FINANCIËN

Het Kerstfeest ligt weer achter ons. Van al de Christelijke dagen staat dit feest vooraan. Daar is geen feest, dat zoozeer de aandacht voor zich opvordert, als dit. schier iedereen wil hier meedoen. Daarnaar neigt haast ieder het oor. Waar voor het kruis-Evangelie geen plaats meer werd gevonden, daar maakt men voor het Kindeke in de kribbe nog eene uitzondering. Hoog en laag, rijk en arm, aanzienlijk en onaanzienlijk, wil zich bij het verhaal, ons in Lukas 2 voorgelegd, nog wel een oogenblik stille zetten.
Toch zouden we ongetwijfeld een misgreep doen door uit het algemeene medeleven met het Christus-kindeke af te leiden, dat hierbij voorzat een bewust huldebetoon aan den God des hemels. Immers bij het geringste onderzoek zou u blijken, dat verreweg het grootste deel van wie oogenschijnlijk mee optrokken naar Bethlehems stal, u of in het geheel niet öf een hoogst gebrekkige voorstelling kunnen , geven van wat deze geboorte van Christus eigenlijk in heeft.
Om dit met een voorbeeld uit deze huidige dagen te illustreeren.
Uit een der plaatselijke bladen knipte ik het volgende citaat.
Wat hier staat, had plaats in een onzer ziekenhuizen.
Leest het zelf.
Een der sprekers had de moeilijke taak zich te moeten richten tot de patientjes van een kinderzaal. Hij deed dat aldus : „Tot jullie heb ik eigenlijk niets te zeggen, maar ik wil trachten voor jullie wat te zingen". De spreker zette zich aan het orgel bij den kerstboom en zong, terwijl hij zichzelf begeleidde, het liedje van een brandende kaars, die vrede bracht. En hij illustreerde z'n voordracht met een kort verhaal: „Toen ik als kleine jongen eens logeerde op 'n boerderij, moest ik daar slapen in de bedstee van een groote kamer, die geheel in het donker werd gelaten. In mijn verbeelding zag ik allerlei dingen, die volstrekt niet te zien waren, maar die ik mij , droomde in m'n angst van alléén-zijn in de diepe duisternis van die kamer. Toen men na een paar uur eens naar mij kwam kijken en merkte, dat ik nog altoos niet sliep en blijkbaar angstig was in het donker van die kamer, werd er een brandende kaars op tafel gezet, die licht verspreidde in het duister. En die kaarsvlam maakte mij rustig en vredig, en in het licht van die vlam ben ik in slaap gegaan. En nu weten jullie allemaal, dat het op het oogenblik winter is en donker, en daarom is er nu in deze zaal een boom gezet met vele kaarsen, die branden, opdat jullie veel licht zouden zien en rustig worden en vredig slapen. Mag ik je nu raden, om, als je eenmaal ouder zult zijn geworden en iemand in donker ziet zitten, zoodat hij onrustig is en niet goed weet hoe of wat, dan ook in die duisternis een licht te ontsteken, zoodat het niet donker meer is en niemand meer onrustig behoeft te zijn. Dan zal je nog wel eens merken, dat waar een kaars ontstoken wordt, de menschen vredig worden en niet meer vreezen. Zie, dat zegt deze kerstboom nu ook : licht, véél licht, hoe méér licht hoe beter, des te méér menschen rustig gemaakt en des te méér menschen vredig gestemd. Kijk nu in deze dagen maar heel dikwijls naar dien boom als de kaarsen er in branden en neem je voor, later, als je ouder bent geworden, en het donker om je heen is of donker om andere menschen, daar dan licht te brengen. Als je dan op die plaatsen zoo'n lichtje brengt, dan breng je daar ook een beetje vrede en rust. Nu moeten jullie het maar goed onthouden : d at is nu kerstmis. Licht brengen. Vrede brengen. En rust verspreiden. In donkere levens, waar de onrust is door vrees".
En toen hij dit verhaaltje eindigde, liet de spreker het orgel weer klinken en zong hij voor de in volle aandacht luisterende kinderschaar van de brandende kaars, die vrede bracht, omdat zij in het donker werd aangestoken.
Wij hadden nog nooit op zóó indrukwekkende wijze van kerstmis hooren vertellen voor kinderen, als gistermiddag in die zaal van het Academisch Ziekenhuis, waar kleine peuters ziek lagen.
Mogen wij het bij deze enkele grepen laten ?
Is zulks niet teekenend ? Is 't niet in-droevig ? Wat is er nu nog overgebleven van 't Evangelie ? Wat hebben wij aan zulk een Kerst-prediking ? En wanneer dit nu nog een enkel geval betrof, doch met hoeveel zou dit niet vermenigvuldigd moeten worden ? Van tal van kansels wordt niet anders
Opgedischt! Wanneer één ding ons duidelijk wordt is het dit, dat alle handen aan den ploeg moeten worden geslagen om het Evangelie van Kribbe en Kruis weer in zijn volle heerlijkheid te laten hooren.
Dat een iegelijk, die voor de waarheid van Gods Woord beeft, zich eens afvrage : wat kan ik doen in den weg der middelen tot uitbreiding van Gods Koninkrijk ?
Laten we het hierbij voor dezen keer, wat ons inleidend woord aangaat.
Deze laatste week van het jaar 1933 was voor ons werk bemoedigend. Onze arbeid werd me licht gemaakt door de medewerking van velen onzer vrienden.
1. Het eerst bracht ons de post een postwisseltje van onzen vriend Roest, uit Kampen. Hij ontving op z'n wekelijkschen rondgang door de gemeente 10 nikkeltjes van de fam. P. ƒ 0.50
2. Uit den collectezak van Onstwedde zond collega Luteijn me „ 5.—
3. Door ds. Van Ginkel, van Gouda, kreeg ik als gecollecteerd in de Janskerk aldaar „ 2.50
4. Ds. Timmer, van Ermelo, zond me de collecte, gehouden aldaar bij een spreekbeurt waarbij ds. Kruishoop, van Bodegraven, voorging. Deze bracht op „ 50.—
5. De Penningmeester van de Afdeeling Zeist zond me de collecte, gehouden aldaar bij een spreekbeurt waarbij ds. Steenbeek, van Oudewater, voorging. Deze bracht op „ 28.26
6. Ds. Den Oudsten, van Elburg, deed evenzoo. Hier ging voor bij de gehouden spreekbeurt ds. Mulder, van Hoevelaken. Deze bracht op „25.87
7. De collecte bij een spreekbeurt, gehouden in Den Haag, waarbij ds. Fokkema, van Amstelveen, voorging, bracht op „ 33.02
8. Ds. Van der Linde, van Lopik, zond me de collecte, gehouden bij een spreekbeurt aldaar. Voorganger was ds. De Geus, van De Bilt. Deze bracht op „'14.40
9. De kerkeraad van Papendrecht deed me geworden de collecte, gehouden bij een spreekbeurt, waarbij ds. Pott, van Kralingen, voorging. Deze bracht op „ 61.45
Dit is een heele rij. Het heeft me verblijd niet alleen vanwege de gelden, welke hierdoor in mijn laatje vloeiden, doch niet minder omdat op deze wijze de aandacht wordt gevestigd van de gemeente op onzen arbeid.
De Heere zegene dezen rijkelijk.
Allen die hieraan hebben gewerkt onzen vriendelijken dank.
10. De collecte, gehouden op de Ringvergadering van Jongelingsvereen. op G.G. te 's-Grevelduin-Capelle, bedroeg „ 4.71
Ook onzen hartelijker! dank.
11. Door ds. Van der Snoek, van Veenendaal, kreeg ik van N.N. 264 halve centen en van N.N. 2 gld. Samen  „ 3.32
12. Van de wed. N.N.alhier kreeg ik 1,50
13. Van mevr. N.N., eveneens alhier, „ 2.50
14. Uit de catechisatiebus van Schelluinen zond ds. Bolkestein mij „ 4.50
15. Ten slotte een tweetal posten, welke naar de volksmond zegt : zoden aan den dijk zetten. De eerste.ikwam uit Hasselt. Ds. Enkelaar, aldaar, 'kreeg een gift van N. N. aldaar voor het Studiefonds van „ 100.—
Ik werd er stil van. Ge weet niet, hoe mij zulke blijken van medeleven klein maken.
Onzen allerhartelijksten dank.
16. Vervolgens zond me een onzer oud alumni de meest duidelijke blijken van zijn erkentelijkheid voor wat hij indertijd aan steun van onze zijde had ontvangen. Hij verraste ons door de zending van een gift van „ 250.—
Ik weet niet, welke woorden ik moet kiezen om te zeggen wat er in mijn hart leeft. Des Heeren trouw en genade worde rijkelijk ook hem bewezen.
Wij zijn uitermate verheugd. De eindsom bedraagt, niet minder dan
f 587.54
utrecht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen