VAN DEN WOORDE GODS

2e Serie.
XLI.
Een der voornaamste grondslagen, waarop ons maatschappelijk leven rust, is het gezin. En daar dit door het huwlijk ontstaat, is de huwlijkswetgeving van het grootste belang voor de instandhouding der maatschappij. Misschien is er onder de vele teekenen van verval, die ons moderne cultuur-leven vertoont, geen enkele aan te wijzen, dat bedenkelijker getuigenis geeft van de zedelijke verwording, waarin het Westen reeds verzonk, dan de ontwrichting van het huwlijk. Dit verschijnsel gaat uit den aard der zaak gepaard met eene vreeselijke sexueele ontaarding, die spreekt van de verdierlijking der moderne menschheid onder den lichtglans harer rijke cultuur. De weelde, die zij gebracht heeft, het materialisme, dat zij opwekte, de ontkerstening, üie zij propageerde, zijn even zoovele factoren geworden om de massa te ontzenuwen en het sociale leven in zijne gezondheid aan te tasten. De laatste oorzaak van dat alles ligt in het eigenaardig evolutionistisch karakter der moderne wereldbeschouwing, die zich sinds het midden der 18e eeuw baan brak. Zoodra deze gepopulariseerd was ingedragen in de groote massa en verbonden werd met de materialistische drijfkrachten van het moderne productie-wezen, ontstond die geest van oppervlakkigheid, die alle diepe levensvragen op den achtergrond drong, daar er voor het eeuwige, onveranderlijke der ordinantiën üods geen grond meer overblijven kon. Het gansche geestelijke leven des menschen werd opgezogen in den stroom van het eeuwig worden en dus vernederd tot het lijdelijke, dat de bakens verzetten leert als het getij verloopt. In dezen immer kruienden levensstroom werd ook de heiligheid des huwlijks tot een bedriegelijken schijn. En alzoo zien wij, hoe ook onder ons volk deze ontbindende invloeden hunne verwoestende kracht openbaren. Het is bedroevend te bespeuren, hoe zelfs onze huwlijkswetgeving nauwlijks meer beteekenis schijnt te hebben, hoe de echtscheiding eene sociale ziekte is geworden en het zelfs in Nederland mogelijk schijnt, dat echtscheiding een instrument is geworden, waarvan de handelaars in blanke slavinnen gebruik kunnen maken om hun vreeselijk bedrijf straffeloos te volvoeren en vrouwen uit andere landen door een huwlijk, dat zoo gesloten en zoo verbroken werd, aan de diepste ellende prijs te geven. Ja zelfs stond onze groote Pers vol van het beruchte boek, dat den naam van Wordend huwelijk draagt en de opheffing der heilighouding des huwlijks als een modern ideaal der massa voorspiegelt. Zoo gaat ons volk, gaat het gansche Westen zijn ondergang tegemoet, omdat nu eenmaal geen enkel maatschappelijk leven zonder zedelijke grondslagen bestaans-zekerheid hebben kan. En deze zedelijke grondslagen kunnen er niet zijn, zonder dat eeuwige beginselen, goddelijke ordinantiën leven in de massa en worden erkend. Het verwerpen van Gods getuigenis, de weigering om te bukken onder Gods gezag, heeft dan ook de vreeselijkste gevolgen voor het sociale leven, dat op deze wijze hoe langer hoe meer in een chaos dreigt te vervallen, die met de bruutste verwildering gepaard gaat. Onze Westersche cultuur is ontwikkeld onder de stuwkracht van den verrezen Christus Gods. En Hij was het, die als met vlammend schrift het begin der schepping des menschen als de levensnorm boven allen weg van menschelijke cultuur heeft geschreven : „Hebt gij niet gelezen, die van den beginne de menschen gemaakt heeft, dat Hij ze gemaakt heeft man en vrouw ? " Ja, Hij voegde er aan toe : „hetgeen dan God heeft samengevoegd, scheide de mensen niet". Onder deze huwlijkswet ving de levensontplooiing der menschheid aan en verliep zij blijkbaar eenigen tijd, want ook van Kaïn staat als van Adam geschreven, dat hij zijne huisvrouw had. En van de mannen uit zijn geslacht heeft ongetwijfeld hetzelfde nog gegolden, al was dit Kaïn's geslacht vervreemd van de particuliere genade Gods. Maar als eene bijzonderheid wordt het van Lamech ons meegedeeld : „En Lamech nam zich twee vrouwen". Het feit, dat het ons op deze wijze wordt gezegd, toont, dat hij de eerste is geweest, die daartoe kwam. Van hem alleen en van geen zijner voorgangers wordt het bericht, zoodat de Heilige Geest bedoeld heeft op dit feit, dat in Kaïn's geslacht in het vijfde lid plaats greep, grootten nadruk te leggen als op een verschijnsel van groote beteekenis voor de eeuwen, die komen zouden, als op een nieuwen, ongekenden stap in de geschiedenis, die groote en gewichtige gevolgen had.
Lamech was de man, wiens naam voor alle tijden verbonden is met het verschijnsel der polygamie. Uit den aard der zaak heeft de onder evolutionistische invloeden staande moderne sociologie in de polygamische verhoudingen een familialen vorm gezien, die aan de monogamie zou zijn voorafgegaan. Zij staat, dank zij haar wijsgeerig beginsel, in lijnrechte tegenspraak met wat Gods Woord ons dienaangaande nadrukkelijk leert in Oud-en Nieuw Testament beide. Maar er kan aan toegevoegd, dat er ook sociologen zijn, die hoewel zij zich niet als aanhangers der Christelijke wereldbeschouwing uitgeven, toch op grond der wetenschappelijke gegevens het monogame huwlijk als zonder eenigen twijfel den oudsten vorm erkennen. De polygamie is eene ontaarding van het huwlijk, die verklaard worden kan uit denzelfden materiaiistischen karaktertrek, die Kaïn's geslacht heeft gekenmerkt. Het huwlijk toch der jongelieden is bij familiaal-communale levenswijze volstrekt niet eene zaak, waarover zijzelven, die samen huwen zullen, beslissende stem hebben, maar het is van het grootste belang voor de beide families, waaruit de aanstaande echtgenooten voortgekomen zijn. Het huwlijk is door de voorwaarden, waaronder het gesloten werd, van groote materieele beteekenis voor de contracteerende families. En er zijn geleerden, die aan deze omstandigheid grooten invloed toekennen, daar alzoo de families er belang bij hadden, dat de zonen zich met een zoo groot mogelijk aantal machtige en rijke families verbonden. Wie in het oog vat, dat de primitieve familie in strikten zin als eene eenheid, zelfs als eene organische eenheid bestond, zoodat haar bezit niet hare leden, maar uitsluitend der familie als geheel toekwam, voor dien is het duidelijk, dat het huwlijk met vrouwen van onderscheidene families een middel tot verrijking en verhooging van de machtspositie der geheele familie wezen kon. Daarbij komt, dat in vele gevallen de arbeidstoestand een geheel andere was dan in onze maatschappij. De vrouw werd veelal als de slavin behandeld, die den zwaarsten arbeid te verrichten had. Zij werd alzoo tot een soort lastdier, dat door den arbeid, dien zij deed, eene waarde van groot belang vertegenwoordigde. En ook daarom was een huwlijk met meerdere vrouwen een middel tot verrijking der familie.
Het polygame huwlijk behoeft dus niet zijn eersten verklaringsgrond te vinden in de sexueele lust, al ligt het voor de hand, dat deze, toen het eenmaal uit maatschappelijke oorzaken was opgekomen, daarin ook een rol spelen kon. Het zijn de materialistische economische motieven, de hebzucht en de drang tot verrijking der familie, die de prikkels vormden tot eene gezinsformatie, die in vergelijking met het oorspronkelijke scheppingsbeeld, waarop ook de Heere Jezus terug wijst, slechts als eene verwording van het huwlijk, als eene ont­aarding der familie is te beschouwen. En hetgeen wij van Kaïn's geslacht weten, van de idealen, die het nastreefde, van de cultuurgoederen, die het reeds in de prilste jeugd der menschheid verworven heeft, wettigt de opvatting, dat de hebzucht en de drang naar rijkdom Lamech er toe gebracht hebben in het polygame huwlijk een maatschappelijk voordeel te zien. Zoo werd hij de eerste, die de huwlijksordinantie, die God van den beginne gegeven heeft, ontwrichtte en alzoo een misleider en een verleider voor de toekomende geslachten. Eenmaal ingevoerd, heeft het zich de eeuwen door gehandhaafd en verschijnt het polygame huwlijk onder vrijwel alle volken, die leefden buiten den invloed van Gods bijzondere openbaring. Eerst Christus' verschijning en Zijn vernieuwenden invloed op de volkeren-wereld heeft het monogame huwlijk, door den Schepper in den aanvang verordend, weder in eere hersteld, zoodat het onder alle Christelijke volken door de wet wordt erkend en gehandhaafd. Zelfs den Mormonen, die de polygamie met een beroep op hetgeen ons van het Oud-Testamentisch familie-leven bekend is, als een Gode welgevallige levensverhouding beschouwen, wordt het door de wetgeving der Vereenigde Staten niet toegestaan. Bij alle Christen-volken is zij dan ook strafbaar gesteld. Het monogame als het door God ingestelde huwlijk is onfier Christen-volken het eenig geoorloofde en erkende huwlijk. Het is een der Christelijke grondslagen onzer samenleving, van de grootste beteekenis niet het minst ook voor de vrouw, die mede daardoor aan den Heere Jezus Christus de eere-positie dankt, die zij heeft verkregen in het Christelijk maatschappelijk leven.
Indien wij dan ook onze aandacht vestigen op de verschijnselen, die ons moderne leven als een decadent leven typeeren, die uitwijzen, dat wij in een toestand van verval, van zedelijke verwording verkeeren, waartegen zoo mogelijk met alle krachten moet worden gestreden, omdat bij doorwerking daarvan onze maatschappij en ons beschavingsleven tot den ondergang wordt gedoemd, dan neemt onder deze teekenen van verval de ontheiliging van het huwlijk eene eerste plaats in. Wij zien dat, naarmate de weeldezucht toenam, het materialistisch streven won in kracht, de Godloosheid in steeds breedere kringen doordrong, de waardeering van het Christelijk huwlijk daalt. Dat blijkt uit het vreeselijk kwaad der echtscheiding, uit de steeds meer om zich heengrijpende onnatuurlijke ontucht, maar het blijkt bovenal daaruit, dat schrijvers, mannen en vrouwen uit de eerste kringen, onder den naam van „Het wordende huwlijk" eene feitelijke polygamie propageeren in deze Christelijke maatschappij. Dit goddelooze kwaad wordt straffeloos verbreid niet onder de maatschappelijk laag staande kringen van het volksleven, maar onder de élite, onder de kringen, waarin men prat gaat op zijn cultuur, op zijne kennis en zijne wetenschap. Het zedelijk minderwaardige, het in wezen gemeene en bestiale, wordt verontschuldigd en aangeprezen, de heiligheid van het huwlijk ontkend, bezoedeld, verworpen, onder de schoon schijnende leuzen van een liefde, die uit zou gaan boven die, welke man en vrouw elkaar schuldig zijn, en die zij naar natuur en rede, naar menschelijk en goddelijk recht met geen ander kunnen en mogen deelen. Zoo wordt de wettige vrouw vernederd tot een minderwaardig wezen en der boeleerster een aandeel toegekend in hetgeen God aan man en vrouw in beider schepping schonk.
De terugkeer tot de polygamie wordt in Nederland bepleit in de deftigste kringen. En in plaats dat de strafrechter zulke pornographie tot den brandstapel veroordeelde en zulke goddeloosheid predikende auteurs den arm der strafwet doet gevoelen, laat men het volk besmetten en zedelijk verpesten onder de loftuiting der massa, terwijl de auteurs worden aangeprezen als „hoogstaande menschen". Het is alles een bewijs, dat het geslacht van Kaïn, den broeder­ moordenaar en den materialist, nog niet is gestorven. Ja, misschien is het beter te zeggen, dat hij weer uit het graf des doods is verrezen, waarin hij eenmaal door Christus werd neergeworpen.
Lamech nam zich twee vrouwen, werd de eerste in de geschiedenis, die de polygamie heeft ingevoerd. Zoo is Kaïn's teeken gedrukt op de decadentie onzer cultuur, waarin zij zal ondergaan, indien de volkeren van het Westen niet wederkeeren tot gehoorzaamheid aan Hem, die tot de Pharizeën zeide : „Hebt gij niet gelezen, die van den beginne de menschen gemaakt heeft, dat Hij ze gemaakt heeft man en vrouw ? ''

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen