VRAGENBUS

Vraag: Wat gaat vóór : de rechtvaardigmaking of het geloof ?
Antwoord : De rechtvaardigmaking als werkelijke, dadelijke vrijspreking van ieder uitverkorene, die dat in Christus mag ontvangen, gaat eigenlijk vóór, maar valt in werkelijkheid samen met 't moment des geloofs. In het geloof ontvangt en aanvaardt men de rechtvaardigmaking. Logisch gaat hier 't geloof vooraf, maar niet in den tijd. Eerst komt de rechtvaardigmaking — maar op 't zelfde oogenblik dat we ons in geloove vertrouwen aan Christus en ons aan Hem overgeven, zijn we gerechtvaardigd en genieten er van. Dat is de toegepaste, werkelijk toegepaste rechtvaardiging, waarvan we dan overtuigd en verzekerd mogen worden, in den weg des geloofs.
Het getuigenis des Heiligen Geestes werkt hierin, Rom. 8 vers 15, 17 ; en in de practijk der godzaligheid ontvangt de gerechtvaardigde de vruchten des geloofs, Jac. 2 vers 24, 26 ; Jer. 3 vers 11 ; Ezech. 16 : 51.
De rechtvaardigmaking, die in wezen van eeuwigheid is en in den tijd wordt toegepast en geopenbaard aan Gods kinderen, zal bij de wederkomst van Christus in het openbaar geschieden, Matth. 25 vers 34. 35. Dan is het einde in volle gerechtigheid.

Vraag: Wat beteekent in Hand. 28 vs. 25 : „De Heilige Geest heeft gesproken door Jesaja, den profeet" ? Is het nu Jesaja, of is het de Heilige Geest, die gesproken heeft ?
Antwoord : Voor Paulus is 't een woord, dat de Heilige Schrift hem voorlegt. Door de Schriften is hij er mee in kennis gekomen. En de Heilige Schrift leert hem, dat de profeet Jesaja dat woord gesproken heeft, Jes. 6 vers 9, 10. Maar voor Paulus is het de Heilige Geest, die spreekt, als hij denkt aan het woord, door Jesaja gebracht. Dat is de rechte Schriftbeschouwing. Lukas 1 vers 1—4 leert ons b.v., dat het hier is een woord, door Lukas ernstig overdacht, naarstig onderzocht, echt zooals Lukas het spreekt en schrijft, maar voor den geloovige is het God, de Heilige Geest, die het ons brengt en leert en predikt. De „tweenaturen-leer" van de Heilige Schrift. Echt menschelijk, echt goddelijk. Het is Gods Woord, door bemiddeling van menschen ons bekend gemaakt en overgeleverd. Dat is Gods wondere en goede zorg voor Zijn Kerk en voor de gansche menschheid.
Wij zijn dan ook voorstanders van de leer der organische inspiratie en niet van de mechanische, waarbij de schrijvers niets anders zijn dan schrijfmachines. Vroeger voelde men veel voor de mechanische inspiratie, ook al, omdat men zoo angstig vreesde in de stukken der zaligheid en het Woord der Waarheid ook maar iets menschelijks te mengen ! Het was teere zorg voor het heilige. Maar men heeft het toch verkeerd gezien en beredeneerd, wat de wijze van inspiratie betreft. Vandaar dat nu niemand onder de Gereformeerden meer kiest vóór de mechanische, maar allen de organische inspiratie leeren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen