CHRISTELIJKE ETHIEK

In de toespraak van het Huwelijksformulier wordt, na de bevestiging en inzegening, óok aandacht geschonken aan de onverbreekbaarheid van het huwelijk en wordt gezegd, dat geen echtscheiding toelaatbaar is. „Hoort nu uit het Evangelie", zoo staat er, „hoe sterk de band des huwelijks is". En er wordt dan aan herinnerd, hoe in Matth. 19:3—9 de Heiland met de Farizeën spreekt over de kwestie van de echtscheiding. „Hebt gij niet gelezen", zoo zegt Jezus, „dat Hij, die van het begin de menschen gemaakt heeft, hen gemaakt heeft man en vrouw ? en dat Hij gezegd heeft: daarom zal een mensch vader en moeder verlaten en zal zijne vrouw aanhangen, en die twee zullen tot één vleesch zijn; alzóó, dat zij niet meer twee zijn, maar één vleesch ? Hetgeen dan God samengevoegd heeft, schelde de mensch niet. — Zij zeiden dan tot Hem : waarom heeft Mozes geboden een scheidsbrief te geven en haar te verlaten ? Hij zeide tot hen ; Mozes heeft vanwege de hardigheid uwer harten u toegelaten uwe vrouwen te verlaten, maar van het begin is het alzoo niet geweest."
Sociale ontaarding, inzinking en misvorming van het leven kan een zeker bestaansrecht verkrijgen — en de Heiland valt Mozes niet af, maar geeft het volk de schuld — doch de natuur van het leven gaat boven de ontaarding, de misvorming en de inzinking ! En daarom mag 't geen Mozes „vanwege de hardigheid des harten" toegestaan had niet als argument gebruikt worden, om de echtscheiding aannemelijk te maken. Integendeel, de natuur van het leven moet weer in helder licht worden gesteld en bij het huwelijksleven behoort de onverbreekbaarheid van de echtverbintenis tusschen man en vrouw, wat juist in dagen van socialen nood en moreele inzinking met kracht, naar het woord van den Heiland, moet gepredikt worden. Opdat de moeilijkheden die hier telkens zich voordoen in christelijken geest en niet in wereldschen zin en anti-christelijken geest zullen worden opgelost.
Slechts in geval van overspel, waardoor de innerlijke en eigenlijke band des huwelijks is verbroken en er dus feitelijk echtbreuk heeft plaats gehad, is wettelijke echtscheiding en openlijke ontbinding van het huwelijk geoorloofd. Overigens is elke gedachte aan vrije liefde en kameraadschappelijk samen wonen van man en vrouw, waarbij het verlaten en verwisselen van man en vrouw aan de orde is — onder welke schoone woorden zij ook voorgedragen en aangeprezen wordt — een echte vrucht van de revolutie. Dan worden de ordeningen Gods veracht en de christelijke grondslagen van ons samenleven onderstboven gestooten, om daarbij dan de vrije teugel te geven aan onze booze lusten en kwade begeerten — hoe zeer dat laatste ook bemanteld wordt. Dan wordt de band tusschen mensch en God, maar ook de band tusschen mensch en mensch willekeurig, wreed, zondig verbroken. Dan wordt de verhouding van man en vrouw, ouders en kinderen, boos en brutaal geweld aangedaan. Dan kan ieder onbeteugeld in het leven van een ander komen, om daar af te breken wat eerst in liefde en onder de heiligste beloften is opgebouwd. Alle ingetogenheid, tucht en vreeze Gods is dan weg; en de deur staat wijd open voor willekeur, hartstocht, vloek en ellende.
In de Christelijke Kerk is over 't algemeen echtbreuk en kwaadwillige verlating als wettige grond genomen voor echtscheiding ; welke kwaadwillige verlating soms is religie-verschil, soms in geslachtelijke verhouding oorzaak vindt. Wanneer hierover geen berouw getoond wordt en daadwerkelijke verandering en verbetering plaats heeft, zal het grond geven om wettelijk en wettig het huwelijk te doen ontbinden, omdat het huwelijk niet mag ontaarden in het tegendeel van 't geen waarvoor het huwelijk van God gegeven is. Natuurlijk moeten deze en dergelijke dingen èn moreel èn medisch èn wettelijk met de grootste voorzichtigheid door Overheid en Kerk worden behandeld, waarbij valsche, gefingeerde gronden en redeneeringen noch door de Overheid, noch door de Kerk mogen worden goedgekeurd en geaccepteerd. Beproevingen en moeilijkheden in het huwelijk moeten geen opening geven tot wegen van ongehoorzaamheid en losbandigheid, maar moeten dienen tot heiliging en loutering. Toch heeft alles een grens, waarvoor Gods Woord — Schrift met Schrift vergeleken — bij biddend onderzoek van Gods waarheid genoegzaam licht geeft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen