RUST VAN BINNEN

Al ruischen alle wouden, Al bruist het wilde meer, Al beeft het al van Donder, Al straalt de Blixem neer: Mijn 'hart blijf zonder vreezen, In zijn wezen.
Het kan ons niet verschrikken, Al wat van buiten woeld, Wanneer men maar van binnen, De schoonste ruste voeld : Die schoonste rust van binnen : Kan 't verwinnen.
O, menschen, woud gij leeren, Waar in uw heil bestaat: 't Is hierin, dat gij weelde En aardse rijkdom haat: En dat gij tracht te winnen.
Rust van binnen.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen