heeren HEER !" Ps. 134 : 3.
In het dankgebed vraagt dan de Gemeente des Heeren, of ook uit dit huwelijk, dat geheiligd moge worden in de liefde, de Kerk des Heeren mag worden opgebouwd. Want er staat in het dankgebed van ouds : , opdat zij als mede-erfgenamen des Verbonds, de kinderen, die het U belieft hun te geven, godzalig opvoeden mogen, ter eere van Uwen Heiligen Naam, tot stichting van Uw gemeente en tot uitbreiding van Uw heilig Evangelie".
Door het huwelijk komt het gezin, door het gezin de Kerk ; door de Kerk het Koninkrijk Gods !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen