INGEZONDEN

ONGEVRAAGD ADVIES (2).
Met dank voor de opname van mijn eerste epistel, geef ik thans het vervolg.
In hetgeen Voorafging, heb ik getracht onze menschen op te wekken zich als lid aan te sluiten bij onzen Bond.
Thans wil ik het hebben over de te voeren actie, gelijk ik reeds heb medegedeeld.
De opwekking, gedaan in no. 30 van 22 Juni, om actie te voeren heeft mij verblijd. Al veel te weinig wordt er gedaan. Door allen, ik sluit mij zelf in.
Door den nood der Kerk gedreven, moest er veel meer gedaan worden. En nu ? 't Is in een woord treurig, hoe stil wij zijn. Hier en daar wel een teeken van leven, doch een algemeene actie laat op zich wachten.
Ook zelfs na ons 25-jarig bestaan.
Zelf viel mij de eer te beurt zitting te hebben in de Herdenkingscommissie, en als één man hebben wij, de een meer of minder, gewerkt met hart en ziel.
't Is ons gelukt een aardig bedrag bijeen te brengen. Hier en daar leden te werven, zelfs Waarheidsvrienden te plaatsen, in één woord, onze arbeid was niet ijdel.
Onder zeer hartelijke woorden, bij monde van den Bondsvoorzitter, is onze Commissie ontbonden, dewijl onze arbeid een tijdelijk karakter droeg.
Nu deed op onze laatst gehouden Bondsvergadering een onzer afdeelingen het Voorstel, een Propaganda-commissie te benoemen. Dit Voorstel is evenwel verworpen.
Voor een zelfstandige Commissie voel ook ik niet veel. Die kan soms heel verkeerd werken, en daarom is voorzichtigheid geboden.
Een propaganda uitgaande van het Hoofdbestuur is m.i. hoogst noodzakelijk.
Dat een persoon zich zou verstaan met den Bondssecretaris, gelijk voorgesteld is in no. 30 van 22 Juni, en zou trachten hier en daar afdeelingen op te richten, is dunkt mij de weg niet. Mocht zoo iets al kunnen geschieden, dan mocht dit wel een wondermensch zijn.
Daarbij komt, dat onze Secretaris, evenals de Voorzitter en Penningmeester, de handen overvol hebben. Als dienstdoende predikanten zou ik hen liever Van allen bijkomstigen arbeid gaarne willen ontlasten.
Daarom niet een Hoofdbestuurslid, doch allen aan het werk, dewijl gedeelde arbeid lichter en vruchtbaarder geschiedt.
Ook geen afzonderlijke Commissie zonder eenig contact met het Hoofdbestuur, gelijk ik reeds zei. Het gevaar is niet denkbeeldig, dat men dan een bond in den Bond zou krijgen.
Voor jaren terug hadden wij dit in Utrecht, in de Hulpvereeniging v. d. Geref. Zendingsbond.
Ds. Leenmans, thans em.-pred., toen predikant alhier en voorzitter van de Hulpvereeniging, zal het zich nog wel herinneren.
Destijds ook zelf bestuurslid, is door mij een heel andere wijze van werken voorgesteld, en doorgevoerd.
In denzelfden geest te werken stel ik ook nu het Hoofdbestuur voor, zij het met de meeste bescheidenheid.
Het Hoofdbestuur verdeelt het land. Desgewenscht in provinciën. Elk der leden neemt een deel voor eigen rekening, en voegt zich een staf van medewerkers toe, welke bereid zijn de propaganda mede te voeren. Elk lid van het Hoofdbestuur worde voorzitter van een Provinciaal comité. Dat hij zich allereerst wendt tot de predikanten in zijne provincie, ligt voor de hand.
Dat vervolgens aandacht geschonken wordt aan de plaatsen waar geen afdeelingen zijn, evenzoo. Doch ook waar deze wel bestaan, doch weinig of niets van zich doen hooren, niet minder. Niet alleen predikanten, doch evengoed meelevende Bondsleden moeten zitting nemen in de comité's.
Zoo moet de arbeid organisatorisch ingedeeld, opdat door de eenheid, de veelheid van arbeid vermenigvuldigd worde.
De wijze waarop deze zaak verder uitgewerkt moet worden, wil ik zeer gaarne aan het Hoofdbestuur overlaten.
Ik geef alleen maar groote lijnen aan.
In dezen geest heeft het afdeelingsbestuur van Utrecht besloten, de actie plaatselijk ter hand te nemen.
Elk der bestuursleden (vijf) heeft een deel der stad. Vormt een comité, en gaan aan het werk.
Of het zal baten ?
Wij hopen van wel, doch weten het niet. Wij werken onder biddend opzien tot Hem, die ons zelven dezen arbeid op de schouders heeft gelegd.
Er is nog veel meer te bereiken. Door heel ons land. Ook in Utrecht.
Dankbaar zijn we. Zeker, 't kon ook heel anders zijn. Ook slechter, doch ook veel beter.
’t Is heel mooi, dat de Paaschcollecte hier dit jaar ruim 400 gulden bedroeg. Dat ons ledental in de laatste 5 jaren bijna verdubbelde. Wij erkennen het met voldoening.
Toch zullen wij trachten, met het ideaal voor oogen: „elk gereformeerde lid van den Bond, en lezer van de Waarheidsvriend", dat het in Utrecht nog beter, nog anders worde.
Laten wij dan allen dat ideaal zien te verwerkelijken, opdat het in heel ons land, nog beter, nog anders worde.
Tot slot Volgende week een woord tot alle Bondsvrienden.
P. BRINKERS,
Voorzitter van de afdeeling Utrecht. 10 Juli 1933.

Geachte Lezers,
Hiermede berichten wij, dat onze geachte penningmeester, de heer W. Koorda, door zijn hoogen ouderdom, zich gedrongen voelde zijn functie als penningmeester onzer Evangelisatie te moeten neerleggen.
Tot zijn plaatsvervanger is .benoemd G. Nicolai. Onze vrienden, die zoo nu en dan eens iets zenden, willen dit wel even noteeren, nietwaar ?
Wanneer er dus een liefdegift zal gestuurd worden, dan is het adres nu voortaan : G. Nicolai, penningmeester Herv. Evangelisatie, Giro-nummer 169072, Ureterp 442.
Beleefd dankend voor plaatsing.
Namens het Bestuur,
R. TIMMERMANS, Ev. Voorz.
Ureterp, 7 Juli 1933.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen