WASDOM

De eerste levensritseling. Zich openbarend in een zielezuoht. Is van Uw werk, o Heil'ge Geest, Uitspruitsel, dat zich vormen zal tot vrucht.
Wel dreigt de koude van Gods Wet, Het teere spruitsel met den ondergang, Als zich de Noordenwind verheft En striemend nederwerpt, soms dagenlang.
Maar zie, als dan de Zuidenwind Van Gods genade, 't kwijnend hart versterkt
Dan bloesemt, bot het heerlijk uit En wordt de drang des Geestes blij bemerkt.
't Is in dien zang-en bloesemtijd. Dat 't „Abba, Vader" uit de ziele welt. Terwijl des Heeren Geest getuigt : „Gij, ja óók gij, zijt bij Gods volk geteld”.
Dan staat de zielehof in bloei. Voor 't nieuwe leven is de dood gevlucht. Alom is weeld' van geur en kleur, 't Is al vernieuwd, alleen ontbreekt — de vrucht.
Doch bloei-en oogsttijd vallen niet. Als regel, in hetzelfde jaargetij. Vóórdat de vruchten zijn gerijpt. Voert hoop en vrees afwis'lend heerschappij.
Vrees, als de lentetijd verdwijnt. Als zomerhitte schier ten doode schroeit. Dan zucht de ziel : „Geen vrucht uit mij' Tenzij des Geestes regen mij besproeit”.
Toch leeft de hoop weer telkens op, Want God, Die riep, verandert eeuwig niet. Hij die den bloesemtijd eens gaf. Zal zorgen dat de oogsttijd vruchten ziet
Dit zal door 's Heeren Geest geschiên. En niet door ons. Gods Naam alléén zij ó eer.
Zijns is de wasdom. Zie, o God, Op Uwe planting in genade neer.
Geef dat ook op dit Pinksterfeest, Nog velen door U worden toegedaan Tot Uw gemeente. Leer Uw volk Steeds meer Uw Pinkstergave te verstaan
DEN HAAG, Mei 1933.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen