KERKELIJKE RONDSCHOUW

DE KONING DER KONINGEN.
DE ONMACHT DER KERK.
In onze „Kerkelijke Rondschouw" mag ditmaal niet ontbreken wat een „vrijzinnig Ned. Hervormd predikant" in het Ochtendblad van Zaterdag 15 Juli j.l. schreef in de N. Rott. Ct. in de rubriek „Kerknieuws". We nemen het maar zonder commentaar over, daar het genoegzaam voor zich zelf spreekt.
Het artikel luidt:
„Ons trof een bericht in het avondblad van Woensdag, waarin vermeld werd, dat een onderwijzer op wachtgeld zou worden ontslagen, omdat hij had deelgenomen aan het samenstelien van een communistisch schoolkrantje, waarin o.a. een artikel over den Volkenbond voorkwam. Wij kunnen niet anders dan dezen maatregel toejuichen, en wij verheugen er ons over, dat de regeering de macht heeft dergelijke personen, die werken tégen het doel van de hun opgelegde taak, aan kant te zetten. En toen we dit bericht lazen, gingen onze gedachten onwillekeurig naar onze Nederlandsch Hervormde Kerk en enkele harer „ambtsdragers". Deze kerk heeft haar wetboek. In de eerste plaats zouden dan toch de ambtsdragers zich aan de wet moeten houden. Art. 11 van het Alg. Reglement luidt: „De zorg voor de belangen, zoo van de Christelijke kerk in het algemeen als van de Hervormde in het bijzonder, de handhaving harer leer, de vermeerdering der godstienstige kennis, de behartiging van de zending, de bevordering van Christelijke zeden, de bewaring van orde en eendracht, en de aankweeking van liefde voor Koning en Vaderland, moeten steeds het hoofddoel zijn van allen, die in onderscheidene betrekkingen, met het kerkelijk bestuur belast zijn."
Wij weten van een gemeente in het Noorden des lands, waarvan de predikant communist is, en dit geenszins onder stoelen en banken steekt. Neen, van den kansel wordt Zondag op Zondag een stevige communistische redevoering gehouden voor de enkele toehoorders, wier aantal zoo nu en dan wordt versterkt door eenige autobussen toehoorders van elders, aanhangers van een communistische groep, waarvoor deze „predikant" op een gewone vergadering eens heeft gesproken, en die nu eens in de kerk verkondigt wat niet teveel afwijkt van het in de vergaderzaal gehoorde. En ze kunnen dan tevreden naar huis gaan. In datzelfde kerkgebouw wordt op gewone weekdagen dikwijls vergaderd door allerlei vereenigingen. Indertijd was de bekende conferencier Pisuisse uitgenoodigd om daar een avond op te treden, en hij begon met zijn verbazing uit te spreken, dat hij in een kerk zijn ietewat wereldsch program moest afwerken. Toen ook Jan van Riemsdijk met zijn leutige liedjes, begeleid door een harmonica, vóór den kansel stond te zingen, moet toch menigeen wel eens even hebben gedacht, dat de bedoeling der voorvaderen met het bouwen van een kerk toch wel een andere zal zijn geweest, dan het laten optreden van vroolijke zangers met liederen, v/elke zeker eenigszins verschillen van het kerklied !
Wanneer er eens een enquête werd ingesteld naar wat de kerk in dezen te zien geeft, en waar blijkbaar de kerk machteloos tegenover staat, dan zou er nog meer aan het licht komen dan het enkel geval in een Noord-Hollandsche gemeente, waar de ambtsdrager tevens de artsbul had gehaald, en in Amsterdam van Maandag tot Zaterdag praktijk uitoefende. Zondags werd dan even een preek gehouden. In de week catechiseerde de domineesvrouw. Toen zij wegens ongesteldheid eens was verhinderd, stuurde zij haar Duitsche dienstbode met den kinderbijbel naar de leerlingen, om dat uur maar wat voor te lezen.
En toch ontstond er nog een storm van verontwaardiging toen op de laatste Moderne Vergadering, dr. Sevenster het woord „leertucht" durfde te noemen !"

DE KONING DER KONINGEN.
Aan het bovenstaande artikel „De onmacht der Kerk" wilden we niets toevoegen, om het maar eens voor zich zelf te doen spreken.
Hier willen we alleen deze opmerking maken, dat er in Art. 11 van ons Algem. Reglement — de Grondwet van de Ned. Hervormde Kerk in haar tegenwoordige gedaante, met haar Besturenorganisatie — ook nog sprake is van „de leer der Kerk". En in die „leer der Kerk", in die „belijdenis der Hervormde Kerk" gaat het om den Koning der Koningen, om Jezus Christus, het Hoofd der Kerk.
De Kerk, ook de Hervormde Kerk, is Christus-Kerk. De Kerk, ook de Hervormde Kerk, is de Kerk des Woords.
En daarom is het heel erg, als er communistische, anarchistische, anti-Vaderlandsche leeringen worden gepredikt, maar het is veel erger, wanneer er loochening van het vleesch geworden Woord, loochening van den Christus der .Schriften, loochening van den weg der verlossing, verzoening en zaligheid is ; loochening van het ééne noodige, loochening van den éénen Naam, die onder den hemel is gegeven tot zaligheid, waarbij Gods Woord verkracht wordt, de belijdenis der Kerk geloochend en de wereld wordt overgegeven aan een gewis verderf in den weg van verleugening en zelfbedrog.
Dat onze Ned. Hervormde (Geref.) Kerk hierin moge wederkeeren van haar dwaalweg, om voor Gods aangezicht in oprechtheid te wandelen, in de vreeze Zyns Naams, gedrongen door de liefde van Christus !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen