CHRISTELIJKE ETHIEK

Men wil zelf voorzienigheid spelen en God de leiding over de wereld uit handen nemen. En intusschen streeft men naar luxe, genot, gemak, zonder dat men zich er voor wil inspannen. Om zijn doel te bereiken, moet het gezin klein blijven. Dat geeft de minste zorgen. Het zijn waarlijk niet de armsten die voor kinderbeperking ijveren. „Het is", Zoo zegt mr. de Bie, „ten slotte niet de woningtoestand, die het gezin beperkt doet blijven, of het lage loon, maar de lafheid van den mensch, die het leven niet aandurft, en meent te kunnen vluchten in gemak-en genotzucht. Dat draagt dezen vloek in zich, dat zij telkens weer doet grijpen naar méér gemak en méér genot, terwijl de heerlijkheid van het menschenpaar juist gelegen is in het samen strijden en samen worstelen als het moet voor elkaar en voor de kinderen".
We worden geestelijk en zedelijk rijk door ons zelf te geven voor anderen, in de eerste plaats door ons te geven voor onze kinderen. Ze zijn Gods rijkste zegen voor een ouderpaar. Maar in dien zegen gelooft men niet meer.
Hoe dikwijls ontwikkelen de kinderen uit groote gezinnen zich tot flinke persoonlijkheden. Het bezit van broers en zusters is een levensverrijking. En wat hebben die egoïstische ouderparen zichzelf en hun kind onberekenbare schade gedaan, door het wandelen in verboden wegen. Waar men zegen en genot en gemak gezocht had, vond men teleurstelling, ledigheid, verdriet.
Wat zouden vele groote mannen en gezegende vrouwen er niet geweest zijn, wanneer de wegen van het Neo-Malthusianisme bewandeld waren geworden, in vele gezinnen met een talrijk kroost. En wat stelt het leven van een eenig kind dikwijls teleur — wanneer de zonde het eenzame huisgezin zóó opgebouwd heeft.
Het is een vermetele zonde, dat een klein onwetend mensch bij de bronnen van het leven zelf het wereldbestuur uit Gods hand wil nemen — tegen beter weten in ! Met het erfdeel des Heeren springt men naar eigen willekeur om. En dat laat God niet ongestraft.
Bij het leven in de zonde, keer op keer herhaald, is het onmogelijk een opgewekt geloofsleven te hebben. Het gebed : „Uw wil geschiede" moet verstommen, als men welbewust zondigt tegen de belofte, die men bij de huwelijksbevestiging heeft afgelegd n.l. dat men in het huwelijk heilig met elkander zou leven, bedenkende, dat onze lichamen tempelen des Heiligen Geestes zijn. Het leven in de zonde, het met elkander in zonde leven, brengt duisternis over de ziel en breekt de gemeenschap met God. Wat we te bedenken hebben bij elke ongeoorloofde, onmatige, onreine handeling zoowel buiten als in den huwelijken staat bedreven.
Ook hier geldt die z'n leven zal willen behouden — in eigen weg van lust en zonde, van weelde en zorgeloosheid, — zal hetzelve verliezen. Maar die in Gods wegen mag wandelen zal 't zelve vinden.
De gevolgen van de Neo-Malthusiaansche practijken zijn ook funest voor de verhouding van man en vrouw tegenover elkaar. Het maakt de banden der liefde los en verwijdert niet zelden man en vrouw van elkander in bitterheid. Men ziet het aan de echtscheidingen, die niet het talrijkst zijn daar waar kinderen, waar een gezin is, maar zeer hoog waar het kinderaantal zeer gering of gelijk nul is. In 1925 hadden de volgende echtscheidingen plaats : 855 zonder kind, 595 met één kind, 337 met twee kinderen, 172 met drie kinderen en 99 met vier kinderen. In 1926 waren de getallen als volgt: 956 zonder kind, 642 met één kind, 392 met twee kinderen, 187 met drie kinderen, 80 met vier kinderen. In 1927 was het:1033 zonder kind, 673 met één kind, 459 met twee kinderen, 288 met drie kinderen en 84 met vier kinderen.
Er bestaat dus blijkbaar verband tusschen het kindertal en het aantal echtscheidingen.
Waar de wieg ledig blijft — in een weg van zonde — is ook het leven zoo arm en zoo ledig!
Ook geldt dikwijls : „wie één kind heeft, is zijn slaaf, wie er zes heeft, is hun baas".
Neen — wanneer het menschelijk verstand zich gaat stellen boven de voorzienige leiding Gods, zal dat geen zegen brengen. Dat loopt uit op een groote mislukking. Hoeveel huwelijksgeluk is vergald, vergooid, verdorven, verzondigd. En in Openb. 21 : 27 staat: En in den hemel zai niet inkomen iets, dat ontreinigt en gruwelijkheid doet en leugen spreekt". De Neo-Malthusianist is iemand, die verontreinigt. Het intieme van zijn huwelijksleven heeft hij bezoedeld. En daarmee heeft hij, heeft zij ook de ziel verontreinigd. Men leeft dan in de leugen. Men wil zich niet overgeven en onderwerpen aan de leiding des Heeren. Men kent geen geloof, geen heilige tucht, geen heilige liefde, geen kinderlijk vertrouwen.
Mr. W. J. A. J. Duinstee schreef in zijn boekje : „De leer der kuischheid" en bevestigde dat op het R. C. Congres tegen het Neo-Malthusianisme : „Het is mijn overtuiging, dat de groote reden van den schrikbarenden geloofsafval in onze steden vooral in het Neo-Malthusianisme moet worden gezocht".
En dat van het eene ook bovendien nog het andere komt, is een publiek geheim. De gewelddadige verhindering van de geboorte, (de abortus-provocatus), als de voorbehoedmiddelen falen, is schrikbarend toegenomen de laatste jaren. De adressen zijn bekend waar men terecht kan. En stedelingen zoo goed als dorpsbewoners maken er druk gebruik van.
Gelukkig is het hier nog wel niet als b.v. in Rusland. Want van dat land met vreeselijke zonden en oordeelen werd onlangs getuigd : „In Rusland, het land der totale zedelijke ongebondenheid gaan de dames even gemakkelijk naar den kapper om het haar te laten onduleeren, als naar de deskundige, die haar ongeboren kind moet dooden".
Moet ook onder ons de noodklok niet worden geluid ?
Zeer dankbaar kunnen we in deze zijn voor het boekje „Het Erfdeel des Heeren" door ds. ; F. Tollenaar, Geref. predikant te Den Helder, geschreven op uitnoodiging van de Ned. Middernachtzendings-Vereen.
De schrijver zegt: „Dit geschriftje bedoelt enkel een waarschuwing te zijn tegen een zonde, die in christelijke kringen almeer veld wint en aan het geloofsleven ontzaglijke schade toebrengt. Moge onze God het ten zegen stellen".
Wij bevelen dit kleine, populair geschreven boekje, uitgegeven bij J. M. Bredeé's Uitg. Mij. te Rotterdam, ten zeerste aan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen