MEDITATIE

BETER DAN SLACHTOFFER.
Hachelijk is het uur waarin wij te zamen zijn bij een dienst des Woords. Want dan moeten wij hooren wat wij niet hooren kunnen, dan moeten wij spreken, wat wij niet verantwoorden kunnen, dan moeten wij zien, wat wij niet aanschouwen kunnen. Want het is juist Gods Woord dat gehoord en gesproken moet worden, het is het vleeschgeworden Woord, Christus, dat moet worden aanschouwd. Daarom het uur der prediking Is een-uur van crisis, een uur waarin alles staat op de scherpte van een mes, een uur dat wij weerom doorgaan onder het oordeel Gods. Maar daarom zijn wij juist bij de prediking in het midden der gemeente, die naar Christus' naam wordt genoemd, opdat wij het weten zouden, dat wij in Christus veroordeeld zijn, dat wij in Hem veroordeeld zijn niet ten dood, maar ten leven.
Deze spanningen liggen ook in het woord van onzen tekst. Want in zekeren zin staat daar gehoorzamen aan offerande tegenover. Daarom wij vinden in ons tekstwoord de spanning tusschen godsdienst en dienst van God.
Wat is de godsdienst nuttig en dierbaar voor ons allen. Stel u voor dat de kerken uwer woonplaats zouden worden gesloopt, dat de bijbel u werd gerukt uit de hand. Hoeveel armer zou uw leven worden. Wanneer gij Zondags niet meer naar de kerk kondt gaan, wanneer gij des morgens bij het begin van uw dag Gods Woord niet meer kondt lezen, hoe zwaar zou het dan zijn om den volgenden dag, het volgende uur weer het moeilijke leven in te gaan. Wanneer de godsdienst u er niet telkens even uit haalde, u even zette in een andere wereld, wat zou het u zwaar vallen uw loopbaan te loopen over het oppervlak der aarde. Het zou moeilijk zijn, het zou onmogelijk zijn, want wij zouden niet weten hoe wij leven moeten, wij zouden niet weten hoe wij sterven moesten. Zonder godsdienst is hiet leven een doodsche woestijn. En dat alles leefde ook in Sauls hart. Zeker, later is het wel donker gewonden om Saul. Maar zelfs in die groote duisternis geloofde hij in hoogere machten. En nu in ons tekstverhaal is hij zeker nog geen man zonder godsdienst, want hij wil nog offeren en offerten en godsdienst behooren bij elkaar. In onzen godsdienst offeren wij een deel van ons; en tijd en wij gaan tweemaal naar de kerk. Offeren wij ook een deel van ons goed en reiken een gave voor armen en kerk. Offeren wij een deel van onze wijsheid. Want wij willen een christelijike levensbeschouwing, waaruit en waarin wij alle dingen bij hooger licht wenschen te bezien. Wij zijn godsdienstig en wij offeren.
Maar dan breekt midden door onzen godsdienst heen het woord van den man Gods, Samuel : gehoorzamen is beter dan offerande. En plots wordt hiermede de dienst van God gesteld boven den godsdienst. Want de godsdienst dat is het uitwendige, dat is de kerkgang en de goede belijdenis. Maar dienst van God dat is het hart leggen in Gods hand.
Daarom is de dienst van God : gehoorzamen. D.w.z. het is : Gods stem hooren en Gods stem volgen. Het is Gods stem door laten klinken tot in de verste hoeken van ons leven. Het is waarlijk bidden : onze Vader, Die in de hemelen zijt. Want gehoorzamen is Gods zorgend vaderschap altijd en overal erkennen en daarin betrouwen.
Daarom is gehoorzamen zoo bijster eenvoudig. Het gaat bij het gehoorzamen altijd weer om wat God nu en hier van ons vraagt, het gaat om de concrete situatie. Gehoorzamen is bijster eenvoudig, maar offeren, ja dat is ingewikkeld. Gaat maar na hoe het was onder het oude verbond. Wat een verschillende offers waren er en wat een verschillende offerdieren. Offeren is ingewikkeld, dat is nog zoo. Hoeveel zullen wij geven aan de armen en hoeveel aan de kerk ? Is dat niet een moeilijke vraag ? En wanneer de Heere een offer van ons neemt, dan is het nog veel en veel moeilijker. Offeren is ingewikkeld, maar gehoorzamen is eenvoudig. O, wij maken het gehoorzamen ook ingewikkeld. Wij gaan er over spreken wat God van ons zou kunnen vragen, en dan gaan wij spreken over Gods wil en Gods raad, dan gaan wij er beschouwingen over houden hoe die wel in vervulling zouden gaan. Maar wij vergeten het dan, dat de Heere ons naar Zijn wil in bepaalde omstandigheden brengt en dat wij daarin Gods wil hebben te dienen, die heilig is en goed.
Gehoorzamen is eenvoudig. Dat blijkt wel uit ons tekstverhaal. Saul kreeg het simpele bevel alles te verbannen der Amalekieten. Alles zonder uitzondering. Kan het eenvoudiger ? Maar Saul maakt het ingewikkeld. Hij wil gaan offeren. Maar dwars door dat pogen heen klinkt Samuel's stem : gehoorzamen is beter dan slachtoffer.
Saul en Samuel, wat wordt er een eigenaardige tegenstelling in deze twee menschen openbaar. Ieder vertegenwoordigt een strooming in Israël, Gods volk.
Saul, met zijn offer, hij is dat Israël dat het altijd weer verwachtte van den tempel en het offer. Hij vertegenwoordigt dat volk dat prat ging op Sion en den dienst van Jehova. Dat het uitriep : des Heeren tempel, des Heeren tempel, en dat het nimmer gelooven wilde dat Jeruzalem zou worden verwoest. Dat is Saul. Maar in Samuel krijgt der profeten stem klank. Want waarlijk der profeten boodschap is te herleiden tot dat enkele woord : gehoorzamen is beter dan slachtoffer. De lijn loopt verder door. Achter Saul rijzen de farizeërs op, die alles vertienden en wier lofspraak was : wij geven tienden van alles wat wij bezitten. En het verwondert ons dan ook niet dat Jezus tot tweemaal toe in Zijn polemiek met de farizeërs ons tekstwoord uitspreekt. Maar dan rijst achter Samuel op Jezus zelve. Echter, nu verandert het heele tafreel. Want in Jezus zijn gehoorzamen en slachtoffer niet langer , een tegenstelling. Hij was het slachtoffer omdat Hij de gehoorzame was. Door Zijn gehoorzaamheid heeft Hij het offer gebracht. Hij was gehoorzaam tot den dood des kruises. In Hem geen tegenstelling tusschen gehoorzamen en offer — voor ons echter wel. Hoe komt dat ? Omdat wij het woord offer ontadeld hebben, omdat wij dat woord ijdel hebben gebruikt. Omdat wij dat woord uit de rauwe werkelijkheid hebben getrokken in den rustigen kring onzer gedachten.
|Wij praten van offer en geven weloverwogen een deel van onzen tijd, een deel van ons goed, een deel van onze wijsheid. En van de verbijstering van Golgotha blijven wij verre. Wij moeten dat woord offer nooit anders willen gebruiken dan met de harde werkelijkheid van Golgotha voor oogen, dan bij de schaduw van het kruis. Dan eerst verstaan wij de diepte van ons tekstwoord : gehoorzamen is beter dan slachtoffer.
En dan zouden wij ook den strijd zien waarin ons tekstwoord ons brengt. Want wij hebben den godsdienst noodig. Wij hebben noodig den vasten regel en 't zekere gebruik. Wanneer wij geen vasten regel hebben en een zeker gebruik dan raken wij gansch achterop. Maar groot is de zegen van beide. Wie zal kunnen zeggen hoeveel zegen er ligt in een geregelden kerkgang? In een geregeld een gave geven voor armen en kerk ? In een geregeld lezen der Heilige Schrift. Wij hebben den vasten regel noodig. En dan gaan wij er op betrouwen. Dan wordt de regel onze rust en dat is een doodige en doodelijke rust. Dan moeten wij weer van den regel af en van het offer dat daarin ligt, dan moeten wij weer terug naar de simpele gehoorzaamheid. Maar dan wordt de strijd nog zwaarder. Want dan komt niet de vraag onzer gehoorzaamheid, maar onzer ongehoorzaamheid aan de orde. Maar dan wordt juist het offer van Christus aan het kruis het eenige rustpunt van ons hart.
Gehoorzamen is beter dan slachtoffer. Het is een woord om er den dag, om er een heel leven mee te beginnen. Het is een woord om er een dag, een leven mee te besluiten. Want het is een woord dat ons de onrust brengt en de ware rust daaruit geboren.
Het brengt ons in de onrust. Want wat is het dat. God nu en hier van ons vraagt ? Dat is geloof en niets anders, geloof in den Heere Christus en gij zult zalig worden. Geloof vraagt God en ons rest niets dan de simpele gehoorzaamheid. Maar dat willen wij niet, wij willen offeren. Dat is in dit geval : wij gaan praten, meepraten en tegenpraten. Wij zeggen : maar het geloof is toch een gave Gods en wij kunnen toch niet uit ons zelf gelooven. Zoo praten wij en wij hebben gelijk. Het is alleen maar jammer dat God niet vraagt naar ons gelijk en naar ons recht. Neen de Heere vraagt naar ons ongelijk en ons onrecht. Hij ziet ons als zondaren en wij ons alleen als zondaren aannemen. Want God komt in Christus aan Zijn gelijk en aan Zijn recht. Daarom rest ons niets anders dan in simpele gehoorzaamheid in den geloove Christus aan te grijpen. Daarom rest ons niets anders dan het in vertwijfeling en in zekerheid uit te roepen : Heere ik geloof, kom mijn ongeloovigheid te hulp. Daarom rest ons zondaren niets anders dan het vluchten naar Christus, die gekomen is om zondaren zalig te maken. Want onze gehoorzaamheid kan nooit meer zijn dan het vluchten naar Hem, Die gehoorzaam is geweest tot den dood des kruises. Onze gerechtigheid kan nooit iets anders zijn dan Christus' gerechtigheid. Maar nu trekt de hachelijkheid van dit uur ook als een aardbeving door ons aardschgezinde hart. Moesten wij niet hooren wat wij niet hooren kunnen en spreken wat wij niet verantwoorden kunnen ? Maar nu mogen wij ook zien wat wij niet aanschouwen konden. Want in het woord trekt het vleeschgeworden Woord, trekt Jezus ons voorbij. Opdat wij op Hem zouden zien. Opdat wij zouden zien op Hem in Wien de Vader ons aanziet. In Wien de Vader ons aan wil zien nu en in alle eeuwigheid. In Wien wij rein zijn en onbevlekt voor Gods heilig aangezicht. Want in Hem was God de wereld met zichzelven verzoenende.

Hoogeveen
van Nie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen