STAAT EN MAATSCHAPPIJ

Naar aanleiding van hetgeen wij in het nummer van ons blad van 23 Maart over de sociale verzorging schreven, komt men ons van de zijde der oud-Gereformeerden de les lezen.
Dit is niet voor de eerste maal.
De oud-Gereformeerden zitten verlegen met de gunstige werking der sociale wetgeving. Zij zien het met leede oogen aan, dat de verzorging van invaliden, ouden van dagen, weduwen en weezen van steeds grootere beteekenis wordt en in veler nooden voorziet.
Met groote woorden als : de sociale wetgeving is staatssocialisme en het stelsel der verzorging is in strijd met de Voorzienigheid Gods, komen deze menschen er niet, om het duidelijk te maken, dat het veilig opleggen van effecten in de brandkast geoorloofd is, doch dat het sparen bij het Rijk in den vorm van premiebetaling uit den booze is?
Ook in eigen kring wordt deze tegenstelling niet begrepen.
De Saambinder, het kerkelijk orgaan van de oud-Gereformeerden, schreef in het nummer van 23 October 1930, dat het kwaad van de verzekering zoo algemeen is geworden, dat het maatschappelijk leven zich zoozeer op het verzekeringswezen heeft ingesteld, dat indien verzekering werd censurabel gesteld, die niet dan tot verwoesting (spatiëering van ons, redactie) der Gereformeerde Gemeenten zou leiden.
Uit deze opmerking van De Saambinder blijkt, dat er onder de leden van de Gereformeerde Gemeenten groote groepen van oud-Gereformeerden zijn, die met een geruste consciëntie aan de verzekering deelnemen.
Het zou niet minder dan tot verwoesting der Gereformeerde Gemeenten leiden, zoo wordt gezegd, wanneer de censuur op al de leden, die verzekerd zijn, werd toegepast.
Om die reden moeten de leidslieden der oud-Gereformeerden niet zoo hoog van den toren blazen.
Zij zouden eerst eens precies moeten zeggen, wat zij voor de sociale wetgeving in de plaats zouden willen stellen en hoe zij in de nooden, die door ouderdom, invaliditeit of ongeval ontstaan, zouden willen voorzien.
Doch daarover wordt in alle talen gezwegen.
Stel, dat het premiebetalen werd afgeschaft en de fondsen, die op dit oogenblik aanwezig zijn, werden opgeheven, op welke wijze zouden dan de ruim 66 millioen gulden, die thans jaarlijks worden uitgekeerd, moeten worden bijeengebracht ?
De bevolking zou dan voor het bijeenbrengen van deze millioenen moeten zorgen ten einde de gratis uitkeeringen uit de publieke kas te kunnen doen.
Nu reeds roepen de oud-Gereformeerden overluid, dat de bevolking wordt uitgemergeld en het bloed haar onder de nagels wordt weggehaald, doch hoe zou het dan zijn, als de belastingen eens zoo zouden worden verhoogd, dat zij 66 millioen gulden meer opbrachten.
Natuurlijk zou daarvan niets terecht komen, met het gevolg dat de invaliden en ouden van dagen, de weduwen en weezen tot bittere armoede werden gebracht.
De sociale verzorging is een onderdeel van de loonregeling, dit is heel iets anders dan de druk der sociale wetten op de belastingbetalers te leggen.
Daarom houden wij het voorshands nog maar bij de sociale wetgeving tot tijd en wijle de oud-Gereformeerden ons een andere oplossing geven van het sociale probleem.

VOORZIENIGHEID EN VERZEKERING.
Professor dr. Visscher is in het Gereformeerd Weekblad een serie artikelen begonnen over het onderwerp „Voorzienigheid en Verzekering".
Onze hoogleeraar zegt, dat het niet van belang ontbloot is om in deze dagen ons rekenschap te geven van de vraag, of in het algemeen het zich verzekeren tegen geldelijke nadeelen, die ons menschen kunnen treffen in strijd moet geacht worden met de leer der voorzienigheid, zooals deze in Gods Woord wordt geleerd en met name door Calvijn werd voorgedragen.
Na deze vraag gesteld te hebben, gaat prof. Visscher voort, en zegt :
Indien dit het geval is, dan zou daaruit volgen, dat alle maatregelen tot voorzorg, alle pogen om de risico op elk levensgebied af te wentelen, als volkomen in strijd met de belijdenis moet worden verworpen. Het beginsel, dat aan het „verzekeren" ten grondslag ligt, moet dan worden afgewezen op elk gebied. Indien dit beginsel in strijd is met Gods Woord, moet consequent elk streven om de risico's, die het leven met zich brengt, af te wentelen of te keeren. worden veroordeeld als ook strijdig met Gods Woord. Als het zonde is maatregelen te nemen tegen vermogensverliezen door brand, dan is het ook zonde van de regeering maatregelen te eischen, die de strekking hebben ons te beschermen tegen ver­mogensverliezen, die uit den slechten tijd voortkomen kunnen. Wij moeten alsdan niet alleen in brandverzekering, maar op elk gebied letterlijk toepassen hetgeen ons de 27e vraag van den Catechismus leert, dat God „gelijk als met Zijne hand alle creaturen zoo onderhoudt en regeert, dat loof en gras, regen en droogte, vruchtbare en onvruchtbare jaren, spijs en drank, gezondheid en krankheid, rijkdom en armoede en alle dingen ons van Zijne vaderlijke hand toekomen". Wij moeten dan ook het crisisleed zoo ontvangen en gelooven, dat de Heere het alles zal leiden tot ons waarachtig eeuwig heil. En bij dat geloof moeten wij dan ook op dit gebied blijven en geen regeeringshulp inroepen om de risico af te wenden, zooals velen doen, die alle verzekering zeggen te verwerpen.
Deze opmerking van prof. Visscher lijkt ons zoo belangrijk, dat wij haar aan de lezers van ons blad niet willen onthouden.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen